บทที่ 510 รับภารกิจสักชิ้น

“ไม่จำเป็น เงินกำไรที่ได้มา คุณก็เอามาช่วยเหลือเด็กกำพร้าจากสงครามและผู้คนที่ลำบากยากแค้นเหล่านั้นเถอะ”

อะเดค่าอึ้งชะงักแล้วอึ้งชะงักอีก เป็นอย่างที่คิดไว้ผู้ชายที่อยู่ต่อหน้าคนนี้ยิ่งใหญ่แข็งแกร่งมากๆ อีกทั้งยังมีหัวใจที่อ่อนนุ่มดวงหนึ่งจริงๆ อะเดค่าพยักหน้าอย่างเอาจริงเอาจัง “ฉันเข้าใจแล้ว คุณผู้ชาย!”

เพราะว่าเนี่ยเฟิงวางใจไม่ค่อยได้ ดังนั้นช่วยอะเดค่านั่งประจำที่ตรวจอยู่สองวัน

เริ่มแรกจะไม่เก็บค่ารักษาอะไร เป็นเพราะว่าสามารถรักษาฟรีนั่นเอง ดังนั้นดึงดูดคนในเมืองกู่ปาไม่น้อย

เนี่ยเฟิงทั้งวินิจฉัยโรคให้กับพวกเขา ทั้งสอนอะเดค่าว่าจะวินิจฉัยยังไง

แต่ก่อนอะเดค่าติดตามอยู่ข้างกายของคุณปู่มาโดยตลอด ดังนั้นสำหรับด้านการรักษาโรคยังคงมีฝีมือของตนเองอยู่ ความสามารถในการเรียนรู้ก็แข็งแกร่งมากเช่นกัน

แทบจะผ่านไปแค่วันเดียวอะเดค่าก็สามารถทำเองได้แล้ว เนี่ยเฟิงเห็นอะเดค่าสามารถรับคนไข้ได้ด้วยตนเอง เขาก็เลยเข้าใจแล้วว่าตนเองสามารถวางใจได้แล้ว

ดังคำกล่าวที่ว่าในใต้ฟ้านี้ไม่มีงานเลี้ยงใดไม่เลิกรา แม้ว่าอะเดค่ารู้จักเนี่ยเฟิงเพียงสั้นๆไม่กี่วัน แต่อะเดค่ากลับรู้สึกว่าเนี่ยเฟิงเดินเข้าไปในชีวิตของเธอไปแล้ว

“คุณผู้ชาย เพียงแค่คุณอยากจะกลับมา ที่นี่ล้วนเป็นจุดที่ซุกหัวนอนของคุณตลอดไป!”

อะเดค่าใช้สายตาส่งเนี่ยเฟิงออกไป จากนั้นกระตุ้นตนเองขึ้นมาใหม่อีกครั้ง บริหารคลินิกแพทย์แผนจีนที่คุณปู่ทิ้งไว้ให้ต่อไป เป็นเพราะว่ามีชื่อเสียงมากขึ้นนั่นเอง ดังนั้นอะเดค่าก็ได้รับค่าตอบแทนไม่น้อยเช่นกัน

อะเดค่าที่ได้รับค่าตอบแทนเหล่านี้เอามาใช้จ่ายอยู่ในชีวิตประจำวันที่เหลือก็เอามาซื้อยาสมุนไพร

ส่วนในเวลานี้เนี่ยเฟิงมาถึงพันธมิตรที่หนึ่งของหนึ่งในสามพันธมิตรใหญ่

การแบ่งแยกของพันธมิตรเหล่านี้ก็ป่าเถื่อนมากๆเช่นกัน แยกเป็นพันธมิตรที่หนึ่ง พันธมิตรที่สองและพันธมิตรที่สาม

และพันธมิตรเหล่านี้แบ่งแยกทั้งเมืองจันทร์ทองคำอยู่ เมืองกู่ปาก็คือเมืองเล็กๆแห่งหนึ่งที่อยู่ในพันธมิตรที่หนึ่ง

เมืองเล็กๆเหมือนอย่างนี้ อยู่ในพันธมิตรที่หนึ่งมากมายดั่งขนวัว ถึงยังไงในสงครามก็มีเหยื่อสังเวยมากมาย และเพราะว่าสงครามเด็กกำพร้าจากสงครามกับผู้คนที่พลัดจากที่อยู่ไปอย่างคนสิ้นเนื้อประดาตัวมากจนนับไม่ถ้วน

แต่ถึงแม้ว่าเมืองเล็กๆอย่างนี้มีมากมาย ก็ไม่สามารถทำให้กระเทือนถึงฐานะของพันธมิตรที่หนึ่ง

เมืองหลักของพันธมิตรที่หนึ่งคือป้อมปราการซาตาน เพียงแค่ได้ยินชื่อก็รู้สึกน่ากลัวมากๆ ถึงยังไงคนเหล่านี้ก็เหมือนเช่นดั่งปีศาจร้าย

ป้อมปราการซาตานก็เหมือนดั่งป้อมปราการที่ก่อขึ้นโดยทองคำ ที่นี่ทุกที่ล้วนเป็นกลิ่นอายที่ลุ่มหลงในชีวิตฟุ้งเฟ้อสำรวย

ก็แม้แต่บนกายของคนขอทานที่ขอทานอยู่ข้างถนนล้วนยังสวมใส่สตรีทแฟชั่น

ในเวลานี้เนี่ยเฟิงกำลังลากกระเป๋าใบหนึ่งเดินเข้าไปในเมืองหลัก

ที่นี่ใหญ่มาก ตึกสูงระฟ้านับไม่ถ้วน ความเจริญรุ่งเรืองที่พลุกพล่านวุ่นวาย เปรียบเทียบกับเมืองกู่ปาเมืองเล็กๆนั้น ก็คืออันหนึ่งฟ้าอันหนึ่งดินจริงเลย

เนี่ยเฟิงชินกับความต่างแบบนี้มานานแล้ว สำหรับเนี่ยเฟิงมากล่าวนี่ไม่ถือว่าเป็นอะไรเลย

เนี่ยเฟิงหาโรงแรมสะเปะสะปะแห่งหนึ่งเข้าไปพัก เขาวางกระเป๋าเดินทางของตนเองไว้ข้างๆก่อน ปัจจุบันนี้สิ่งที่เขาต้องการคือจดหมายแนะนำของตระกูลสูงศักดิ์ เพราะว่ามีจดหมายแนะนำของตระกูลสูงศักดิ์แล้ว เขาก็สามารถเข้าเรียนในโรงเรียนผู้ดีเมืองจันทร์

อย่างนี้สำหรับสถานะของเนี่ยเฟิงมากล่าวแล้วจะค่อนข้างมั่นคง

เนี่ยเฟิงล้วนสามารถใช้ทรัพย์สินของตนเองเข้าไป เพียงแต่ทุกคำพูดทุกการกระทำของเขาในตอนนี้ล้วนถูกควบคุมโดยเครือข่ายข้อมูลของสามพันธมิตรใหญ่ในเมืองกู่ปาอยู่ นอกจากเขาเข้าร่วมสมาคมนักล่าเงินรางวัลปกปิดสถานะแล้ว โดยพื้นฐานการสื่อสารในยามปกติของเขาล้วนจะถูกพบเห็น

ถึงแม้ว่าสามารถแจ้งสมาชิกของสำนักมังกรอย่างลับๆ เพียงแค่ครั้งนี้เขามาคืออยากจะหาไอ้คนที่ผลิตยาห้ามใช้กลุ่มนั้นเจอ