บทที่ 574 เจ้าเมือง

“ไม่มีอะไร ก็แค่ไปจัดการเรื่องเล็กน้อย”

เนี่ยเฟิงเอามือถือชาร์สแบตอยู่บนเตียงไปด้วย จากนั้นนั่งลงมาเปิดสมุดออกเริ่มทำการวางแผน พานฉางอันมีความอยากรู้อยากเห็นเล็กน้อย ซุกเข้าไปจ้องมองหนึ่งที ตอนที่เห็นสิ่งที่เนี่ยเฟิงเขียนถึงขนาดเป็นแผนพัฒนาของเมืองกู่ปา เขามีความตกใจเล็กน้อย

“พี่เฟิง คุณทำไมต้องทำแผนการพัฒนาของเมืองกู่ปาล่ะ? คุณได้งานเป็นเลขาของเมืองกู่ปาแล้วเชียวเหรอ?”

พานฉางอันไม่รู้ว่าเมืองกู่ปาอยู่ที่ไหน เพราะว่าอยู่ในเมืองจันทร์ทองคำมีเมืองมากมาย เมืองเหล่านี้ล้วนถูกครอบงำโดยแต่ละเจ้าเมืองหรือว่าเป็นนายกเทศมนตรี และคนเหล่านี้ทุกปีล้วนต้องเสียค่าใช้จ่ายก้อนหนึ่งไม่น้อยให้กับข้างบนโดยไม่มีข้อยกเว้น แต่พวกเขาได้รับสิทธิในการครอบงำประชาชนที่อยู่ในเมืองและตัวเมือง

แน่นอนอยู่แล้วคนบางคนที่ร้ายกาจกว่าหน่อย ก็เหมือนเจ้าเมืองของเมืองทอง เขาก็ไม่จำเป็นต้องเสียค่าใช้จ่ายใดๆให้กับใคร เพราะว่าพวกเขาร้ายกาจมากเกินไปแล้วจริงๆ อีกทั้งไม่จำเป็นต้องให้ใครมาคุ้มครอง

อยู่ที่นี่ล้วนเป็นผู้แข็งแกร่งฐานะสูงมาโดยตลอด คนที่แข็งแกร่งพอ ถึงแม้ว่าวางเพลิงฆ่าปล้นชิงอยู่ที่นี่ก็สามารถได้รับสิ่งที่ตนเองอยากได้ ไม่ว่าเป็นเขตอิทธิพลหรือเป็นทาสหรืออาจจะเป็นอำนาจ

“เมืองกู่ปานี้ผมก็ไม่เคยได้ยินมาก่อนเช่นกัน ไม่รู้ว่านั่นเป็นสถานที่อะไรแห่งหนึ่ง ไม่งั้นเอาอย่างนี้เถอะ เดี๋ยวผมค่อยให้บิดาผมสืบสักหน่อย ไม่ว่ายังไงพวกเราก็ต้องรู้ว่าเมืองที่เราจะไปทำงานเป็นยังไง ถ้าหากคุณพบเจอกับเจ้าเมืองที่พูดคุยกันยาก ถึงเวลานั้นใส่ร้ายคุณสักหน่อยนั่นก็ได้ไม่คุ้มเสียเลย!”

พานฉางอันพูดอยู่ เปิดคอมพิวเตอร์ของตนเองออกกำลังจะหาข้อมูลให้กับเนี่ยเฟิง ในเวลานี้เนี่ยเฟิงพูดมาคำหนึ่งอย่างเบาๆ “ไม่ต้องหาแล้ว ผมก็คือเจ้าเมืองเมืองกู่ปา”

“โอ๊ะ ที่แท้เป็นพี่เฟิงนั่นเอง งั้นก็ไม่ต้อง…อะไรนะ?! พี่เฟิงผมไม่ได้ยินผิดมั้ง คุณเป็นเจ้าเมืองของเมืองกู่ปา นี่เป็นไปได้ยังไงล่ะ?!”

แม้ว่าเจ้าเมืองนี้ก็ไม่ได้นับว่าเป็นบุคคลที่หายากอะไร แต่นี่ก็ต้องเป็นคนที่มีหน้ามีตานะ?

เนี่ยเฟิงกลายเป็นเจ้าเมืองของเมืองกู่ปาตั้งแต่เมื่อไหร่ล่ะ? ดูเหมือนเขามาเมืองจันทร์ทองคำยังไม่กี่วันนะ?

