ตอนที่ 199 เหลียงซื่อเอาความ

ตอนที่ 199 เหลียงซื่อเอาความ

เหลียงซื่อเข้ามาก็ไม่ได้เป็นจุดสนใจนัก เพราะว่า ถ้าในจวนมีงานเลี้ยงอะไร นางก็จะยุ่งเข้าออกเป็นธรรมดา

แต่ว่า ครั้งนี้นางเข้ามาแล้วก็นั่งลงเลย แล้วก็ถามเสี้ยงเฉิงเสี้ยง “ท่านเฉิงเสี้ยง ไม่ทราบว่า เหตุไฟไหม้ห้องในวันแต่งงานของท่าน ท่านสืบคดีชัดเจนแล้วหรือยัง”

จิ้นโก๋กงไม่ห้ามที่นั่งจู่ๆก็ถามเรื่องนี้ขึ้น เขายังคงสีหน้านิ่งเฉย แล้วก็ตำหนิว่า “ฮูหยินรอง มาถามเรื่องนี้ในวันนี้ดูจะไม่ค่อยเหมาะ คราวหลังไว้ค่อยว่ากัน”

เหลียงซื่อยิ้มเล็กๆ ในรอยยิ้มเหมือนมีอะไรที่พูดไม่ออก “ทำไมจะไม่เหมาะสมเล่า? ถือโอกาสที่วันนี้มีทุกท่านอยู่ เรื่องนี้ควรพูดถึง”

ซีเหมินเสี่ยวเยวี่ยมองไปที่นายท่านรองซีเหมิน เรื่องนี้นายท่านรองเพิ่งทราบข่าวทีหลัง เพราะว่านางบอกเขาว่า ให้อดทนไว้ก่อน แล้วเฉิงเสี้ยงจะช่วยให้ได้ตำแหน่งหู้ปู้ซื่อหลาง

นายท่านรองก็กลับมาปรึกษาจิ้นโก๋กง จิ้นโก๋กงก็เห็นด้วยกับการตัดสินใจของซีเหมินเสี่ยวเยวี่ย เพราะว่า ตำแหน่งหู้ปู้ซื่อหลางเป็นตำแหน่งที่รวยได้ง่าย ปีนึงหาเงินได้มาก

ที่สำคัญที่สุดคือสายตำแหน่งนี้เลื่อนขั้นได้ง่าย จะถึงตำแหน่งหู้ปู้ซ่างซูก็แค่รอเวลา เพียงแค่มีเสี้ยเฉิงเสี้ยงคอยช่วย ตำแหน่งหู้ปู้ซื่อหลางก็แค่เอามาชั่วคราว จุดมุ่งหมายสูงสุดคือ หู้ปู้ซ่างซู

ตระกูลจิ้นโก๋กงไม่มีคนได้ตำแหน่งขุนนางระดับ2มานานแล้ว

ซ่างซู คือตำแหน่งขุนนางหลักระดับ2 สำหรับจวนโก๋กงแล้ว มันคือการกระโดดข้ามขั้นอย่างดี

ลูกคนโตก็ไม่ได้เรื่อง ทำงานมา20กว่าปี ได้เป็นแค่หัวหน้าศาลาว่าการ เขาหวังว่าจะมีสักคนที่เชิดหน้าชูตา ไม่ต้องพูดถึงเสียสละเหลียงซื่อ ถึงแม้จะต้องเสียสละพี่คนโต เขาก็ยอม

“เฉิงเสี้ยง สอบสวนไปถึงไหนแล้ว?” เหลียงซื่อเห็นว่าเฉิงเสี้ยงไม่ตอบ ก็เลยถามซ้ำ

เสี้ยฉฺงเสี้ยงตอบด้วยสีหน้าทำอะไรไม่ถูก “ฮูหยินรองไม่ต้องรีบร้อน ข้าได้ส่งเรื่องนี้ให้ศาลาว่าการไปจัดการสอบสวนแล้ว แต่ว่า จากการสันนิษฐานเบื้องต้น น่าจะเป็นเหตุสุดวิสัย”

เหลียงซื่อหัวเราะเย็น “ในเมื่อมีศาลาว่าการมาสอบสวนเอง เช่นนั้น ก็ควรจะมาถามข้าเอง เพราะข้าและคุณหนูใหญ่ตระกูลเสี้ยอยู่ในเหตุการณ์วันนั้น”

ผู้คนในงานได้ยินดังนั้น ก็นิ่งเงียบไป

วันงานแต่งของจวนเฉิงเสี้ยงเกิดเหตุไฟไหม้ คนในงงานนี้รู้ดี รวมทั้งไท่ป่าว

แต่ว่า เนื่องจากเหตุการณ์วันนั้นหามศพออกมาแค่ศะเดียว สุดท้ายยืนยันว่าเป็นเสี้ยฉวน ส่วนเสี้ยหลีโม่แหละเหลียงซื่อ ถึงแม้จะมีคนบอกว่าทั้งสองคนนี้อยู่ด้านใน แต่ตอนที่ไฟกำลังจะดับนั้น เสี้ยหลีโม่กลับปรากฏตัวขึ้น ดังนั้นคนมากมายก็คิดว่า นางทั้งสองออกไปจากห้องขณะที่เกิดไฟไหม้

นายหญิงแก่ได้ยินคำของเหลียงซื่อ ก็รู้ว่าท่าไม่ค่อยดีแล้ว เหลียงซื่อจะกบฏแล้ว

นายหญิงแก่ก็เลยเปลี่ยนเรื่องคุยกัน “พอเถอะ วันนี้เป็นวันดี ที่ทุกคนมารวมตัวกัน อีกอย่างใต้เท้าไท่ป่าวก็อยู่ ไม่พูดเรื่องที่ไม่สบายใจกันดีกว่า ”

จิ้นโก๋กงมองไปที่เหลียงซื่อ แสดงออกว่าหัวหน้าตระกูลเริ่มมีความไม่พอใจ “เจ้ารีบไปดูทีว่าอาหารจัดเตรียมเรียบร้อยแล้วหรือยัง ? เรื่องงานบ้านในจวนนี้เจ้าเป็นคนดูแล เจ้าทำได้ดีมาตลอด วันนี้เชิญลูกเขยมาด้วย อย่าทำให้ขายหน้าจวนโก๋กง”