บทที่286 ซิ่งรถ

ในขณะนี้ เย่หรูเสว่และคนอื่นๆก็ได้มาถึง กองทัพขนาดใหญ่ได้ล้อมพวกเขาไว้แล้ว เย่หรูเสว่คิดว่าอีกฝ่ายจะนำคนมาเยอะ ไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะมั่นใจมากนำคนมาเพียงสิบกว่าคนเท่านั้น

“อย่าขยับ! ตำรวจ!”

เย่หลังอึ้ง เขาควรจะคิดได้ว่าทั้งหมดนี้เป็นกับดักตัเงแต่เมื่อกี้ เพียงแต่สินค้าของเขายังอยู่ในมือของเนี่ยเฟิง ตอนนี้เขานั้นอยากได้เงินก็ไม่มี อยากได้ของก็ไม่มี แน่นอนว่าในใจเริ่มลนลาน

ดังนั้นจึงเชื่อคำพูดไร้สาระของเนี่ยเฟิง!ถ้าเขาสงบสติอารมณ์และคิดดีๆ เขาอาจจะสามารถหาข้อผูกมัดได้ แต่สถานการณ์ในตอนนั้นเร่งรัด และเขาไม่มีเวลาและโอกาสนี้

"ดี! ดี! เนี่ยเฟิง! ไม่คิดว่านายจะไปเพิ่งตำรวจ! ดี ฉันยอมจำนน!"

เมื่อเห็นเย่หลังยกมือ เย่หรูเสว่และคนอื่นๆก็เดินไปอย่างระมัดระวัง แต่ในขณะนี้จู่ๆเย่หลังก็ระเบิดออกมา!

เดิมทีเขาเป็นคนที่มีทักษะดีมาก บวกกับเหตุการณ์ทั้งหมดนี้ เกิดขึ้นหลังจากที่เขายอมจำนน หัวใจของทุกคนไม่ได้ปล่อยวางอย่างสมบูรณ์ แต่ก็สูญเสียความระมัดระวังไปบ้าง และถึงกับฉวยโอกาสจากเย่หลัง!

“อย่าขยับ! ถ้าไม่อยากให้ฉันเป่าหัวเธอด้วยนัดเดียว ก็ถอยออกไปอย่างเชื่อฟัง!”

เย่หลังได้จับตัวเย่หรูเสว่ไว้!

เมื่อกี้เย่หรูเสว่เป็นคนที่ยืนอยู่แถวหน้าในฐานะหัวหน้า และรองผู้บัญชาการแน่นอนว่าเธอต้องเป็นผู้นำก่อน

เย่หรูเสว่ระมัดระวังตัวมากแล้ว ตอนที่เย่หลังขยับตัว เธอก็ถอยกลับอย่างรวดเร็ว แต่เย่หรูเสว่ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเย่หลังที่ฉลาดหลักแหลม ดังนั้นเธอจึงไม่สามารถหลบหนีได้ และเธอก็ถูกเย่หลังจับปืนจ่อหัวไว้!

"เนี่ยเฟิง! นายรู้ดีว่าปืนของฉันมีกระสุนกี่นัด! ถ้านายเข้าใกล้ฉัน ฉันจะฆ่าเธอด้วยกระสุนนัดเดียว!"

เย่หรูเสว่บดกรามของเธอ ตอนนี้คนที่จับเธอไว้เป็นอาชญากร ที่ก่อความชั่วร้ายมากมาย ถ้าเขาประสบความสำเร็จในการหลบหนี จะเป็นภัยคุกคามอย่างใหญ่หลวงต่อคนทั้งประเทศ!

ตอนนี้เย่หลังมีทหารและคนที่โฉดชั่วไล่ตาม เมื่อต้องการหนีเขาจึงทำได้แค่จับตัวประกัน ทุกสิ่งที่เขาทำในเมื่อกี้คือให้ทุกคนลดการเฝ้าระวัง และเขาได้แยกตัวออกจากเนี่ยเฟิงแล้ว เนี่ยเฟิงยังคงอยู่บนเรือในขณะนี้!

"นายอยากทำอะไรกันแน่?"

เนี่ยเฟิงมองเย่หลังอย่างเย็นชา

"เนี่ยเฟิง! นายไม่ต้องทดสอบฉัน นายก็รู้ว่าฉันเป็นคนชั่วร้าย ถ้านายเร่งฉัน กระสุนปืนของฉันมันไม่มีตา! ถ้าฉันตาย ฉันก็จะลากคนอื่นไปด้วย!"

“ถอยหลังไปให้หมด ยืนอยู่ตรงนี้ทำไมกัน?”

เย่หลังเหลือบมองตำรวจที่กำลังเล็งปืนไปที่หลังของเขาและพูดอย่างเย็นชาว่า มือของตำรวจพวกนั้นเหงื่อออกแล้ว!

"ถอยหลังไป!"

เนี่ยเฟิงสั่งพวกเขา พวกเขาจึงต้องยอมแพ้อย่างเชื่อฟัง ตอนนี้ไม่มีใครกล้าที่จะยั่วยุเย่หลังเพราะกังวลว่าเย่หลังจะโกรธและยิงเย่หรูเสว่

“ดีมาก ตอนนี้รีบเตรียมรถที่มีแรงม้าสูงสุดให้ฉันทันที! ฉันจะพาเธอไป! ถ้านายกล้าเล่นกลอะไรฉันจะไม่ปล่อยเธอไปอย่างแน่นอน!”

มือของเย่หรูเสว่ถูกเย่หลังกำแน่น สมองของเธอก็ทำงานอย่างรวดเร็ว โดยคิดว่าจะหนีจากการกักขังของเย่หลังได้อย่างไร

“อย่าท้าทายฉันจะดีที่สุด ทุกย่างก้าวของนายอยู่ในมือฉัน อย่าคิดว่ากังฟูแมวสามขาของนายสามารถหลบสายตาฉันได้”

เย่หลังเตือนด้วยเสียงต่ำ เขาเห็นสิ่งที่เย่หรูเสว่ต้องการทำอย่างสมบูรณ์

เย่หลังถอดปืนพกและอาวุธของเย่หรูเสว่ออกอย่างรวดเร็ว จากนั้นบีบคอของเย่หรูเสว่ และมองไปที่เนี่ยเฟิงด้วยสายตาตักเตือน

แม้ว่าเจ้าหน้าที่ตำรวจต้องการจับเย่หลัง แต่ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นพวกเขาก็ต้องดูแลความปลอดภัยของตัวประกัน พวกเขาชำเลืองมองกันและกันและพยักหน้า เตรียมรถแรงม้าสูงสุดให้เย่หลัง

หลังจากที่เย่หลังขึ้นรถเขาก็พาเย่หรูเสว่ไปด้วย เห็นเพียงแค่เขาขับรถออกไปด้วยคันเร่งคันเดียว!

"ตาม!"