บทที่ 592 ถูกวางแผนทำร้าย

นี่เป็นราคาสูงที่ไม่เคยมีมาก่อนนะ ยามปกติล้วนจะหลายหมื่นล้านก็หยุดทันทีแล้ว ตอนนี้ถึงขนาดเป็นแสนล้าน!

อีกทั้งราคาสูงสุดก็เพียงแค่หลายหมื่นล้าน ไม่เคยสูงขนาดนี้มาก่อน พนักงานขายคิดอยู่ว่าค่าคอมมิสชั่นที่ตนเองสามารถได้รับ มากจนนับไม่ถ้วนจริงๆเลย

“เป็นยังไง! คนบ้านนอกคอกนาคุณกลับเพิ่มราคาสิ!”

คอนสแตนตินเกิดความปิติยินดีอย่างภาคภูมิใจจ้องมองไปยังเนี่ยเฟิง และในเวลานี้เนี่ยเฟิงยิ้มตาหยีจ้องมองไปยังคอนสแตนติน เพียงเห็นเขาส่ายหัวแล้วส่ายหัวอีก

คอนสแตนตินหัวเราะ ฮ่าฮ่า เสียงดังออกมา “ผมก็รู้ว่าในกระเป๋าคุณไม่มีเงิน ไม่กล้าเพิ่มราคาอีกแล้วใช่ไหม?”

คอนสแตนตินลืมความปรารถนาดั้งเดิมของตนเองไปหมดแล้ว เขาอยากจะยกราคาให้สูง ให้เนี่ยเฟิงได้รับการยั่วยุ อยู่ตอนที่ราคาสูงสุดคอนสแตนตินหยุดแข่งประมูล ทำให้เนี่ยเฟิงไม่สามารถจ่ายหนี้สินก้อนนี้คืนแล้วทำให้คนหัวเราะเยาะเอา แต่ตอนนี้คนที่ได้รับการยั่วยุถึงขนาดเป็นคอนสแตนติน

เนี่ยเฟิงยิ้มตาหยีจ้องมองไปยังคอนสแตนตินเหมือนเดิม คอนสแตนตินนี่จึงคืนสติกลับมา ตนเองดูเหมือนทำเรื่องโง่ๆไปเรื่องหนึ่ง

“ผมจะไม่ใช้แสนล้านไปซื้อรถคันหนึ่งที่มีมูลค่าเพียงแค่หนึ่งร้อยล้านอย่างเด็ดขาด”

พานฉางอันนี่จึงโล่งอกไปที ได้ยินพวกเขาเพิ่มขึ้นไปหลายล้านหลายล้าน นี่ทำให้อกสั่นขวัญหายจริงๆเลย

แต่พานฉางอันนึกไม่ถึงว่าสิ่งที่เนี่ยเฟิงเล่นถึงขนาดเป็นยุทธวิธีทางจิตวิทยา รู้ว่าคอนสแตนตินคนนี้รับการยั่วยุไม่ไหว เขาถึงขนาดกลับแผนซ้อนแผน ชักนำคอนสแตนตินตกหลุมพราง

หลังจากคอนสแตนตินถูกอารมณ์ครอบงำ เป็นไปได้ยังไงจะรู้ว่าตนเองทำอะไรอยู่ เขามัวแต่คิดอยากจะชนะเนี่ยเฟิง ดังนั้นเพิ่มราคาอยู่เรื่อยๆ ผลสุดท้ายตอนที่ถึงราคาสูงสุดเนี่ยเฟิงหยุดในการเสนอราคา ทำให้เขาจ่ายแสนล้านไปซื้อรถคันหนึ่งที่มีมูลค่าเพียงแค่หนึ่งร้อยล้าน

ใบหน้าของคอนสแตนตินชักแล้วชักอีก เขากำกำปั้นอย่างแน่น พูดกับเนี่ยเฟิงอย่างแข็งกระด้างว่า “คุณไอ้คนนี้ตั้งใจทำใช่ไหม!”

