บทที่ 577 ค่ายมวยเฉิงเฟิง

“พ่อท่านพูดสุ่มสี่สุ่มห้าอะไรอยู่ล่ะ? บุตรที่ฟ้าคัดเลือกอะไร ฉันไม่รู้นะ!”

อลิซขี้อายง่าย ทนคนอื่นพูดอย่างนี้ไม่ไหว เธอหน้าแดงกลับไปที่ห้องนอนของตนเอง

นอนอยู่บนเตียง การหายไปของอลิซก็กลายเป็นมีความเร่งรีบเล็กน้อยแล้ว เธอย้อนนึกถึงลักษณะท่าทีที่จริงจังและรูปร่างลักษณะที่สั่งสอนตัวเธอเองอย่างเข้มงวดของเนี่ยเฟิง อลิซก็ยิ่งคิดยิ่งรู้สึกมีความสุข

อลิซเหมือนเช่นดั่งหญิงสาวที่เพิ่งตกอยู่ในห้วงความรัก เธอกอดหมอนกลิ้งไปกลิ้งมาอยู่บนเตียง อดไม่ไหวที่จะหัวเราะออกมา

เพียงแค่น่าเสียดายเล็กน้อย เนี่ยเฟิงดูเหมือนไม่ค่อยสนใจตนเองมาก

ยังมีลิซ่าไอ้คนนั้นทั้งเหมือนตั้งใจทั้งเหมือนไม่ตั้งใจมักจะปรากฏตัวอยู่ต่อหน้าเนี่ยเฟิง อลิซยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกโมโห

ความรักและหัวใจของหญิงสาวมักจะเหมือนกลอน ในใจอลิซคิดถึงเนี่ยเฟิงอยู่ แต่สิ่งที่เธอไม่รู้คือ เนี่ยเฟิงเพียงแค่พูดคุยการลงทุนก้อนหนึ่งเท่านั้น

กลับถึงหอพัก หลังจากพานฉางอันเห็นเนี่ยเฟิงกลับมา มีความตกใจเล็กน้อย ในเวลานี้เขากำลังเล่นเกมอยู่

“พี่เฟิงคุณทำไมกลับมาแล้วเหรอ? ผมยังคิดว่าคืนนี้คุณจะไม่กลับมาแล้วล่ะ!”

พานฉางอันรีบปิดเกมคอมพิวเตอร์ “พี่เฟิงคุณหิวหรือไม่ล่ะ? จะให้ผมสั่งอาหารให้คุณไหม?”

ในใจพานฉางอันคิดอยู่ว่า เนี่ยเฟิงไม่เป็นที่ชื่นชอบจากเจ้าเมืองเมืองทองถูกไล่ออกมาแล้วเชียวเหรอ?

อย่างนี้ก็เป็นไปได้มากเช่นกัน

ถึงยังไงคนที่ตามจีบอลิซมากขนาดนั้น ถึงแม้ว่าอลิซชอบเนี่ยเฟิง แต่เจ้าเมืองเมืองทองไม่ชอบ งั้นอลิซกับเนี่ยเฟิงก็ได้แต่แยกออกจากกันแล้ว

พานฉางอันยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกสิ่งที่ตนเองคิดมีความเป็นไปได้จริงๆ เพื่อที่จะอนุรักษ์ความหยิ่งในศักดิ์ศรีของเนี่ยเฟิง พานฉางอันเปลี่ยนหัวข้อการพูดคุยทันที

“พูดคุยธุระเสร็จก็กลับมาเลย ไม่งั้นผมจะไปไหนล่ะ?”

เนี่ยเฟิงเห็นเวลายังไม่ดึก ครุ่นคิดอยู่ว่าจะทำการฝึกอบรมพานฉางอันก่อน พานฉางอันอดไม่ได้ที่จะร้องเศร้าโศกเสียงหนึ่ง เช้าวันนี้เขาพึ่งมีจิตสำนึกไปทำการฝึกอบรมมา นึกไม่ถึงกลางคืนยังต้องทำการฝึกอบรมอีก

แต่ว่าโชคดีที่มีแท่งขนมพลังงานที่เนี่ยเฟิงให้กินชิ้นหนึ่งไปเสริมกำลังกายกลับมาหมดเลย ตอนนี้่เขารู้สึกตนเองเลือดเต็มเปี่ยมฟื้นคืนชีพใหม่แล้ว

อยู่ระหว่างการฝึกอบรม พานฉางอันได้ยินเนี่ยเฟิงพูดว่าเจ้าเมืองเมืองทองจะทำการลงทุนกับเมืองอิลลูชั่น พานฉางอันเกือบจะล้มลงกับพื้น

“นี่เป็นเรื่องจริงเหรอ? ถ้าหากมีเจ้าเมืองเมืองทองมาช่วยลงทุน งั้นโครงการนี้ย่อมจะสำเร็จแน่นอน พี่เฟิงคุณยอดเยี่ยมนะ แม้แต่เจ้าเมืองเมืองทองล้วนลงทุนกับคุณ!”

พานฉางอันรีบปรับท่าทาง ไล่ตามย่างก้าวของเนี่ยเฟิงต่อให้ทัน แท้ที่จริงเนี่ยเฟิงปล่อยให้ช้าลงเยอะมากแล้ว มิฉะนั้นแม้แต่ชายเสื้อของเขาพานฉางอันล้วนจับไม่ถึง

พานฉางอันแอบดีใจ โชคดีเขาคิดที่จะลงทุน เดี๋ยวเขาต้องกลับไปบอกเรื่องนี้ให้กับบิดาตนเอง ให้บิดาเอาเงินออกมาลงทุนยิ่งมาก ถึงเวลานั้นเขาก็สามารถได้รับหุ้นยิ่งมากกว่า ได้รับปันผลยิ่งมากแล้ว!

พอนึกถึงว่าตนเองจะกลายเป็นคนมีเงินแล้ว พานฉางอันก็อดไม่ไหวที่จะหัวเราะออกมา

ถึงแม้ว่าคืนนี้พานฉางอันทำการฝึกอบรมจนหมดเรี่ยวหมดแรง แต่พานฉางอันหลับไปกลับได้ฝันหวานอย่างหนึ่ง

วันที่สองพานฉางอันตื่นขึ้นมาพบเห็นเนี่ยเฟิงได้รับกล่องกล่องหนึ่ง พานฉางอันขยี้ตาแล้วขยี้ตาอีก มีความอยากรู้อยากเห็นซุกเข้าไป