บทที่ 96 ตบหน้าหนึ่งร้อยฉาด

บทที่ 96 ตบหน้าหนึ่งร้อยฉาด

"แกอย่ามาขู่เข็ญพวกเรา พวกเราอยู่ว่าแกไม่มีความสามารถนี้ด้วยซ้ำ!"

จนถึงตอนนี้หลัวปินยังไม่อยากเชื่อว่า เนี่ยเฟิงเป็นคนบงการของเรื่องพวกนี้ เพราะว่าในสายตาของเขา เนี่ยเฟิงเป็นแค่คนยากจน!"

"บางคนดื้อดึงยิ่งนัก งั้นฉันก็ไม่มีวิธีอื่น เมื่อกี้ฉันเพิ่งถามแกว่า แกรู้ไหมว่าประธานของอาคารตี้กั๋วคือใคร?แกมาบอกฉันว่าเป็นจินไห่เวย แต่พวกแกล้วนรู้ว่าอาคารตี้กั๋วไม่ได้เป็นของอำนาจใดๆในเมืองจินไห่ อำนาจของมันมาจากด้านนอก"

เนี่ยเฟิงยิ้ม จากนั้นชี้ตัวเอง"หัวหน้าของจินไห่เวยเป็นฉัน เขาสามารถควบคุมอาคารตี้กั๋วก็เป็นเพราะฉันมอบอำนาจให้"

"เป็นไปไม่ได้ แกจะมีความสามารถมากขนาดนั้นได้ไง!"

หลัวปินไม่อยากเชื่อว่าคนนี้ที่เทียบกัยเขาไม่ได้ทุกด้าน จะเป็นเจ้าของอาคารตี้กั๋วได้ยังไง!

"ทำไมฉันถึงมีความสามารถมากขนาดนั้น?เป็นเพราะว่าฉันเป็นราชามังกรของสำนักมังกร"

หลัวอั้ยจุนได้ยินหลายคำนี้ ทันทีก็รู้สึกว่าขาอ่อนแล้วคุกเข่าลงอย่างกระทันหัน!

หลัวปินก็ตกใจมาก เขาอดไม่ได้ที่จะถอยหลังไปสองก้าว

"เป็นไปไม่ได้ เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด!คนอย่างแกจะเป็นราชามังกรของสำนักมังกรได้ยังไง แกล้อเล่นอยู่!"

"ฉันไม่ต้องการให้พวกแกเชื่อ ฉันแค่มาเตือนพวกแก มาหาเรื่องฉัน พวกแกจะไม่ได้ดี"

เนี่ยเฟิงเพิ่งพูดเสร็จ โทรศัพท์ในห้องทำงานก็ดังขึ้นมาอย่างบ้าคลั่ง หลัวอั้ยจุนลุกขึ้นมาจากพื้นอย่างลำบาก รีบไปรับสาย ส่วนอีกฝั่งหนึ่งของโทรศัพท์มีเสียงที่รีบร้อนของเลขาส่งมา

"ท่านประธาน แย่แล้ว บริษัทการสื่อสารจินไห่ประกาศล้มละลาย ตอนนี้นักลงทุนทุกฝ่ายล้วนโทรมาหาเรา ข้อมูลทุกอย่างของคุณและคุณชายล้วนถูกเผยแพร่บนเน็ต!นี่ต้องทำยังไงดี?"

"อะไรนะ?!"

หลัวอั้ยจุนและหลัวปินสองพ่อลูกทองเข้าหากัน จนถึงตอนนี้พวกเขาถึงรับรู้ถึงความหวาดกลัว

"ยังไง?"

"ผมนี่แหละที่มีตาหามีแววไม่ มีตาเสียเปล่าเลย!ราชามังกร โปรดปล่อยพวกเราไปเถอะ โปรดปรานทางรอดชีวิตให้พวกเราเถอะ ฉันรู้ว่าก่อนหน้านี้พวกเราขัดใจคุณไป ทำให้คุณไม่สบายใจอย่างยิ่ง แต่นั่นเป็นเพราะว่าลูกชายจองผมไม่ได้เรื่องครับ คุณปล่อยพวกเราเถอะได้ไหมครับ!"

หนี้ที่พวกเขาติดนั้นไม่ใช่ว่าขายทรัพย์สมบัติทุกอย่างก็จะคืนได้ พอถึงเวลานั้นเมื่อพวกเขาติดหนี้มหาศาล ก็จะเหมือนที่เนี่ยเฟิงบอก กลายเป็นหนูที่ข้ามถนน จะถูกทุกคนว่ากล่าวต่อยตี"

ปัจจุบันเนี่ยเฟิงควบคุมชีวิตของพวกเขาอยู่ ในมือยังมี5,000ล้านอยู่ มีแค่ได้เงินก้อนนี้ถึงสามารถฟื้นกลับมาได้ มีแค่ได้เงินก้อนนี้ถึงสามารถสร้างความปาฏิหาริย์!

"ลูกชายของแกเป็นคนมาหาเรื่องฉัน ทำไมแกมาคุกเข่าขอร้องแทนเขาล่ะ?"

เนี่ยเฟิงมองไปดูหลัวอั้ยจุนเหมือนจะยิ้มแต่ก็ไม่ยิ้ม

หลัวอั้ยจุนโกรธขรึมมาก ขึ้นไปใช้ขาเตะไปทางลูกชายของตัวเองอย่างแรง

"ไอ้ควาย แกยังยืนทำอะไรอยู่?รีบขอประทานโทษจากราชามังกรสิ ดูเรื่องดีๆที่แกทำมาสิ!"

"พ่อ!"ทำไมต้องประพฤติตัวอย่างต่ำต้อยต่อคนแบบนี้ล่ะ?คนที่โหดร้ายอย่างเขาเป็นแต่แอบทำคนอื่นในที่มืดอย่างดี!"

หลัวปินมองไปดูเนี่ยเฟิงด้วยสีหน้าที่กัดฟันอย่างแค้น ไม่ว่ายังไงก็ล้วนไม่อยากคุกเข่า

หลัวปิน แกรู้สภาพตอนนี้ของซ่งสี่จื้อไหม ครึ่งตัวล่างของเธอพิการไปหมด ตอนนี้เหลือแต่ลำคอและศีรษะที่สามารถขยับได้"

เนี่ยเฟิงพูดเสร็จ งับนิ้วครั้งหนึ่ง การฉายภาพในห้องทำงานของหลัวอั้ยจุนก็ปรากฏวิดีโอหนึ่งขึ้นมาให้พวกเขาสองพ่อลูกเห็น