บทที่ 547 การแข่งขันวิ่งมาราธอน

“ในเมื่อเป็นแบบนี้ งั้นเราสองคนก็แข่งกันหน่อยไหมล่ะ ว่าใครจะวิ่งไปถึงข้างหน้าก่อนกัน”

สายตาของลิซ่าเผยให้เห็นความเจ้าเล่ห์ อลิสเองก็ไม่ยอมแพ้เช่นกัน เห็นเพียงอลิสพยักหน้า

“ก็เอาสิ ใครกลัวกัน？”

พานฉางอันที่อยู่ข้างๆที่ได้ยินได้แต่กุมขมับอย่างตึงเครียด หรืออลิสจะไม่รู้ว่านี่คือการแข่งขันวิ่งมาราธอนแบบทีม？

พวกเธอสองคนถึงใครจะวิ่งไปถึงข้างหน้าก่อนกันก็ไม่มีประโยชน์ พวกเขาสองคนต้องเข้าไปถึงเส้นชัยพร้อมกันถึงจะถือว่าชนะ ลำพังแค่ใครคนใดคนหนึ่งวิ่งไปถึงข้างหน้าก็ไม่ถือว่าได้ที่หนึ่ง

แต่ครั้งนี้ในที่สุดก็หาคนได้ครบเสียที เพียงแต่พานฉางอันคิดไม่ถึงว่าจะมีคนของสมาพันธ์นักศึกษาเข้าร่วมด้วย งั้นพวกเขาอาจจะมีโอกาสได้ที่หนึ่งก็เป็นได้ เพราะทีมอื่นๆเพื่อที่จะได้ ประจบประแจงสมาพันธ์นักศึกษา อาจจะยอมอ่อนข้อให้

พอพานฉางอันนึกถึงการแข่งขันครั้งนี้อาจจะไม่ได้ดีเหมือนที่จินตนาการไว้ ก็รู้สึกสนใจมากขึ้นเล็กน้อย แต่หลังจากนั้นพานฉางอันก็นึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ พวกเขาจะได้รับเงินก้อนใหญ่ เขาจึงมีความสนใจขึ้นมาในทันที

การแข่งขันครั้งนี้จะจัดขึ้นในวันพรุ่งนี้ ค่อนข้างเร็ว วันนี้จึงมีเวลาให้พวกเขาเตรียมตัวกับวอร์มร่างกายเท่านั้น มีบางคนยังไม่ทันได้ซื้ออุปกรณ์ด้วยซ้ำ สำหรับเนี่ยเฟิงแล้วระยะทางการวิ่งไม่ได้ไกลมากนัก อีกทั้งเขายังสามารถไปถึงเส้นชัยได้ในระยะเวลาอันสั้น ไม่มีใครหน้าไหนที่จะสามารถชนะเขาได้

เพียงแต่เนื่องจากเป็นการแข่งขันแบบทีม แน่นอนว่าเนี่ยเฟิงไม่อาจที่จะวิ่งไปถึงเส้นชัยคนเดียวได้ ดังนั้นการแข่งขันวิ่งมาราธอนครั้งนี้จำเป็นต้องร่วมแรงร่วมใจกันทั้งทีม

อลิสจุดประกายจิตวิญญาณการต่อสู้ อลิสกำหมัดแน่น แล้วถลึงตาใส่ลิซ่า หลังจากนั้นก็มองไปที่เนี่ยเฟิงอย่างได้ใจ

“เนี่ยเฟิงนายคอยดูนะ ฉันจะเป็นคนแรกที่เข้าเส้นชัยให้ได้！”

เดิมทีอลิสยังอยากอยู่ต่อ แต่เนื่องจากที่นี่ถือหอพักชาย อลิสกับลิซ่าจึงต้องเดินจากไปตามๆกัน

“พี่เฟิงผมอิจฉาพี่จริงๆ พี่ดูสิไม่ว่าพี่จะไปไหนก็มีผู้หญิงสองคนแย่งกันหึงพี่ คนหนึ่งเป็นประธานสมาคมของสมาพันธ์นักศึกษา อีกคนก็เป็นเจ้าเมืองน้อยแห่งเมืองจันทร์ ผู้หญิงทั้งสองคนนี้ ไม่ว่าจะแต่งงานกับใครก็จะได้เลื่อนตำแหน่งอย่างรวดเร็ว！”

พานฉางอันใช้สายตาชื่นชมอิจฉาจนยากที่บรรยาย สายตาทั้งคู่ของเขาเป็นประกาย มองดูแผ่นหลังของผู้หญิงสองคนเดินจากไป

จนกระทั่งแผ่นหลังของอลิสกับลิซ่าจากหายไป เขาถึงได้เก็บสายตาเสียดายกลับไป

“ถ้านายชอบ นายก็ไปตามจีบสิ”

เนี่ยเฟิงไม่ได้ขัดขวางพานฉางอัน พานฉางอันจึงรีบลุกขึ้นแล้วหัวเราะอย่างเขินๆ

“ไม่ได้หรอกครับ ผมไม่ได้มีเสน่ห์เหมือนพี่เฟิง และไม่ได้เก่งเหมือนพี่เฟิง คนที่อยู่ที่นี่มองการณ์ไกลมากเลยนะ พวกเขาสนใจแค่คนที่เป็นผู้แข็งแกร่ง เหมือนกับผมที่พวกเขาไม่แม้แต่จะมองแม้แต่หางตา！”

พานฉางอันยังคงรู้ตัวเองดี เขารู้ดีว่าตัวเองเป็นใคร

“จริงด้วยพี่เฟิง ผมเกือบลืมเลย ตราบใดที่เป็นคนแข็งแกร่งเราก็สามารถแต่งงานกับภรรยาหลายคนได้ ถ้าหากเป็นผู้หญิงแข็งแกร่ง อาจจะมีสามีหลายคน！พี่เก่งกาจขนาดนี้ ถึงเวลาจะแต่งงานกับภรรยาเป็นสิบคนก็ไม่มีปัญหา！”

กฎหมายของที่นี่เป็นอย่างนี้

เช่นเดียวกับคนระดับสูงเหล่านั้น ยิ่งไม่ต้องพูดถึงมีคนจำนวนมากที่มีภรรยาสามสี่คน เพราะสำหรับพวกเขาแล้วการสืบทอดยีนอันทรงพลังของพวกเขาเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุด

“ถ้าอย่างงั้นก็สามารถพูดได้เลยน่ะสิว่าที่นี่คือสวรรค์ของผู้แข็งแกร่ง？”

เนี่ยเฟิงเคยได้ยินเรื่องพวกนี้มาก่อน