ตอนที่ 243 เบาะแสเล็กน้อย

ตอนที่ 243 เบาะแสเล็กน้อย

ในระหว่างที่พูดคุยกัน ก็มีองครักษ์เดินเข้ามาจากนอกบ้าน ขอรายงาน “ท่านแม่ทัพ เมื่อครู่ข้าน้อยเห็นทหารจำนวนมากเดินผ่านไป คล้ายกับมุ่งหน้าไปทางหมู่บ้านสือโถว”

“จำนวนมากหรือ?” ซูชิงขมวดคิ้ว “ไปหมู่บ้านสือโถวทำอันใดกัน?”

หมู่บ้านสือโถวกับที่นี่ห่างกันแค่สามลี้ ข้ามเขาไปสามลูกก็ถึงแล้ว

“ไม่ทราบขอรับ มีประมาณสองสามร้อยนาย แล้วยังดูรีบร้อน ผู้ที่นำทัพคือแม่ทัพฉี”

“สองสามร้อยคน มากขนาดนั้นเชียวหรือ?” ซูชิงกับเซียวโธ่มองตากันแวบหนึ่ง ล้วนมีความประหลาดใจ แล้วยังเป็นแม่ทัพฉีที่ดูแลความสงบในวังหลวง ทั้งเป็นฝ่ายดูแลความสงบในเมืองหลวงที่ถูกแต่งตั้งใหม่ซึ่งอยู่ภายใต้การบังคับบัญชาของท่านอ๋องอีกด้วย เขานำคนไปยังหมู่บ้านสือโถว หรือว่าหมู่บ้านสือโถวจะเกิดเรื่องขึ้นแล้ว”

เซียวโธ่ออกคำสั่ง “รีบไปสำรวจดูหน่อยว่าหมู่บ้านสือโถวเกิดอะไรขึ้นกันแน่”

“ขอรับ” องครักษ์คำนับแล้วออกไป

หวางหยูเริ่มมีอาการชักขึ้นมา เริ่มจากมีอาการชักส่วนใบหน้าก่อน ต่อมาก็เป็นแขนขาทั้งสี่ที่เริ่มชัก แต่ว่าอาการชักไม่ร้ายแรงมาก

“เขาเริ่มเป็นแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่” หลีโม่ถามซูชิง

ซูชิงพูด “เริ่มตั้งแต่เมื่อวานซืนที่เริ่มมีอาการชัก แต่แรกเริ่มเป็นเพียงแค่เล็กน้อย ช่วงสองวันนี้ที่เป็นบ่อยขึ้นและหนักขึ้นอยู่เล็กน้อย”

ในใจของหลีโม่กระตุก “ซูชิง เจ้าลงยาเลอะเลือนแล้วปล่อยเขาออกมา ข้าจะลองฝังเข็มดู”

บางทีสามารถทดลองวิชาฝังเข็มกระตุ้นเส้นประสาท ถ้าหากว่าพิษชนิดนี้บุกรุกเส้นประสาทเป็นหลัก เช่นนั้นวิชาฝังเข็มบางทีอาจรักษาได้ผล

“จะได้ผลหรือ?” สายตาซูชิงเกิดความหวัง

“ไม่รู้ หมดหนทาง.....ลองดูกัน” ความจริงนางอยากพูดว่าให้ลองพยายามทุกอย่างถึงแม้ว่าอยู่ในสถานการณ์ที่สิ้นหวังแล้วก็ตาม แต่ว่าพี่หวางอยู่ที่นี่ ประโยคนี้ถ้านางได้ยินคงเสียใจ

ซูชิงจัดเตรียมยาเลอะเลือนทันทีโดยมิรอช้าจากในกล่องปล่อยใส่หวางหยู

ผ่านไปชั่วประเดี๋ยวเดียว หวางหยูก็ไม่ได้สติ

ซูชิงเปิดกรง ให้องครักษ์นำหวางหยูออกมา

พี่หวางมองดูอยู่ด้านข้าง จ้องมองหลีโม่ สีหน้ากังวลในสายตาค่อยสลายไป

ซูชิงสั่งให้คนนำหวางหยูไปวางไว้บนเตียง เพื่อจะมองได้ละเอียด เขายังใช้เชือกเส้นใหญ่มัดเขาเอาไว้

หลีโม่นำเข็มออกมา ครั้งแรกที่ใช้วิชาฝังเข็ม ก่อนหน้านี้ก็ไม่เคยลองบนร่างกายปลอมๆเลย ดังนั้นนางจึงค่อนข้างกังวล

บีบเข็มไว้มั่น นางฝึกซ้อมอยู่ในใจครู่หนึ่งก็กำลังจะกระตุ้นตำแหน่งบนร่างกายแล้วทำลำดับไว้

วิชาฝังเข็มให้ความสำคัญกับลมหายใจ ดังนั้นฝังเข็มจะเริ่มจากส่วนหัว

ต้องฝังเข็มแถวนี้ ต้องฝังกี่สิบตำแหน่ง ต้องเสร็จในลมหายใจเฮือกเดียว

อันนี้ต้องฝังเข็มอย่างพิถีพิถัน เพราะว่าเจ้าต้องหาตำแหน่งที่ดีในเวลาอันสั้น ฝังเข็มแล้วดึงเข็มให้รวดเร็วค่อยฝังลงไปอีกแล้วรีบดึงขึ้นให้รวดเร็วอีก ไม่สามารถหยุดชะงักได้

นอกจากต้องฝังเข็มอย่างพิถีพิถัน ยังต้องหาตำแหน่งฝังเข็มอย่างรอบคอบ เพราะถ้าเลือกตำแหน่งไม่ถูกต้อง ฝังเข็มลงไปก็ไร้ประโยชน์ ถ้าก่อนหน้านี้ฝังไปล้วนไม่ได้ผล ต้องเริ่มใหม่จากต้นอีกครั้ง

ก็ตามที่พูด สิบกว่าตำแหน่งนี้จะผิดสักจุดไม่ได้

หลังจากลองฝึกซ้อมไปหนึ่งครั้ง นางก็พูดกับซูซิง “เจ้าช่วยข้าประคองศีรษะของเขา ค่อย ๆ ตะแคงข้างขึ้น”

“ได้” ซูชิงเห็นนางกังวล เขาเองก็กังวลมาก เมื่อก่อนเคยเห็นเสี้ยหลีโม่ทำการรักษา นางคล้ายมีท่าทางสบาย ๆ ไม่เคยเห็นนางกังวลขนาดนี้มาก่อน

หลีโม่รวบรวมลมหายใจ เลือกตำแหน่งที่จะฝังครั้งแรกก่อน ปากก็ท่องชื่อตำแหน่งนั้น

จำแนกตำแหน่งพวกนี้ จากหัวคิ้วถึงหลังหูล้วนมีอยู่ หน้าผากก็มี อีกทั้งมีบนเส้นผม ถ้าเลือกตำแหน่งผิดพลาดเพียงนิดเดียวต้องทำใหม่ทั้งหมด อีกทั้งโอกาสทำซ้ำมีเพียงแค่สามครั้ง เพราะตำแหน่งบางจุดไม่สามารถกระตุ้นได้หลายครั้ง มิฉะนั้นจะทำให้โรครุนแรงขึ้น