บทที่ 311 ทำหน้าที่เป็นบอดี้การ์ด

เนี่ยเฟิงก็รู้ว่าคางเมิ่งไม่ได้ตั้งใจทุบตีตัวเอง แค่ต้องการจะระบายอารมณ์ที่อยู่ในใจ อันที่จริงเนี่ยเฟิงก็รู้ว่า Victoria's Tears ที่ชิวมู่เฉิงพูดถึงในตอนเมื่อกี้นี้น่าจะแพงมาก

ดังนั้นเนี่ยเฟิงจึงให้คนไปตรวจสอบ Victoria's Tears โดยเฉพาะ และเวลานี้ถึงพบว่า ของสิ่งนี้เป็นเครื่องประดับที่มีค่ามาก

ชิวมู่เฉิงไม่อยากได้ Victoria's Tears จริงๆ เลย แต่เนี่ยเฟิงคิดอยู่ในใจว่า Victoria's Tears ซึ่งคู่ควรกับชิวมู่เฉิงได้เล็กน้อย

“เอาล่ะ ในวันพรุ่งนี้ฉันจะไปร่วมรายการวาไรตี้โชว์ ถ้าคุณไม่มีอะไรทำ ก็ไปกับฉันเถอะ?”

คางเมิ่งถามเนี่ยเฟิงแบบนี้ ในขณะที่กินแอปเปิลอยู่

เนี่ยเฟิงกะพริบตาและถามว่า “พรุ่งนี้คุณจะต้องไปร่วมรายการวาไรตี้โชว์ที่ไหนเหรอ?”

“ก็ยังเป็นที่เมืองหนานหูเหมือนเดิม ถ้าคุณไปเราก็จะมีเพื่อนกัน อีกอย่างถึงเวลานั้นคุณก็ยังสามารถเข้าไปในกองถ่ายได้ และไปเป็นนักแสดงฝูงชนอยู่ที่นั่นก็ได้เงินด้วย ฉันคิดว่าคุณน่าจะไปลองดูสักหน่อย”

ในความเป็นจริงคางเมิ่งก็แค่ไม่อยากจะไปคนเดียว ในครั้งที่แล้วเนี่ยเฟิงก็เคยไปเมืองหนานหูมาแล้ว แต่เขาไปที่นั่นเพื่อไปจัดการกับเรื่องอื่นๆ

“หลังจากรายการวาไรตี้จบลง เราก็จะมีงานเลี้ยงต้อนรับ คนจะเยอะมาก คุณยังจะได้รู้จักกับคนดังทางอินเทอร์เน็ตและคนดังในวงการบันเทิง! แล้วไง น่าตื่นเต้นมากใช่ไหม”

“ฟังดูแล้วมันเหมือนจะเยี่ยมมากเลย งั้นผมก็ไปกับคุณสักหน่อยเถอะ”

ในเรื่องของคุณนายหลันกำลังอยู่ในขั้นตอนการตรวจสอบอยู่ หลันเฟิงหลิงนั้นเป็นผู้หญิงที่ลึกลับคนหนึ่งจริงๆ การสังหารหมู่ในทะเลน้ำเมื่อหลายปีก่อนนั้น ไม่เห็นเบาะแสใดๆ เลย

แต่เนี่ยเฟิงก็รู้ว่าไม่สามารถรีบร้อนได้

“งั้นก็ตกลงตามนี้นะ ฉันจะกลับไปนอนหลับให้สบายแล้ว พรุ่งนี้คุณก็รับผิดชอบในการช่วยขนสัมภาระของฉันแล้วกัน!”

