บทที่ 581 ยั่วยุ

แอนโทนี่เหมือนเป็นสิงโตที่โกรธเกรี้ยว แต่เนี่ยเฟิงกลับไม่สนใจเขาเลย

เนี่ยเฟิงพึ่งกินของหวานเสร็จ ตอนนี้เขากำลังกินบุฟเฟ่ต์สปาเกตตี รสชาติของสปาเกตตีทะเลไม่เลวเลย เพราะเนี่ยเฟิงรู้ว่าคืนนี้มีงานเต้นรำ ดังนั้นคืนนี้เขาจึงไม่ได้กินอะไรมา

เพราะทุกวันเนี่ยเฟิงต้องออกกำลังกาย ต้องฝึกฝน และต้องรวบรวมสิ่งที่ตัวเองเรียนรู้ ดังนั้นการออกกำลังในทุกวันของเขาจึงค่อนข้างมาก

การออกกำลังกายจำนวนมากจะใช้พลังงานทางกายภาพเยอะมากๆ ของที่เนี่ยเฟิงนำเข้าสู่ร่างกายก็เปลี่ยนเป็นเยอะขึ้น เดิมทีเนี่ยเฟิงเป็นคนที่ต้องการอาหารเยอะมาก เพราะนักฆ่ายอดฝีมืออย่างพวกเขาเหมือนจะต้องสำรองพลังงานให้เพียงพอสำหรับตัวเอง

ขอเพียงแค่พลังงานมีมากพอ ถึงจะสามารถทำให้เขาทำกิจกรรมต่อไปได้

เมื่อก่อนเนี่ยเฟิงเกลียดที่สุดก็คือคนที่รบกวนเขาทานอาหาร ก่อนหน้านี้ตอนที่เขาทำภารกิจที่เมืองนอก ในทุกมื้ออาหารเขาจะหวงแหนและพิถีพิถันมาก เพราะเขาไม่รู้ว่าจะได้ทานอาหารมื้อต่อไปเมื่อไร

บางครั้งภารกิจที่เขาทำก็ค่อนข้างยาก แม้แต่อาหารยังไม่ได้ทาน จนทำให้หิวไปหลายวัน

แต่ตอนนี้แอนโทนี่บังเอิญ เจอเข้ากับปลายกระบอกปืนพอดี

เนี่ยเฟิงหรี่ตาลง เดิมทีไม่อยากสนใจแอนโทนี่ แต่คิดไม่ถึงว่าแอนโทนี่จะไม่พอใจ เพราะแอนโทนี่คิดว่าตัวเองเป็นคนที่สุดยอดที่สุด ผู้คนจึงพากันกลัวเกรงเขา

แอนโทนี่เห็นเนี่ยเฟิงไม่สนใจตัวเอง เขาจึงเคาะไปที่โต๊ะอย่างดุดัน เพื่อทำให้เนี่ยเฟิงเงยหน้ามองมาที่เขา

เนี่ยเฟิงทานสปาเกตตีไปหนึ่งคำ กำส้อมแน่นแล้วมองไปที่มือของแอนโทนี่

“คุณแอนโทนี่ กรุณาอย่ามาวุ่นวายที่นี่ มันกำลังก่อกวนทุกคนนะครับ คนผู้นี้ก็คือเพื่อนของผม เราสองคนไม่มีความเกี่ยวข้องอะไรกัน”

เดิมทีลิซ่าคิดจะยอมรับกับแอนโทนี่ของเนี่ยเฟิงเป็นว่าที่สามีของตัวเอง แต่แบบนี้มันอาจจะทำให้เนี่ยเฟิงติดร่างแหไปด้วย ลิซ่าอยากจะดึงตัวเนี่ยเฟิงเป็นเรื่องจริง แต่ไม่อยากให้เนี่ยเฟิงต้องรองรับความโกรธของแอนโทนี่โดยไม่รู้อีโหน่อีเหน่

เพราะฉะนั้นสุดท้ายลิซ่าก็ยอมแพ้อยู่ดี

หลังจากเรียนจบไปลิซ่าก็ไม่คิดที่จะแต่งงานกับแอนโทนี่ และเมื่อพันธมิตรที่สี่พยุงตัวขึ้นมาได้แล้ว ถ้าอย่างนั้นก็ไม่ต้องพูดถึงพันธมิตรอื่นๆอีกต่อไป

แต่ลิซ่าต้องการพันธมิตรที่พึ่งพาได้ ตอนนั้นลิซ่าอยากอุทิศความไว้วางใจของตัวเองเพื่อได้รับความไว้วางใจของแอนโทนี่ ซึ่งแอนโทนี่รักตนเองมาก แต่ลิซ่ากลับไม่รู้ว่าแอนโทนี่คนผู้นี้มีความทะเยอทะยานมากเกินไปรึเปล่า

“พวกคุณสองคนอยู่ในความสัมพันธ์ปกติ แล้วทำไมชุดของพวกคุณสองคนถึงคล้ายกัน อย่าคิดว่าผมดูไม่ออกนะ คุณคิดว่าฉันเป็นคนโง่รึไง？ลิซ่า ผมให้อิสระคุณมากเกินไปแล้วใช่ไหม เพราะฉะนั้นคุณถึงหักหลังผม？！”

แอนโทนี่คิดมาโดยตลอดว่าลิซ่าเป็นของตัวเอง เขาคิดว่าลิซ่าเป็นทรัพย์สินของตัวเอง เคลต์ไม่กล้ายืนยัน แอนโทนี่จึงคิดว่าลิซ่าเป็นของของตัวเอง พอเห็นว่าลิซ่าอยู่กับผู้ชายคนอื่น แอนโทนี่จะไม่โกรธได้อย่างไร ตอนนี้เขาแทบอยากจะฆ่าเนี่ยเฟิงทิ้งซะ

แต่ทุกคนที่เข้ามาในห้องประชุมไม่สามารถพกปืนและกระสุนติดตัวไปด้วยได้ ดังนั้นในมือของแอนโทนี่จึงไม่มีอาวุธ

ไม่อย่างนั้นจากนิสัยของแอนโทนี่ อาจจะเงื้อปืนขึ้นมายิงเนี่ยเฟิงไปแล้วก็ได้

ตแนที่ลิซ่าสั่งทำชุดนี้ก็เพื่อเป็นการเปิดเผยเรื่องความสัมพันธ์กับเนี่ยเฟิง แต่มาคิดๆดูแล้วทำแบบนี้จะเป็นการทำให้เนี่ยเฟิงติดร่างแหไปด้วย ดังนั้นลิซ่าจึงปฏิบัติความสัมพันธ์ของตนเองกับเนี่ยเฟิงในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อเช่นนี้

“คุณแอนโทนี่ คุณอย่ามางี่เง่านะ……”

แต่ตอนที่ลิซ่าพูดสีหน้าของเธอซีดเผือด เธอกำหมัดแน่นเพราะรู้สึกอับอายเป็นอย่างมาก

โลกใบนี้ไม่เคยยุติธรรม เต็มไปด้วยการกดขี่ข่มเหงจากชนชั้นสูงที่มีต่อชนชั้นล่าง ฐานะของลิซ่าสูงส่งมากพอสมควร แต่ว่าเธอกลับกล้ำกลืนฝืนทน ลิซ่าเอาแต่คิดถึงสังคมที่ไม่เป็นธรรมนี้จะดำเนินต่อไป เธอจึงรู้สึกเหมือนขาดอากาศหายใจ เธออยากจะทำลายการปกครองที่ไม่สมประกอบนี้！