บทที่ 587 ไม่มีรถไม่สะดวก

“ท่านเจ้าเมืองคุณไม่เป็นอะไรใช่ไหม？”

หลังจากที่อะเดค่ามั่นใจว่าคนพวกนั้นไม่สามารถขยับตัวได้ก็รีบพุ่งตัวเข้าไปทันที และในเวลานี้เนี่ยเฟิงก็ยืนขึ้นท่ามกลางคนพวกนี้ แล้วมองดูพวกเขา ไม่มีใครลุกขึ้นมาได้ เขาจึงพยักหน้าอย่างพึงพอใจ

“อ๋อ พวกคุณมาพอดีเลย ให้ทีมวิศวกรมาเก็บกวาดหน่อยเถอะ บอกพวกเขาว่าค่าใช้จ่ายพวกนี้ผมชดใช้เอง”

เนี่ยเฟิงปัดมือไปมา หลังจากนั้นก็กวักมือเรียกพานฉางอันกับเมโดว์และคนอื่นๆ

เพราะเมโดว์เป็นห่วงอะเดค่ากับเนี่ยเฟิง ดังนั้นจึงแอบตามมาด้วย คิดไม่ถึงว่าเนี่ยเฟิงจะเก่งขนาดนี้

“บนตัวของไอ้พวกนี้มีอาวุธ พวกคุณไปค้นอาวุธพวกนั้นแล้วส่งไปที่คฤหาสน์ของเจ้าเมืองนะ สำหรับคนพวกนี้ก้ทิ้งออกไปข้างนอกซะ อย่าทำให้เมืองอิลลูชั่นของเราสกปรก ผมจะกลับไปดูในเมืองว่าพวกเขาได้รับบาดเจ็บหนักไหม แล้วให้การรักษาพวกเขา”

เนี่ยเฟิงพูดจบก็กลับไปยังคฤหาสน์เจ้าเมืองทันที อะเดค่า เมโดว์รวมถึงพานฉางอันทั้งสามมองหน้ากันไปมา คิดในใจว่าปกติเนี่ยเฟิงทำอะไรเฉียบขาดรวดเร็วอยู่แล้ว

พวกเก็บรวบรวมของที่อยู่บนตัวของคนพวกนี้อย่างอดทน ใส่เต็มสองกระสอบ

แน่นอนว่า ในตอนที่ค้นสิ่งของเหล่านี้ พานฉางอันปิดระบบความปลอดภัยด้วยตัวเอง ยังถอดแม็กกาซีนออกมา ถ้าปืนเกิดลั่นขึ้นมา พวกเขาจะซวยเอาได้ พานฉางอันเคยเรียนรู้กับพ่อของตัวเองมาเล็กน้อย ถึงจะไม่ถือว่าเก่งมาก แต่ก็รู้วิธีจัดการดี

หลังจากที่พวกเขาทั้งสามคนกลับไปก็เห็นเนี่ยเฟิงรักษาคนของทีมวิศวกรคนหนึ่งเสร็จแล้ว เหล่าสมาชิกในทีมของวิศวกรเหล่านี้ถูกกระทืบจนกระดูกเคลื่อน แต่เนี่ยเฟิงเป็นหมอเทพที่ยังมีลมหายใจอยู่ ใช้วิชาหมอคืนชีวิต ด้วยระยะเวลาแค่แป๊บเดียวก็สามารถรักษาพวกเขาหายแล้ว

“แจ๋วไปเลย！พี่เฟิง พี่เป็นวิชาการแพทย์ได้ตั้งแต่เมื่อไรเนี่ย？”

พานฉางอันไม่เคยป่วยหรือได้รับบาดเจ็บแม้แต่ครั้งเดียวในโรงเรียนมาก่อน ดังนั้นจึงไม่รู้ว่าเนี่ยเฟิงเป็นวิชาการแพทย์ ครั้งนี้พานฉางอันได้เปิดโลกสักที

