บทที่ 489 ไม่ใช่คนธรรมดา

เนี่ยเฟิงต่อสู้ด้วยมือเดียว ไม่คิดที่จะปล่อยออกเลยสักนิด หลันเฟิงหลิงรู้สึกว่าแขนของตนเองถูกบีบจนบอบช้ำแล้ว เธอไม่มีทางที่จะสลัดหลุด

เห็นกับตาว่าความเข้มข้นของแก๊สยิ่งรุนแรงขึ้น เวลาคับขัน!

“ตัดแขนของฉัน! ถอย!”

เดิมทีหลันเฟิงหลิงคิดว่าตนเองจะได้รับชัยชนะอย่างมั่นใจ เพียงแค่ในเวลานี้หลันเฟิงหลิงสับสนวุ่นวายยุ่งอุตลุดแล้ว ถ้าหากไม่ใช่มีคนมากขนาดนั้นขัดขวางอยู่ เนี่ยเฟิงอาจจะจัดการหลันเฟิงหลิงไปแล้ว

เพียงแต่เนี่ยเฟิงไม่คิดที่จะฆ่าหลันเฟิงหลิง เขาจะทรมานหลันเฟิงหลิง ทำให้หลันเฟิงหลิงรู้ถึงความรู้สึกในตอนต้นที่ตนเองสูญเสียญาติไป

ใครจะรู้ตอนนี้หลันเฟิงหลิงถูกบีบจนร้อนใจแล้ว ถึงขนาดต้องตัดแขนยังจะวิ่งหนี

คนเสื้อแดงยกมือฟันดาบลงโดยตรง ตัดแขนของหลันเฟิงหลิงไป ชั่วพริบตาเดียวเลือดสดไหลตรงออกมา! คนเสื้อแดงกลุ่มใหญ่กลุ่มหนึ่งพุ่งเข้ามา เห็นเพียงพวกเขาไล่ตามหลังด้วยความเร็วที่เร็วมาก สิ่งที่เนี่ยเฟิงจับไว้คือแขนที่ขาดของหลันเฟิงหลิง เธอถูกคนพาไปแล้ว

เนี่ยเฟิงจัดการคนเสื้อแดงกลุ่มนั้นอยากจะไล่ตามไปแต่ไม่ทันแล้ว

เสียงระเบิดดังขึ้นอย่างดุเดือด

ความเข้มข้นที่อยู่ในอากาศสูงมากๆแล้ว ตอนที่เนี่ยเฟิงไล่ตามขึ้นไป ประตูปิดมิดชิดแล้ว

เขาจ้องมองคนเสื้อแดงที่อยู่ข้างหลังหนึ่งที ขวางเขาไว้อยู่สิบกว่าคนไม่สนใจถึงชีวิตก็จะคุ้มครองหลันเฟิงหลิงออกไป นี่ช่างสามารถจริงๆ

เนี่ยเฟิงทำตายี๋แล้วทำตายี๋อีก

ก็อยู่ในเวลานี้ เสียงระเบิดดังขึ้นอีกครั้ง ที่แท้พวกเขาตั้งระเบิดไว้ที่นี่มานานแล้ว เห็นลักษณะท่าทีไม่คิดที่จะให้เนี่ยเฟิงมีชีวิตอยู่ออกจากที่นี่เลยสักนิด

อยู่ที่นี่ต่ออีก ย่อมจะขาดอากาศตายอยู่ที่นี่แน่นอน ถึงแม้ว่าไม่ขาดอากาศตายอยู่ที่นี่ ก็จะถูกระเบิดเกี่ยวพันไปด้วย

เพียงแค่หลันเฟิงหลิงคิดอยากจะให้เนี่ยเฟิงตายอยู่ที่นี่จริงๆ ดังนั้นตั้งแต่แรกก็ทำการจัดวางอย่างละเอียดแม่นยำแล้ว ตอนนี้ทั้งวิลล่าล้วนกลายเป็นตาข่ายดักแน่นหนาแล้ว

ในเวลานี้หลันเฟิงหลิงสีหน้าซีดขาวถูกคนพยุงขึ้นรถ เมื่อกี้เธอสูดคาร์บอนไดออกไซด์มากเกินไปแล้ว ตอนนี้สีหน้าของเธอดูแย่มากๆ

“เปิดใช้งานอุปกรณ์ระเบิดหรือยัง?” หลันเฟิงหลิงเอ่ยปากซักถาม

“คุณนายวางใจเถอะ เปิดใช้งานแล้ว ไม่มีปัญหาอะไรแน่นอน! ตอนนี้สำคัญที่สุดคือบาดแผลที่อยู่บนแขนของท่าน!”

เมื่อกี้ที่เนี่ยเฟิงจับไว้คือแขนท่อนบนของหลันเฟิงหลิง ดังนั้นเธอได้แต่ตัดแขนทั้งหมดออกไป มิฉะนั้นไม่มีทางสลัดหลุดเลยสักนิด!

ในตอนนี้สีหน้าของหลันเฟิงหลิงซีดขาว เธอเสียเลือดมากเกินไป

รถขับออกจากวิลล่าดอกกุหลาบ เสียงระเบิดที่อึดอัดดังขึ้น หลันเฟิงหลิงก็ไม่มั่นใจว่าตกลงเนี่ยเฟิงจะตายอยู่ข้างในหรือไม่.......

ครั้งนี้เนี่ยเฟิงมาตัวคนเดียวจริงๆ ตอนนี้เขาถูกขังไว้อยู่ในห้องนี้ เสียงระเบิดดังขึ้นทั่วทุกที่ ปึ้งๆปั้งๆ อยู่ในห้อง เนี่ยเฟิงอาศัยความสามารถในการวินิจฉัยและความเร็วที่เหนือกว่าคนธรรมดาหลบการทำลายที่เกิดขึ้นจากระเบิดอยู่

ดูออกได้ว่าประตูเหล็กนี้หนักหนามากๆ การระเบิดอย่างนี้ถึงขนาดไม่ทำให้ประตูเหล็กเหล่านี้กระเทือนเลยสักนิด

ในเวลาสั้นๆจะออกจากในนี้ไม่ใช่เป็นเรื่องที่ง่ายๆเรื่องหนึ่ง

แต่สำหรับเนี่ยเฟิงมากล่าวแล้ว นี่ไม่ใช่เรื่องยาก

เนี่ยเฟิงทำการวินิจฉัยอย่างรวดเร็ว หาโครงสร้างที่สลับซับซ้อนและเปราะบางที่สุดในห้องเจอ เขาใช้ของที่ประยุกต์ใช้ได้ เคาะกำแพงออกก่อน ต่อจากนี้ขุดจุดที่ประตูเหล็กติดกับพื้นออก

ในอากาศมีแก๊สที่มีความเข้มข้นสูง ลูกระเบิดจะทำให้แก๊สระเบิดขึ้น ปัจจุบันนี้เพียงแค่ส่วนน้อย อีกไม่นานก็จะกลายเป็นดั่งทิ้งระเบิด

ถึงเวลาการระเบิดจะกลายเป็นเช่นดั่งระเบิดนิวเคลียร์ขนาดเล็ก

ความเร็วของเนี่ยเฟิงเร็วมาก แต่ก่อนเขาตั้งใจไปเรียนสถาปัตยกรรมมา ดังนั้นรู้ว่าสถานที่จุดไหนออกไปได้ง่ายที่สุด