ตอนที่ 69
บทที่ 69 ไร้ทางต่อต้าน
October 22, 2026
บทที่ 69 ไร้ทางต่อต้าน
ฝ่ามือจูเย่าเหวินมีเหงื่อซึมออกมาเล็กน้อย เจ้าหมอนี่รู้ได้ยังไง เห็นๆ อยู่ว่าเรื่องทุกอย่างทำอย่างไม่มีช่องโหว่ มิหนำซ้ำเขายังประสานกับด้านในด้านนอก มีคนคอยช่วยเขาล้อมไว้......
“แกอย่าได้เอาความผิดเหล่านี้ป้ายมาที่ตัวฉันอย่างไร้เหตุผล ตอนนี้แกกำลังบันทึกเสียงอยู่ใช่ไหม? ฉันไม่มีทางยอมรับเด็ดขาด!”
จูเย่าเหวินรู้สึกว่าเนี่ยเฟิงกำลังขุดหลุมล่อตัวเองอยู่
“ฉันไม่ต้องการให้แกยอมรับ เพราะฉันรู้ว่าเรื่องเหล่านี้คือความจริง”
เนี่ยเฟิงพูดจบก็ดีดนิ้วทีหนึ่ง “พาคนเข้ามา”
ชายชุดดำสองคน ลากตัวคนที่ตกใจจนฉี่ราดคนหนึ่งเข้ามา
คนผู้นี้ไม่ใช่ใครอื่น เป็นผู้ช่วยของจูเย่าเหวิน และเป็นผู้สมรู้ร่วมคิดกับจูเย่าเหวินช่วยกันกระทำชั่วนั่นเอง
พริบตาที่จูเย่าเหวินมองเห็นผู้ช่วย หางตาเขาก็กระตุกทันที
“คณบดี! คณบดีช่วยผมด้วย! ทุกอย่างที่ผมทำก็เพื่อคุณ! คุณอย่าทิ้งผมไปโดยไม่สนใจเลยนะ!”
สองขาของผู้ช่วยคนนั้นถูกตีจนหัก ตอนนี้ทำได้เพียงลากร่างกายพิการคลานเข้าไปหา
ขากางเกงเขาที่ลากอยู่บนกระเบื้องสีขาวเกิดเป็นรอยเลือดขึ้นมาสองทาง!
จูเย่าเหวินอกสั่นขวัญแขวน “แกถึงกับกล้าลงมือตีคน! ป่าเถื่อนสิ้นดี!”
“ก็เหมือนกันนั่นแหละ แกเองก็ใช้คนของแกแอบถอดนอตบนเครื่องมือของโรงพยาบาลคังหมิงแล้วป้ายสีให้พี่สี่ของฉันไม่ใช่หรือ?”
เนี่ยเฟิงพิงพนักเก้าอี้ มองจูเย่าเหวินอย่างเดือดดาล กล่าวต่ออีกว่า
“แกยังปลอมแปลงเอกสารของโรงพยาบาล หาคนไข้มาหลายๆ คนเพื่อใส่ร้ายว่าโรงพยาบาลคังหมิงบกพร่องในการรักษาโรค รอหลังจากเรื่องใกล้จะซาแล้ว ก็ค่อยแย่งโครงการที่โรงพยาบาลคังหมิงทำอยู่มา เป็นยังไง? ฉันพูดไม่ผิดใช่ไหม?”
“เหลวไหล! เรื่องพวกนี้ไม่มีหลักฐานสักหน่อย!”
จูเย่าเหวินแค่นเสียงออกมา มองฝ่ายตรงข้ามอย่างโกรธจัด
“งั้นหรือ? น่าเสียดาย แกหาคนมาผิดไป พวกนั้นไม่ได้ปากแข็งเหมือนแก แค่ขู่หน่อยก็พูดออกมาหมดเปลือกแล้ว”
เนี่ยเฟิงเชิดคาง “ลุงสี่ เปิดโปรเจคเตอร์”
เนี่ยเหล่าสี่เดินเข้ามาเปิดโปรเจคเตอร์
ภาพวิดีโอภาพหนึ่งปรากฏออกมาทันที
เมื่อกี้คนเหล่านั้นที่ร้องไห้เสียงดังอยู่ในโรงพยาบาลคังหมิงกำลังคุกเข่าร้องไห้สารภาพผิดอยู่ในห้องห้องหนึ่งอย่างเป็นระเบียบ
“ฉันขอโทษ มีคนให้เงินก้อนโตกับเรา บอกให้เราจงใจทำลายชื่อเสียงโรงพยาบาลคังหมิง!”
“ฉันเลอะเลือนไปแล้วจริงๆ ถึงได้ทำเรื่องเช่นนี้ออกมา ฉันสำนึกผิดแล้ว!”
“ต่อไปพวกเราไม่กล้าแล้ว ไม่กล้าแล้วจริงๆ! เงินเหล่านี้ฉันไม่เอาแล้ว ฉันจะไปมอบตัว!”
จูเย่าเหวินมุมปากกระตุก คนเหล่านี้ทำไมจู่ๆ ถึงเปลี่ยนฝั่งเสียแล้ว?”
“แกให้ผู้ช่วยของแกไปติดสินบนพวกเขา มอบเงินให้ก้อนหนึ่ง แล้วให้พวกเขาไปทำเรื่อง เจตนาทำให้ชื่อเสียงของโรงพยาบาลคังหมิงมัวหมอง......”
“แล้วเกี่ยวอะไรกับฉัน! แกมีหลักฐานอะไรถึงพิสูจน์ว่าฉันเป็นคนให้ผู้ช่วยไปทำ? อาจจะเป็นคำพูดเหลวไหลของแกฝ่ายเดียวก็ได้!”
จูเย่าเหวินยิ้มเย็น “ตอนนี้แกยังรังแกมาถึงฉันแล้ว? เนี่ยเฟิง แกก็แค่กากเดนของตระกูลเนี่ยเท่านั้น! แกคิดจริงๆ หรือว่าความสามารถแค่นี้ของแกจะมาต่อกรกับฉันได้?!”
จูเย่าเหวินหรี่ตา ในแววตาเจืออันตรายอยู่เต็มเปี่ยม
“ต่อกรได้หรือไม่ ก็ไม่ได้ขึ้นอยู่กับแก”
เนี่ยเฟิงล้วงบัตรใบหนึ่งออกมาจากกระเป๋า ถือเล่นไว้ในมือ พริบตาที่เห็นบัตรใบนี้ จูเย่าเหวินก็ตกตะลึง!
“แกมีมันได้ยังไง!”
“ตกใจมากเลยใช่ไหม?” เนี่ยเฟิงแสยะปากยิ้ม บัตรแม่เหล็กใบนี้ใช้กับที่ไหนกันนะ? ฉันแปลกใจจัง”
“เนี่ยเฟิง!”
พลันจูเย่าเหวินก็โกรธจนระงับอารมณ์ไม่อยู่!
“แกรนหาที่เองนะ!”
เห็นเพียงจูเย่าเหวินกดสัญญาณเตือนภัย “แกอย่านึกว่าสี่ตระกูลตัวพ่อรังแกได้ง่ายขนาดนั้น! ฉันไม่ปล่อยแกไว้แน่!”