เนี่ยเฟิงเช็ดมือไปมา เขาถามอย่างแปลกใจ

“ฉันไม่เคยบอกนายมาก่อนหรอ ว่าฉันเป็นวิชาการแพทย์น่ะ？”

“พี่ไม่เคยบอกผมแน่นอน ก่อนหน้านี้พี่บอกแค่ว่าพี่มียาที่สามารถทำให้ร่างกายแข็งแรง แต่ไม่เคยบอกว่าพี่มีวิชาการแพทย์ด้วย！ได้เห็นวิชาการแพทย์ของพี่นี่มันสุดยอดไปเลย ถ้าพี่เปิดคลินิกนะ คนมีเงินพวกนั้นต้องเหยียบธรณีประตูพวกเราพังแน่เลย พอคิดถึงอนาคตได้จับเงินจับทองจะไม่ใช่ความฝันอีกต่อไป！”

การสร้างเมืองอิลลูชั่นจะไปมีเงินเร็วกว่าการเป็นหมอช่วยคนได้อย่างไร？อีกอย่างทักษะการแพทย์นี้ถ้ามีฝีมือยอดเยี่ยมล่ะก็ ก็ไม่ต้องพูดถึงโรคอะไรที่รักษายากๆ งั้นพวกเขาก็สร้างรายได้มีเงินรวยเละเลยน่ะสิ？

เนี่ยเฟิงโบกมือไปมา“นี่เป็นแค่งานอดิเรกส่วนตัวเอง ถึงแม้ทักษะการแพทย์นี้จะสามารถช่วยชีวิตคนแล้วสร้างรายได้ได้ แต่สุดท้ายหาเงินมาได้ก็จะเป็นแค่ของตัวเอง ฉันอยากให้คนทั้งเมืองอิลลูชั่นใช้ชีวิตอย่างสงบสุข เป็นหนึ่งในดินแดนแห่งความสุขในท่ามกลางสงคราม”

พานฉางอันรีบดึงสติกลับมา เขาเกาหัวของตัวเองอย่างเขินๆ

“ดูสิสมองของผมไม่รู้ว่ามันทำมาจากอะไร ลืมเรื่องนั้นอีกแล้ว พี่เฟิงคิดรอบคอบจริงๆ！”

“จริงสิ ท่านเจ้าเมืองคะ นี่เป็นอาวุธที่เราพึ่งค้นมาได้ค่ะ อาวุธพวกนี้จะเอาไปไว้ที่ไหนคะ？”

เวลานี้เองอะเดค่าพูดแทรกขึ้นมา เนี่ยเฟิงมองไปที่ปืนที่อยู่ในกระสอบของพวกเขา ดังนั้นจึงเปิดกระสอบมาตรวจสอบดู คนพวกนี้ถนอมปืนของตัวเองดีจริงๆ ปืนพวกนี้ยังใหม่มาก

หลังจากที่เนี่ยเฟิงเก็บเรียบร้อย ก็นำของเหล่านี้ไปทำการแบ่งแยก หลังจากนั้นก็เอากล่องมาใส่ลงไป วางไว้ในคฤหาสน์ของเจ้าเมือง

“ช่วงนี้ฉันจะหาองครักษ์เมืองมาคุ้มกัน ถึงเวลานั้นจะเอาอาวุธพวกนี้แบ่งให้พวกเขา มีองครักษ์เมืองคอยคุ้มครองความปลอดภัยของพวกเรา จะไม่มีใครกล้ามารุกรานที่นี่อีก”

อะเดค่าที่ได้ยินเนี่ยเฟิงพูดแบบนั้น เธอจึงรู้สึกดีใจมาก เธอรีบปรบมือ

“ท่านเจ้าเมืองคิดรอบคอบจังเลยค่ะ！”

เนี่ยเฟิงนำปืนพวกนี้ไปเก็บไว้ในตู้นิรภัย เนื่องจากเป็นวัตถุอันตราย ถ้าถูกชาวบ้านธรรมดาเอาไป อาจจะเกิดเรื่องใหญ่ได้