ตอนที่ 169 ฆ่าคนแล้ว

ตอนที่ 169 ฆ่าคนแล้ว

ในเมื่อตรรกะไม่ถูกต้อง เช่นนั้นจุดประสงค์ของเขาก็คือทำให้นางหวาดกลัว หรือไม่ก็ทำให้นางโกรธ

“คุณชายซีเหมินพูดมาก็มีเหตุผล ไม่แน่ อ๋องซื่อเจิ้งอาจจะอยากดองกับจิ้นโก๋วกง เอางี้ เจ้าลองไปถามดู ” พูดตอบ

ซีเหมินเสี่ยวชิ่งจ้องหลีโม่ เปลี่ยนจากท่าทางมีมารยาทเมื่อครู่ แล้วพูดว่า “เสี้ยหลีโม่ เจ้าอย่าเพิ่งได้ใจไป คอยดูเถอะ แล้วเจ้าจะรู้สึก ”

พูดจบ เขาก็หันหลังกลับไป

หลีโม่มองเขาข้างหลัง แล้วคิดอะไรบางอย่าง

นางเงยหน้าขึ้น ก็เห็นเสี้ยวโล่เยว่เดินมากับองค์ชายรัชทายาท

หลีโม่ไม่อยากเจอหน้าทั้งสอง ก็เลยเดินไปที่ทางเดินกลางสระน้ำ แล้วทะลุไปแถบภูเขาจำลอง

เขาจำลองพวกนี้มีทางเดินไปจนถึงสวนดอกไม้ข้างหลัง แต่นางไม่ได้อยากจะไปที่นั่น เพียงแค่อยากจะเดินไปที่เงียบๆ อยู่กับตัวเองสักพัก

เดินไปที่ที่ไม่มีคน นางนั่งลง ล้อมไปด้วยภูเขาจำลอง ไม่มีใครเห็นนางได้ นางได้สงบจิตใจ

แต่ว่านั่งอยู่ได้ไม่นาน ก็ได้ยินว่าข้างหน้ามีเสียง นางไม่อยากวนกลับไปดู แค่อยากจะเดินออกไป เพราะว่าสังหรณ์ใจว่ากำลังมีอะไรรอนางอยู่

แต่ทว่า เมื่อหันไป ก็เห็นองค์รัชทายาทและเสี้ยโล่เยว่เอาทหารมาสองคน พวกเขาเดินอย่างผ่อนคลาย ท่าทางจะมาเดินเล่น

ในทันใดนั้นเอง มีคนผ่านไปจากภูเขาจำลองนี้อย่างรวดเร็ว แล้วไปจับมือนางไว้ พูดอย่างลนลานว่า “หลีโม่ เจ้ารีบไปซะ เจ้าฆ่าคนตายแล้ว ！”

คนนี้ ก็คือคนที่เพิ่งขวางนางไว้เมื่อครู่ ซีเหมินเสี่ยวชิ่ง

หลีโม่ก็รู้ได้ทันทีว่า ที่เมื่อครู่ซีเหมินเสี่ยวชิ่งมาขวางนางไว้ เพื่อยื้อเวลาให้เสี้ยโล่เยว่และองค์รัชทายาทเดินมา และรู้ว่านางไม่อยากพบหน้าทั้งสอง แล้วก็เดินขึ้นมา

ส่วนเรื่องที่ตั้งใจทำให้ข้าโกรธแล้วด่าว่าข้าเมื่อครู่ ดูเหมือนว่าหลังจากนั้นไม่นานก็รู้ความจริง

หลีโม่หลีกผลักซีเหมินเสี่ยวชิ่ง ซีเหมินเสี่ยวชิ่งคิดว่านางจะหนี เลยคว้ามือนางไว้ “หลีโม่ หนีไปทางนี้！”

หลีโม่เตะหว่างขาของเขา แล้ววิ่งอ้อมภูเขาจำลองไป

มีชายคนหนึ่งนอนจมกองเลือด แผลหน้าอกของเขาถูกแทงด้วยปิ่นปักผม ปั่นปักผมนี้ดูคุ้นๆ มันเป็นของนาง

ชายคนนี้ก็หน้าตาคุ้นๆ คนนั้นก็คือคนที่คอยมาส่งน้ำส่งหมั่นโถให้นาง

หลีโม่รีบเดินไป เห็นว่าที่คอของคนตายมีรอยช้ำและรอยมือ แต่ปิ่นที่ปักลงไปเหมือนจะแทงไม่ค่อยลึก

หมดลมหายใจแล้ว แต่แทงไม่ทะลุหัวใจ

หลีโม่นั่งลง ประคองร่างคนเจ็บ แล้วหมุนกำไลสะกดจิต แล้วใช้ไฟฟ้าช๊อตไปที่หน้าอกเขา แล้วรีบเอากระเป๋าเข็มออกมาจากแขนเสื้อ

ทางนั้น เสี้ยโล่เยว่ตะโกนตกอกตกใจแล้ว “พระเจ้าช่วย มีคนตาย มีคนฆ่าคนตาย！”

องค์รัชทายาทก็ยกมือ สั่งให้ทหารมาอารักขา “กล้าฆ่าคนในงานมงคลของท่านเฉิงเสี้ยงหรือ? ไปเอาคนร้ายมา”

นี่เป็นแผนการที่เรียบง่ายแต่ได้ผล แต่พวกเขาเอาองค์รัชทายาทมาเป็นพยาน แล้วก็ใช้ปิ่นปักผมของนาง

เสี้ยโล่เยว่เป็นสั่งให้คนไปมาจากลานเสี้ยจื้อ ของนางมา

หลีโม่รีบคว้าเอาก้อนหินก้อนใหญ่ขว้างไปทางพวกทหารองครักษ์ ตอนที่พวกทหารหลบ นางก็รีบฝังเข็ม

นางไม่แน่ว่าจะช่วยชายคนรับใช้คนนี้ได้ เวลาคับขัน นางไม่สามารถตัดสินใจได้ แต่ว่า จากสีของริมฝีปาก และความลึกที่ปิ่นปักลงไปนั้น จะเห็นได้ว่าชายคนนี้แค่ช็อคสลบไป ยังไม่ได้ตาย

ครั้งนี้ไม่ได้ใช้กำไลสะกดจิต ดังนั้นยังมีไฟฟ้าหัวใจอยู่ ถ้าสามารถหาตำแหน่งฝังเข็มได้ถูกต้อง ก็ยังคงสามารถรักษาชีวิตนี้ไว้ได้

ฝังเข็มที่จุดหยุนเหมินและจุดจงฝู่ เข็มฝังลงไป จะรู้สึกได้ว่าหัวใจเต้นอย่างเบาๆ

ทหารทั้งสองหลบก้อนหินก้อนใหญ่ แล้วบุกเข้ามา หลีโม่ดึงเข็มออกแล้วลุกขึ้น สีหน้านิ่งๆพูดว่า “ไม่ต้องมาจับข้า ข้าเดินไปเอง”