บทที่ 463 ไม่เพียงแค่ขับเรือเป็น

“ผมได้ชิปมาแล้ว เป็นไปได้มากที่พวกเขาอาจจะกัดกันเอง ไม่ได้พบเห็นสถานะของพวกเราเลย พวกเราต้องไปห้องควบคุมย้อนเรือสำราญกลับไป”

ปัจจุบันนี้เรือสำราญที่โออ่าหรูหรากลายเป็นนรกบนดินแล้ว คนทั้งหลายล้วนลี้ภัยอยู่ คนทดลองยาเหล่านั้นเช่นดั่งหมาบ้า โจมตีฆ่าคนเหล่านี้เลย

“แกพูดถูกแล้ว”

หมิงอี๋หานพยักหน้าแล้วพยักหน้าอีก “ฉันไปด้วยกันกับแกเถอะ”

หลังจากผ่านเรื่องเมื่อกี้ เนี่ยเฟิงมีความนึกกลัวในภายหลังเล็กน้อยแล้ว ถ้าหากเมื่อกี้เขามาไม่ทัน เป็นไปได้มากที่หมิงอี๋หานอาจจะได้รับบาดเจ็บแล้ว

“แกรอสักครู่”

หมิงอี๋หานดึงตู้เสื้อผ้าที่อยู่ในห้องเปลี่ยนเสื้อออก ค้นหาเสื้อผ้าจากข้างในออกมาบ้าง “เสื้อกับรองเท้าที่ฉันสวมใส่ทั้งตัวนี้ไม่ค่อยเหมาะสม ฉันเปลี่ยนออกก่อน”

หมิงอี๋หานทั้งพูดอยู่ทั้งถอดกระโปรงที่อยู่บนตัวออก

เนี่ยเฟิงอดไม่ได้ที่จะอึ้งชะงัก “พี่สี่ ผมเป็นผู้ชายนะ คุณก็เปลี่ยนเสื้ออยู่ต่อหน้าผมอย่างนี้ไม่เหมาะสมมั้ง?”

“นี่มีอะไรไม่เหมาะสมล่ะ แต่ก่อนพวกเราทั้งสองคนจำนวนที่เปลือยกายพบกันยังน้อยไปเหรอ?”

รูปร่างของหมิงอี๋หานเซ็กซี่มาก ในยามปกติส่วนมากเธอล้วนสวมใส่เสื้อกาวน์ ดังนั้นดูไม่ออกเลยสักนิด

“แต่นั่นล้วนเป็นตอนเด็กนะ......”

นี่ตอนเด็กกับปัจจุบันใช้มาตรฐานเดียวกันได้ยังไงล่ะ?

อยู่ดีๆหมิงอี๋หานหัวเราะออกมาแล้ว “เป็นยังไงล่ะ? เสี่ยวเฟิงแกเขินอายแล้วเหรอ? ไม่ต้องเขินอาย แต่ก่อนบอกว่าให้ฉันแต่งงานกับแกไม่ใช่เหรอ? ยังไงแกก็ยังไม่มีคู่รักเช่นกัน ไม่งั้นพวกเราทั้งสองคนก็ใช้แก้ขัดไปก่อนเถอะ?”

เนี่ยเฟิงยักคิ้วหนึ่งที “พี่สี่ คุณกำลังหยอกเล่นกับผมอยู่เหรอ?”

“ก็คือหยอกเล่นกับแกอยู่ แกจะโมโหไหม?” บางทีหมิงอี๋หานเหมือนดั่งปีศาจเป็นพิเศษ แฝงไว้ด้วยเสน่ห์มอมเมาใจคนอย่างหนึ่ง

“ผมจะไม่โมโหพี่สี่” เนี่ยเฟิงส่ายหัวต่อๆกัน “แต่คุณดูผมคนนี้ เยาว์วัยอยู่กำลังรุนแรง, จิตใจฮึกเหิมนะ คุณก็ไม่กลัวจะทำให้ผมอารมณ์ขึ้นเลยเหรอ?”

เนี่ยเฟิงซักถามอย่างเสียงเบาๆ

“ไอ้หนุ่ม แกยังจะเรียนรู้การหยอกล้อกับพี่แล้วเหรอ?” หมิงอี๋หานสวมใส่เสื้อกับกางเกงอย่างว่องไว “พอเถอะ อย่าพูดเรื่อยเปื่อยเลย จัดการเรื่องสำคัญดีกว่า”

“งั้นคำพูดที่พี่สี่พูดเมื่อกี้จริงหรือเปล่า? คุณจะแต่งงานกับผมเหรอ?”

“เกรงว่าฉันจะแต่งกับแก แกก็จะไม่เอาเช่นกันล่ะ?”

หมิงอี๋หานใช้นิ้วจิ้มไหล่ของเนี่ยเฟิงจิ้มแล้วจิ้มอีก ทั้งสองคนสบตากันยิ้มหนึ่งที

พวกเขาทั้งสองไม่ได้หยุดอยู่ต่อที่สระว่ายน้ำที่นี่ “ห้องบังคับการเรืออยู่ชั้นสอง ตอนนี้พวกเราต้องลงไป”

ปัจจุบันนี้พวกเขาอยู่ชั้นที่สิบสอง เพราะว่าแหล่งจ่ายไฟพังไปแล้ว ทั้งเจอกับระเบิดอีก ลิฟต์ใช้ไม่ได้มานานแล้ว พวกเขาได้เพียงแต่ลงไปตามบันได

“แกระมัดระวังหน่อย.......”

หมิงอี๋หานมีความกังวลเล็กน้อยจ้องมองไปยังเนี่ยเฟิง

“ไม่ต้องกังวล” เนี่ยเฟิงส่ายหัวต่อๆกัน ไม่มีความคิดที่จะซ่อนไว้หลบไว้เลย เขาพาหมิงอี๋หานเดินลงไปอย่างองอาจ

เพียงเจอกับคนทดลองยางั้นก็จัดการไปเลย ไหลลื่นไม่มีอุปสรรคตลอดทาง

คนทดลองยาเหล่านี้ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเนี่ยเฟิง

ตอนที่เนี่ยเฟิงมาถึงชั้นที่สอง กล่าวเตือนกับเฟยหลงคำหนึ่งว่า “พวกคุณทั้งสองระวังความปลอดภัยด้วย พวกเขาล้วนเป็นคนที่ฉีดยามห้ามใช้แล้ว ด้านคุณสมบัติทางกายแข็งแกร่งมากกว่าคนทั่วไปเยอะเลย ในเวลานี้พอดีพวกคุณสามารถฉวยโอกาสฝึกฝนๆสักหน่อย”