บทที่ 75 อาการไม่คงที่

บทที่ 75 อาการไม่คงที่

ก่อนที่จะทิ่มลง นางทำการฝังเข็มลงที่จุดเฟิงเหมิน เฟ้ยซู ต้าจุย เทาเต้าจุดใหญ่เหล่านี้ก่อน กระตุ้นจุดพวกนี้ที่สำคัญบนหลัง

ฝังเข็มเข้าที่ไขสันหลัง จะใช้เข็มอ่อนแบบนี้ไม่ได้ โชคดีที่นางไม่ได้เอาไขสันหลังออกมา เพียงแค่กระตุ้นมัน ดังนั้น ต้องอาศัยพลังกำไลสะกดจิตจากเข็มนำพาให้เข้าไปกระตุ้น

นางสามารถควบคุมพลังกำไลสะกดจิตจากปุ่มกดให้กลายเป็นพลังที่มีชีวิต ไปกระตุ้นช่วยเสริมการเผาผลาญ เร่งการสร้างและแบ่งเซลล์ใหม่

แต่ว่า ผลลัพธ์ของวิธีนี้ เทียบกับการให้เลือดแล้ว เทียบไม่ติดเลย

เวลานี้สิ่งเดียวที่ช่วยได้ ก็คือจิตตานุภาพของเขาเอง

เมื่อก่อนตอนเป็นหมอในหน่วยรบพิเศษ เคยมีคนหนึ่ง ได้รับบาดที่ป่าฝนเขตร้อน ก็สูญเสียเลือดไปมากเหมือนกัน ไม่สามารถส่งกลับไปสถานพยาบาลได้ ในกระเป๋ายาของนางเหลือยาปฏิชีวนะเพียงแค่ไม่กี่เม็ด นางคิดว่าทหารรบพิเศษคนนี้ไม่รอดแน่นอน

แต่ว่า เขาอาศัยจิตตานุภาพที่แข็งแกร่ง เลยมีชีวิตรอดมาได้ ที่หายากที่สุดคือ ไม่มีผลกระทบหลังการรักษา

นางจำชื่อคนนั้นได้ ชื่อหูจิ่นหมิง คนคนนี้ไม่ใช่ทหารพิเศษ นางได้รับคำสั่งให้ไปสนับสนุนเขา แต่ขณะที่ผ่านชนเผ่าหนึ่ง ถูกปล้นยาไปจนหมด เหลือแค่ยาปฏิชีวนะไม่กี่เม็ดที่ซ่อนไว้ในกล่อง

แต่ว่า เขาจะมีพลังชีวิตที่แข็งแกร่งเหมือนหูจิ่นหมิงไหม

เข็มยาวทิ่มลงไป นางใช้กำไลกดปลายเข็ม เตรียมจะปล่อยพลังงาน

นางระวังมาก แม้แต่หายใจก็ไม่กล้ารีบ กลัวว่าถ้าไม่ระวังน้ำหนักมือ จะนำไปสู่ผลที่ตามมาอย่างร้ายแรงได้

ทุกคนที่อยู่ตรงนั้นเห็นนางสีหน้าจริงจังมาก ไม่กล้าส่งเสียง แทบจะกลั้นหายใจ รอนางถอนเข็มอยู่อย่างเงียบๆ

แต่ว่า นางถอนเข็มออกเร็วมาก เข็มอ่อนเกินไป ไม่สามารถแทงทะลุไขกระดูกได้ อีกทั้งไม่สามารถใช้พลังมากเกินไป ในระดับนี้ นางไม่สามารถควบคุมได้

เห็นนางถอนเข็มออก อ๋องอานชินจึงถามขึ้นด้วยความระมัดระวัง “ เป็นอย่างไรบ้าง ”

หลีโม่ครุ่นคิดเล็กน้อย จึงเอ่ยขึ้น “ มีเข็มที่ยาวและใหญ่กว่านี้อีกหน่อยไหม ”

ซือถูจิ้งเอ่ย “ ต้องการยาวแค่ไหน ”

หลีโม่เทียบกับนิ้วเล็กน้อย “ ยาวประมาณนี้ ”

“ เข็มที่เย็บพื้นรองเท้าแบบนั้นได้ไหม ” ซือถูจิ้งรู้ว่าเข็มเย็บพื้นรองเท้ายาวและหนากว่าเข็มร้อยดอกไม้ทั่วไป

“ เอามาให้ข้าดูหน่อยได้ไหม ” หลีโม่ถามขึ้น

“ เจ้าไม่เคยเห็นเข็มเย็บพื้นรองเท้าหรอ ” เซียวโธ่มองนางเล็กน้อย มีความสงสัยขึ้นมา ลูกสาวผู้ดี อยู่บ้านส่วนมากก็ร้อยมาลัย จับผีเสื้อ ฟังจากคำพูดนาง เหมือนไม่เคยเห็นเข็มเย็บพื้นรองเท้ามาก่อน

หลีโม่เอ่ย “ จำไม่ได้แล้ว ”

ถึงแม้จะสงสัย แต่เซียวโธ่ก็ยังสั่งให้คนไปเอาเข็มเย็บพื้นรองเท้ามา

หลีโม่พิจารณาแล้ว เห็นว่าเหมาะสมมาก จึงเริ่มทำการฆ่าเชื้อและฝังเข็มอีกรอบ

ฝังเข็มครั้งนี้ ค่อนข้างราบรื่น ตอนที่แทงเข้าไปในไขกระดูก ตัวของซือถูเย้นกระตุกหนึ่งที จากนั้นก็มีการชักกระตุกอยู่สักพัก

เซียวโธ่ตกใจ “ เกิดอะไรขึ้น ”

“ เจ็บ ” หลีโม่ตอบ “ อย่าพูด ท่านแค่ประคองเขาไว้ก็พอ อย่ารบกวนข้า ”

เซียวโธ่เลยไม่กล้าพูดอีก ประคองซือถูเย้นไว้อย่างเงียบๆ

ผ่านไปสักพัก หลีโม่ถอนเข็มออก

นางใช้นิ้วมือถูบริเวณที่ฝังเข็มเบาๆ พลักดันเลือดให้กลับเข้าไป

ซูชิงก็กลับไปเอาโสมที่ตำหนักโหวมาแล้ว หลีโม่รีบสั่งให้คนบดโสมเป็นฝุ่นผงให้เขาดื่ม

หมอร้านยาฮุ่ยหมินแนะนำให้เอาโสมไปต้มเป็นยา แต่หลีโม่ยืนกรานให้บดเป็นผง

บดเป็นผงค่อนข้างเร็ว เซียวโธ่ออกไปแค่ครู่เดียว ก็ถือผงที่บดเข้ามา