บทที่ 586 ไม่จำเป็นต้องปกป้อง

ชายชุดดำคนนั้นถลึงตาจ้องไปที่เนี่ยเฟิงอย่างไม่พอใจ เขาถูกเนี่ยเฟิงขวางจนไม่สามารถเตะผู้รับเหมาคนนั้นได้ ผู้รับเหมาล้มลุกคลุกคลานรีบลุกขึ้นมาจากพื้น แล้วถอยหลังไปหนึ่งก้าว

“อะเดค่า พวกคุณพาพวกเขากลับคฤหาสน์ของเจ้าเมืองก่อนเถอะ เดี๋ยวผมจัดการพวกเขาเสร็จแล้วจะตามไป”

อะเดค่ากับพวกเมโดว์รีบพยักหน้า พยุงคนที่เจ็บอย่างรีบร้อน แล้วเดินกลับไปยังคฤหาสน์ของเจ้าเมือง พานฉางอันไม่กล้าอยู่เฉยๆ เนื่องจากตอนนี้เขาเป็นคนไม่จำเป็น และตอนนี้เนี่ยเฟิงก็กำลังต่อกรกับชายชุดดำพวกนั้น

“เป็นฮีไร่เหี้ยอะไร แกรู้ไหมว่าที่นี่คือที่ไหน？ที่นี่เป็นอาณาเขตของพันธมิตรที่สาม ถึงพวกแกจะมีเมืองอยู่ที่นี่แล้วยังไงล่ะ นี่มันอยู่ภายใต้การควบคุมของพันธมิตรที่สามไม่ใช่หรอห้ะ？ในทุกปีเจ้าเมืองของเมืองกู่ปาต้องมอบเงินให้พันธมิตรที่สาม และเงินพวกนี้ก็เป็นตัวที่รับประกันว่าพวกแกจะฝนตกต้องตามฤดูกาล！”

ชายชุดดำได้ใจเป็นอย่างมาก เขาใช้รูจมูกมองไปที่เนี่ยเฟิง และเนี่ยเฟิงก็หัวเราะอย่างเย้ยหยัน

“เพราะฉะนั้น พวกคุณเลยบอกว่าผมปรับปรุงโครงสร้างอย่างผิดกฎหมาย？หรือพวกคุณไม่เคยได้ยินว่าเจ้าเมืองของเมืองกู่ปาตายแล้วน่ะ ตอนนี้เมืองนี้ถูกเปลี่ยนชื่อเป็นเมืองอิลลูชั่น ผมเป็นเจ้าเมืองของเมืองอิลลูชั่น”

“หยุดพูดจาไร้สาระกับฉันเสียที ไม่ว่าเมืองนี้จะชื่ออะไร มันอยู่ภายใต้การควบคุมของเรา เราคือกองกำลังรักษาความปลอดภัยของพันธมิตรที่สาม เรามีหน้าที่เก็บค่าคุ้มครอง เมืองของพวกแกไม่ได้จ่ายมาเป็นเวลาหนึ่งเดือนแล้ว ถ้าขืนยังไม่รีบจ่าย แกได้เห็นดีแน่！”

ชายชุดดำถลึงตาใส่เนี่ยเฟิง อีกทั้งตำหนิเนี่ยเฟิง ที่ไม่ได้การอนุญาตของพวกเขาก็เรียกทีมวิศวกรมากมายมาปรับปรุงที่นี่อย่างวุ่นวายไปหมด ทำให้ที่นี่เปลี่ยนไป

“ถึงแกจะเป็นเจ้าเมืองของเมืองอิลลูชั่น ก็ไม่มีสิทธิ์ปรับปรุงโครงสร้าง ถ้าพวกแกอยากปรับปรุงก็ต้องยื่นแผนธุรกิจให้เบื้องบน หลังจากที่รอเราอนุมัติแล้ว พวกแกถึงจะมีสิทธิ์ทำเรื่องแบบนี้ ไม่อย่างนั้นจะเป็นการปรับปรุงโครงสร้างอย่างผิดกฎหมาย ตอนนี้ฉันขอสั่งให้แกรื้อถอนออกไปทั้งหมด แน่นอนว่าแกต้องเป็นคนจ่ายค่าใช้จ่ายพวกนี้เอง”