เนี่ยเฟิงยิ้มอยู่พยักหน้าแล้วพยักหน้าอีก “ใช่สิ ผมตั้งใจทำอยู่แล้ว อีกทั้งคุณรู้ไหม? ในกระเป๋าของผมมีเพียงเหรียญทองสี่ร้อยล้าน”

พานฉางอันเบิกตาโพลง อยู่ในกระเป๋าของเนี่ยเฟิงมีเหรียญทองเพียงสี่ร้อยล้าน แต่เมื่อกี้เนี่ยเฟิงถึงขนาดแข่งประมูลอย่างมั่นใจในตนเองเต็มเปี่ยมเช่นนี้ ความมั่นใจเต็มเปี่ยมของเขาตกลงมาจากที่ไหนกันแน่? เห็นแล้วล้วนไม่ปล่อยไก่เลยสักนิด ตั้งแต่แรกเนี่ยเฟิงก็คาดการณ์อย่างมั่นใจแล้วว่าคอนสแตนตินจะตกหลุมพรางเลยเชียวเหรอ? นี่เป็นความกล้าหาญเด็ดเดี่ยวเช่นไรล่ะ!

เส้นเลือดเขียวที่อยู่บนหน้าผากของคอนสแตนตินเต้นกระตุกอยู่ เขากำกำปั้นอย่างแน่น โกรธตัวสั่นจ้องมองไปยังเนี่ยเฟิง และในเวลานี้เนี่ยเฟิงยังยิ้มตาหยีจ้องมองเขาอยู่ นี่เรียกว่าอะไรนะ? นี่เรียกว่าจะฆ่าเขาไม่ดีเท่าเปิดเผยเจตนารมณ์เขา!

ตั้งแต่แรกเนี่ยเฟิงก็เริ่มวางแผนทำร้ายคอนสแตนตินอยู่แล้ว

คอนสแตนตินถึงขนาดยังคิดว่าตนเองยึดกุมอำนาจหลักอยู่

อยู่ในกระเป๋าของเนี่ยเฟิงมีเพียงสี่ร้อยล้าน ยังกล้าแข่งประมูลกับเขา ความกล้าหาญยิ่งใหญ่มากจริงๆนะ!

“คุณไอ้หนุ่มนี่ คุณถึงขนาดกล้าเล่นลูกไม้กับผมเหรอ?!”

“นี่จะเรียกว่าเล่นลูกไม้กับคุณได้ยังไงล่ะ? ไม่มีคนบีบบังคับกดขี่ คุณไปแข่งประมูล เป็นที่คุณอยากจะประมูลรถคันนี้ให้ได้เอง ดังนั้นคุณเสนอราคาอยู่เรื่อยๆ ในเมื่อคุณเสนอราคาเรื่อยๆ งั้นผมคิดว่ายกรถคันนี้ให้กับคุณก็ไม่เป็นไร ถึงยังไงสำหรับผมมากล่าวรถก็แค่พาหนะในการเดินทางเท่านั้น”

เนี่ยเฟิงยักไหล่แล้วยักไหล่อีก เขาลุกขึ้นมาเลย ตบฝุ่นที่อยู่บนกายตบแล้วตบอีก โยนป้ายหมายเลขไปไว้ข้างๆ เขายิ้มเหมือนไม่ได้ยิ้มจ้องมองไปยังคอนสแตนติน ในเวลานี้คอนสแตนตินโมโหจนจะระเบิดแล้ว เขานึกไม่ถึงถึงขนาดตกหลุมพรางของเนี่ยเฟิงไปแล้ว ตอนนี้เขาต้องใช้แสนล้านซื้อรถคันนี้ เขาไม่มีเงินมากขนาดนั้น!

แม้ว่าคอนสแตนตินอยู่ในบ้านเป็นเด็กที่ได้รับความโปรดปรานมากที่สุดคนหนึ่ง แต่แสนล้านนี้อยากจะเอาออกมายากลำบากมากๆนะ คอนสแตนตินเคยซื้อของมามากมายราคาก็ไม่เพียงแค่นี้ แต่ทันใดนั้นจะเอาเงินมากมายขนาดนี้ออกมา…