บทที่ 626 ฮ่องเต้สิ้นพระชนม์

บทที่ 626 ฮ่องเต้สิ้นพระชนม์

แท้จริงแล้ว หากฮ่องเต้แห่งเป่ยม่อเก็บความหยิ่งผยองและด้านมืดของตัวเอง หลอกทางฉินโจวหน่อย วางแผนให้ดีอีกสักนิด หากเพียงทำอย่างนั้น เขาก็คงสามารถครองบัลลังก์ได้อยู่ต่อไป

แต่น่าเสียดาย เขามองฉินโจวผิดไปจริงๆ คิดว่าที่ฉินโจวก้มหัวปฏิบัติตามเขาได้มาหลายปีเป็นนิสัยของนางจริงๆ ไม่ได้ล่วงรู้เลยว่าที่นางทำไปเช่นนั้นเบื้องหลัง กำลังล่อเหยื่อให้ติดกับ

กลยุทธ์ฮ่องเต้เป่ยม่อใช้คนโดยไม่สงสัย หากคลางแคลงใจจะไม่ใช้นั้น กับฉินโจวแล้วพลิกผันไปเสียสิ้น

เขาแตะถูกฟางเส้นสุดท้ายของฉินโจว

เขาตลอดมาไม่เคยสังเกตฉันโจวจริงๆ เลย คิดว่านางเหมือนตนเอง เพื่อขยายอาณาเขตออกไป สามารถละทิ้งทุกสิ่งไปได้ รวมถึงชีวิตประชาชน

เสียงเล่าลือในเมืองหลวงถึงวันที่สิบห้านี้ เกิดการเปลี่ยนแปลงไป

อ๋องเจิ้นโก๋กลายเป็นตัวละครหลักในข่าวต่างๆ

เรื่องที่เขาโหดร้ายทารุณต่อประชาชนในที่สุดก็ถูกเปิดเผย ทั้งยังบอกอีกว่าเรื่องที่ฮ่องเต้ทำร้ายประชาชน เป็นความตั้งใจของเขา

เป็นดังนั้น ฮ่องเต้และอ๋องเจิ้นโก๋กลายเป็นผู้ร้าย บรรดาขุนนางทั้งหลายและประชาชนต่างรอวันล้างแค้น ทำลายความมืดมนทิ้งไป

เมื่อวันล้างแค้นมาถึง พลบค่ำคืนวันที่สิบหกเดือนเจ็ด ตระกูลฉินกลับมา ล้อมรอบกำแพงเมืองไว้อย่างแน่นหนา อ๋องฉู่โยว่และฉินโจวนำทัพเข้าวังหลวง

ค่ำคืนนั้น หลีโม่และซือถูเย้นอยู่ตรงลานบ้านดื่มชา เรื่องเหล่านี้เป็นเรื่องของแคว้นเป่ยม่อ ไม่เกี่ยวอะไรกับพวกเขา พวกเขาเพียงรอให้ท่านอ๋องฉู่โยว่ขึ้นครองราชย์ แล้วหลังจากนั้น พวกเขาก็จะเป็นข้าราชบริพารให้กับทั้งเป่ยม่อและต้าโจว นำบันทึกสัญญาสงบศึกร้อยปีของทั้งสองแคว้น และกลับไปเป็นวีรบุรุษแห่งต้าโจว

เสียงอาวุธสู้รบปะทะกันและเสียงกลองสงครามดังออกมาจากด้านนอก ไม่ถึงสองชั่วยาม ก็ได้ยินเสียงตีระฆังจากพระราชวัง ประกาศชัยชนะของฉินโจวและอ๋องฉู่โยว่

ไม่เอ่ยถึงหลีโม่ แม้กระทั่งกับซือถูเย้นเองยังนับว่าครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่เข้ายึดอำนาจได้รวดเร็วที่สุด ทั้งที่ฉินโจวต้องต่อกรด้วยคือศัตรูทั้งสองฝ่าย

“ฉินโจวชนะแล้ว” หลีโม่เอ่ย

ในมือซือถูเย้นหมุนแก้วไปมา สายตาที่มองตามแก้วไปนั้นส่องประกายสั่นไหว “สู้ศึกกับฉินโจว ต่างไม่มีจุดจบที่ดี”

นี่คือเหตุผลที่เขาพยายามวางแผนเพื่อที่จะไม่ต้องสู้กับแคว้นเป่ยม่อโดยตรง

ข่าวคราวดังมาให้ยินทุกขณะ

เริ่มแรก คืออ๋องเจิ้นโก๋ประหารฮ่องเต้เป่ยม่อ วางแผนข้นครองราชย์

อีกครั้งคือ ฉินโจวและท่านอ๋องฉู่โยว่นำทัพเข้าวังหลวงคุมตัวอ๋องเจิ้นโก๋ นำพระศพของฮ่องเต้เป่ยม่อมาได้ ... รักษาพระศพให้ครบสมบูรณ์นับเป็นคุณธรรมอย่างหนึ่ง

จากนั้น ฉาวฮองเฮาได้รับบาดเจ็บจากศึกความวุ่นวายในวัง ชีวิตแขวนอยู่บนเส้นด้าย อ๋องฉู่โยว่ช่วยแม่บุญธรรม และโดนทำร้ายโดยคนของอ๋องเจิ้นโก๋ นับเป็นความกตัญญูยิ่ง

หลังจากนั้น ฉาวฮองเฮาเรียญเชิญราชโองการของฮ่องเต้พระองค์ก่อน แท้จริงแล้วเมื่ออ๋องฉู่โยว่กำเนิดฮ่องเต้พระองค์ก่อนมีความปีติเป็นอันมาก หมอดูพยากรณ์ว่า บุตรองค์นี้ในภายภาคหน้าจะมีบุญญาธิการยิ่ง จึงทิ้งพระราชโองการเอาไว้ หากภายภาคหน้าแคว้นเป่ยม่อเกิดเหตุเภพภัยอันใด ให้เชิญอ๋องฉู่โยว่ขึ้นเป็นรัชทายาท

ราชโองการฉบับนี้มีคนเชื่อจำนวนมาก แต่ว่า ตราลักจกรและลายมือพระหัตถ์ของฮ่องเต้องค์อยู่ที่ใด ต่างไม่มีใครกล้าตั้งข้อสงสัย？

ฉินโจวถึงกับออกมากล่าวด้วยตนเองว่าหากผู้ใดสงสัยก็ให้ไปสอบถามกับฮ่องเต้พระองค์ก่อนด้วยตนเอง

ดังนั้น ผู้ที่สงสัยต่างแสดงว่าความสัมพันธ์ของตนกับฮ่องเต้พระองค์ก่อนจบสิ้นไปแล้ว ไม่ขอพบเจอกันอีกแม้เป็นหรือตาย

เมื่อเป็นเช่นนั้น เรื่องทุกอย่างจึงสำเร็จอย่างสมบูรณ์ อ๋องฉู่โยว่ขึ้นเป็นฮ่องเต้

ขณะที่ทุกอย่างเป็นไปดั่งที่คาดไว้ แต่ทว่า มีละครอยู่สองฉาก หลีโม่คิดว่าต้องแสดงให้ยิ่งใหญ่า

ฉากแรกคือฉากการสิ้นพระชนม์ของฮ่องเต้เป่ยม่อ