อันที่จริงแล้วคางเมิ่งก็แค่อยากจะหาแรงงานฟรีสักคนหนึ่ง เพราะยังไงทุกครั้งที่คางเมิ่งออกเดินทางเธอก็จะพกกระเป๋าเดินทางใบหนึ่งและถุงกระเป๋าอีกหลายใบ ไม่มีใครแบกของพวกนี้ ไม่มีใครแบก มันก็เป็นเรื่องที่ลำบากอยู่มาก

แน่นอนว่าเนี่ยเฟิงรู้ดีกับความคิดเล็กน้อยของคางเมิ่ง ดังนั้นเขาจึงไม่ได้เปิดเผยคางเมิ่งเลย

ในเช้าวันรุ่งขึ้น เนี่ยเฟิงเฝ้าดูคางเมิ่งถือกระเป๋าหลายใบอยู่ ดังนั้นเขาจึงยอมที่ไปช่วยคางเมิ่งขนสัมภาระเหล่านี้ และเอาไปไว้ในรถ

“อย่ามองฉันด้วยสายตาแบบนี้ พี่สาวไปเพื่อทำงานหาเงิน รอให้ฉันได้เงินมา ฉันจะให้ค่าขนมไปซื้อชานมกิน ยังไง? มันเป็นข้อตกลงที่คุ้มค่ามากใช่มั้ย? ”

“ผมรู้สึกว่ามันคุ้มค่ามากสุดๆ เลย ไม่มีเรื่องอะไรที่คุ้มค่ากว่านี้อีกแล้ว”

เนี่ยเฟิงไม่รู้ว่าจะแสดงอารมณ์ยังไงเล็กน้อย แต่เขาก็ยังคงทำงานหนักและทำหน้าที่เป็นบอดี้การ์ด

พวกเขาขับรถไปด้วยตัวเองในครั้งนี้ และคนที่ขับรถก็ไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็นผู้จัดการส่วนตัวของคางเมิ่ง ก็คือบอดี้การ์ดคนหนึ่งที่เนี่ยเฟิงจัดไว้อยู่ข้างตัวของคางเมิ่งนั่นเอง

แม้ว่าบอดี้การ์ดคนนี้จะเป็นผู้หญิงคนหนึ่ง แต่เธอก็มีความแข็งแกร่งและความสามารถที่โดดเด่น เธอจัดการกับงานของคางเมิ่งทั้งหมดได้เป็นอย่างมีระเบียบ เมื่อเทียบกับผู้จัดการส่วนตัวที่เห็นแก่ได้คนล่าสุดนั้น เธอจะดีกว่ามาก

แม้ว่าจะดูเป็นผู้ใหญ่และมั่นคง แต่ยังไงก็เป็นสมาชิกของสำนักมังกรคนหนึ่ง ดังนั้นเมื่อตอนที่ผู้จัดการส่วนตัวคนนี้เห็นหน้าของเนี่ยเฟิง ก็เกิดความรู้สึกชื่นชมขึ้นมาแบบพูดไม่ถูกอย่างเป็นธรรมชาติ

ถ้าไม่ใช่เพราะว่าสถานการณ์มันไม่ได้ เธอคงอาจจะโค้งคำนับให้เนี่ยเฟิงไปแล้ว

“พูดถึงแล้วฉันยังไม่ได้แนะนำตัวผู้จัดการส่วนตัวของฉันให้คุณรู้จักเลย นี่คือผู้จัดการส่วนตัวของฉันพี่ฟาง! เธอเป็นคนดีมากจริงๆ และเธอก็ฉลาดมากเช่นกัน หลังจากที่เรามีเรื่องกับคนอื่นอยู่ในเมืองหนานหู พี่ฟางก็สามารถหาวิธีแก้ไขได้ทันที!”

เนี่ยเฟิงยิ้มและพยักหน้า “สวัสดีครับพี่ฟาง ผมคือเนี่ยเฟิง”

พี่ฟางรู้สึกตื่นเต้นอยู่ในใจอย่างมาก ใครไม่รู้จักว่าเขาชื่อเนี่ยเฟิงล่ะ? เพียงแต่ว่าสมาชิกทุกคนเรียกเนี่ยเฟิงว่าราชามังกร ต้องรู้ว่าทุกคนชื่นชมราชามังกรมาก ดังนั้นพวกเขาถึงทำงานอยู่ภายใต้มือของเนี่ยเฟิง