ชายชุดดำถือว่าตนเองเป็นเจ้าเมืองของที่นี่ ท่าทางน่าหงุดหงิดของเขาทำให้เนี่ยเฟิงรู้สึกไม่ชอบใจเป็นอย่างมาก

“ในเมื่อคุณบอกว่าคุณเป็นกองกำลังรักษาความปลอดภัย งั้นคุณก็บอกผมมาสิ คุณมีประโยชน์ต่อที่ยังไง นอกจากเก็บค่าคุ้มครอง ผมไม่เคยเห็นว่ามีคนของพันธมิตรที่สามมาตระเวนที่นี่มาก่อนเลยนะครับ คุณเองไม่ใช่หรอว่าในทุกเมืองมีบริการคุ้มครอง？ขอโทษนะครับผมไม่เคยเห็นการคุ้มครองของพวกคุณ”

เนี่ยเฟิงส่ายหัวไปมา หลังจากที่ชายชุดดำคนนั้นได้ยินก็รู้สึกโกรธขึ้นมาในทันที เขายื่นมือไปชี้เนี่ยเฟิงแล้วพูดอย่างโกรธเกรี้ยวไปว่า

“การลาดตระเวนในทุกวันของเราต้องให้แกเห็นด้วยหรอวะ？การให้บริการคุ้มครองของเราต้องให้แกเห็นด้วยงั้นหรอ！ไม่เจียมตัวหน่อยรึไงว่าตัวเองเป็นใคร ถึงได้กล้าสามหาวต่อหน้าฉันอย่างนี้ ฉันว่าแกเบื่อที่จะใช้ชีวิตแล้วใช่ไหมห้ะ！”

“ที่ผมพูดไปเป็นความจริงทั้งหมด ยังมีอีกเรื่อง ถึงก่อนหน้านี้พวกคุณจะคุ้มครองเมืองกู่ปาแล้วมันเกี่ยวอะไรกับผมล่ะ？นี่เป็นเมืองอิลลูชั่นของผม คนที่นี่ทั้งหมดมดูแลเอง รวมถึงพื้นที่ในอาณาเขตใต้ฝ่าเท้าของคุณด้วย อีกทั้งผมไม่จำเป็นต้องให้พันธมิตรที่สามอย่างพวกคุณคุ้มครอง”

คำพูดของเนี่ยเฟิง แทบจะทำให้คนโมโหตาย

ฝ่ายตรงข้ามมองไปที่เนี่ยเฟิงอย่างดุดัน เหมือนกับกำลังมองดูคนที่ฆ่าพ่อของตัวเองยังไงอย่างนั้น

“แกรู้ไหมว่าตอนนี้แกกำลังพูดว่าไม่มีการคุ้มครองจากพันธมิตรอยู่ เมืองอิลลูชั่นของพวกแก ไม่มีค่าอะไรด้วยซ้ำ！ขอร้องอ้อนวอนฉันตอนนี้ยังทันนะ”

“ผมบอกแล้วไง เมืองอิลลูชั่นของผมไม่จำเป็นต้องให้พันธมิตรหน้าไหนคุ้มครอง ไม่ว่าจะเป็นพันธมิตรที่สามหรือพันธมิตรที่หนึ่งก็ตาม หรือจะเป็นพันธมิตรที่สอง ผมไม่ต้องการทั้งนั้น เมืองอิลลูชั่นของเราเปลี่ยนหน้าตาแล้ว เราจะไม่ให้เงินกับพวกคุณแม้แต่แดงเดียว อีกอย่างนะ ตัวละครต่ำๆอย่างพวกแกจะสามารถปกป้องเมืองอิลลูชั่นของเราได้งั้นหรอ？ผมรู้สึกสงสัยในจุดนี้มาก”

น้ำเสียงแปลกใจของเนี่ยเฟิง ทำให้ชายชุดดำโกรธจนถึงขีดสุด ชายชุดดำล้วงปืนออกมาจากกระเป๋ากางเกง แล้วชี้ไปที่เนี่ยเฟิง

หน้าผากของชายชุดดำมีเส้นเลือดปูดออกมา เขากัดฟันกรอดมองไปที่นี่เนี่ยเฟิง