เหมือนคนต่างถิ่นแบบนี้เป็นไปไม่ได้ที่จะกลายเป็นแบบเจ้าเมืองหรือว่าเป็นนายกเทศมนตรีที่นี่เลยสักนิด เนี่ยเฟิงทำได้ยังไงล่ะ?นี่ทำให้คนตกใจมากเกินไปแล้ว!

แต่พานฉางอันรู้ว่าเนี่ยเฟิงคนนี้ไม่ชอบล้อเล่น คำพูดเหล่านี้ที่เขาพูดออกมา นั่นต้องเป็นจริงอย่างแน่นอน พานฉางอันทั้งกลิ้งทั้งคลานพุ่งไปยังข้างกายเนี่ยเฟิงเบิกตาโพลงทั้งคู่ “พี่เฟิง คุณจัดการเจ้าเมืองเมืองกู่ปาแล้วขึ้นแทนที่เองเชียวเหรอ? งั้นคุณจงต้องระมัดระวัง พวกเขาต่อเจ้าเมืองที่อยู่ดีๆขึ้นตำแหน่งแบบนี้ล้วนจะมีใจระแวดระวังที่แรงมากๆ! ถึงเวลานั้นอาจจะทำการตรวจสอบคุณก็ไม่แน่! เมืองกู่ปานี้มีภูมิหลังอะไรล่ะ ผมรีบไปตรวจสอบหน่อย!”

พานฉางอันรู้สึกว่าสิ่งที่ตนเองคิดเป็นไปได้มากก็จะเป็นจริง เนี่ยเฟิงคนนี้เห็นแล้วก็เป็นบุคคลที่ไม่ทิ้งคำโหดเหี้ยมแต่ทำเรื่องโหดเหี้ยม

พานฉางอันทำการตรวจสอบเมืองกู่ปาว่าตั้งอยู่ที่ไหน ใหญ่มากเท่าไหร่ เจ้าเมืองเมืองกู่ปารุ่นก่อนเป็นใครทันที?

หลังจากตรวจสอบเสร็จ พานฉางอันค่อยๆถอนหายใจออกหนึ่งที

“ที่แท้เป็นเมืองที่ลำบากยากแค้น งั้นน่าจะไม่มีปัญหาใหญ่มากเท่าไหร่ แต่ว่าพี่เฟิง ถ้าหากคุณกลายเป็นเจ้าเมืองของเมืองกู่ปาแล้ว งั้นสิ่งที่คุณต้องแบกรับก็จะมากเกินไปแล้ว อันดับแรกทุกปีคุณล้วนต้องเสียเงินก้อนหนึ่งให้กับสามพันธมิตรใหญ่ เงินก้อนนี้สามารถทำให้ตำแหน่งเจ้าเมืองเมืองกู่ปาของคุณมีเสถียรภาพ แต่คุณต้องคิดให้ดี นี่เป็นค่าใช้จ่ายก้อนหนึ่งที่ไม่ธรรมดาล่ะ!”

ก็เป็นเพราะว่าค่าใช้จ่ายก้อนนี้นั่นเอง ดังนั้นมีเจ้าเมืองมากมายล้วนขูดรีดการจัดเก็บภาษีอย่างโหดร้าย ยังมีการเอาประชาชนที่อาศัยอยู่เหล่านี้เป็นทาสขายไป อย่างนี้สามารถทำให้พวกเขาได้รับเงินก้อนใหญ่มากก้อนหนึ่ง เพราะว่าทุกปีในการเกิดความวุ่นวายจากภัยสงครามอยู่ที่นี่มากมาย ดังนั้นเต็มไปด้วยเด็กกำพร้าจากสงครามอาศัยในเมืองเหล่านี้ ผู้คนที่พลัดจากที่อยู่ไปอย่างคนสิ้นเนื้อประดาตัว และชายหญิงที่ลำบากยากแค้นระหกระเหิน

“ผมรู้ ตอนที่ผมรับมือเมืองกู่ปาก็รู้แล้ว สิ่งเหล่านี้ ไม่ต้องให้คุณมาเตือนสติผม”

เนี่ยเฟิงโบกมือแล้วโบกมืออีก

พานฉางอันไม่รู้ว่าเนี่ยเฟิงอยู่ดีๆทำไมก็กลายเป็นเจ้าเมืองของเมืองกู่ปาแล้ว แต่เนี่ยเฟิงทำแบบนี้ย่อมมีเหตุผลของเขาอย่างแน่นอนล่ะ?

“พี่เฟิง แม้ว่าผมไม่มีเงินมากเท่าไหร่ แต่ถ้าหากคุณอยากจะให้ผมลงทุน ผมย่อมเป็นคนแรกที่จะควักเงินออกมาแน่นอน!”