ตอนที่ 256 อายเจียผิดหวังยิ่งนัก

ตอนที่ 256 อายเจียผิดหวังยิ่งนัก

คุณหนูรองจวนเฉิงเสี้ยงเสี้ยโล่เยว่เขียนสารร้องทุกข์ฟ้องคดีทำร้ายร่างกายกับคุณหนูใหญ่ตระกูลหู หูฮวนซี เป็นเรื่องที่วิพาษ์วิจารกันอย่างหนักในเมืองหลวงตอนนี้

หูฮวนซีไม่ยอมรับข้อหานี้ นางบอกว่าตอนที่เสี้ยโล่เยว่ทำร้ายนางเสร็จ ก็ไม่เคยเจอนางอีกเลย

นางยื่นหลักฐานที่นางไม่อยู่ในเหตุการณ์นั้น มีหลักฐาน มีชาวมากมายเห็นกับตาว่าหลังจากที่เสี้ยโล่เยว่เดินจากไป นางก็เข้าไปในบ้านการกุศลแล้ว ผ่านไปประหนึ่งหนึ่งชั่วยามถึงออกมา

คนในบ้านการกุศลก็บอกเป็นเสียงเดียวกันว่าพักที่นางอยู่แต่ในบ้านการกุศล ไม่ได้ออกไปไหน

เป็นอย่างนี้ ทำให้เวลาที่เสี้ยโล่เยว่ให้ปากคำไม่ตรงกับหลักฐาน

พอเสี้ยโล่เยว่ได้ฟังคำของสิงปู้ นางแทบกระอักเป็นเลือด นังผู้หน้าด้านไร้ยางอายนั่น กลับให้ชาวบ้านเป็นพยาน？ หลอกลวงประชาชน

“ใช่แล้ว“เสี้ยโล่เยว่จำได้ว่า หลังจากที่นางซุ่มตีคนเสร็จ ก็เข้าไปในบ้านของชาวบ้าน ”พวกเจ้าไปตรวจบ้านหลังนั้นหน่อย หลังจากที่นางทำร้ายร่างกายข้าเสร็จก็หนีเข้าไปในบ้านของชาวบ้าน ในตอนนั้นมีคนอยู่ในบ้าน ละแวกนั้นอาศัยเต็มไปด้วยชาวบ้าน นางทำร้ายร่างกายข้าเสียงดังขนาดนี้ คนบริเวณต้องได้ยินเสียงสิ”

สิงปู้ทำได้แค่ส่งคนไปตรวจ แต่ถามชาวบ้านในละแวกนั้น พวกเขาต่างพูดเป็นเสียงเดียวกันว่ามีเสียงดังเกิดขึ้นจริงๆ แต่เสียงนั้นมาจากการทะเลาะวิวาทของพวกพ่อค้าขายโถงโหยว ไม่ใช่เสียงตีกันของคุณหนูใหญ่ตระกูลหูกับคุณหนูรองจวนเฉิงเสี้ยง

สำหรับที่บอกว่าหูฮวนซีได้ออกไปทางบ้านหลังหนึ่งของชาวบ้านนั้น ส่งคนไปถาม แต่คนในบ้านหลังนั้นไม่พบเจอคนอะไรเข้ามาเลย แล้วก็ไม่รู้จักหูฮวนซี

เสี้ยโล่เยว่รู้ว่าต้องเป็นหูฮวนซีไปซื้อตัวคนพวกนั้นเป็นแน่ นางมีเงินเยอะแต่นิสัยหยาบ ชาวบ้านพวกนั้นก็เห็นเงินก็ตาโตลุกวาว จะให้คนพวกนั้นเงียบปากเป็นเรื่องที่ง่ายกว่านี้ไม่มีอีกแล้ว

นางเหวี่ยงในสิงปู้ให้คนไปตรวจสอบ เรื่องนี้ยังกระทบถึงเฉิงเสี้ยง ตอนที่เฉิงเสี้ยงรีบตามมาให้หลัง เรื่องก็บานปลายใหญ่โตแล้ว

เหตุผลที่บานปลายคือ ด้านตระกูลหูก็ได้ไปฟ้องที่สถานี ว่าเสี้ยโล่เยว่ทำร้ายร่างกายคนอื่นในที่สาธารณะ

ทางกรมสถานีทำได้แค่ไปตรวจสอบ หามูลความจริง เป็นตามจริงที่เสี้ยโล่เยว่ทำร้ายร่างกายคนอื่น มีช่วบ้านเห็นกับตาเยอะมาก คราวนี้ เสี้ยโล่เยว่ต้องถูกจองจำ

แต่ว่า ทางสถานีก็ลำบากใจมาก เพราะว่า เสี้ยโล่เยว่เป็นคุณหนูของจวนเฉิงเสี้ยง แล้วก็เป็นว่าที่พระชายา ถ้าจับนางแล้ว ฮองเฮาจะทรงกริ้วหรือไม่？

ใต้เท้าเหลียงของจิงเจ้าหยิ่น ไม่รู้แล้วว่าควรต้องทำอย่างไร ได้เพียงแต่เชิญตัวราชครูเหลียง

ราชครูเหลียงที่พอได้ฟังเรื่องสกปรกของจวนเฉิงเสี้ยงแล้ว ก็โกรธขึ้น “เจ้าจะถามข้าทำไม？ไปหาหัวหน้าเจ้าไป เรื่องนี้ให้สิงปู้เป็นคนจัดการ”

“แต่ ถ้าเกิดสิงปู้เป็นคนจัดการ กลัวว่าจะทำอย่างตรงไปตรงมา”

ราชครูเหลียงตอนนี้ปวดหัวมาก ในระหว่างสองตระกูลนี้เขาจะผิดใจกับใครไม่ได้โดยเด็ดขาด แต่เรื่องที่เสี้ยโล่เยว่ทำร้ายร่างกายคนอื่นในที่สาธารณะหากถูกตัดสินโทษ คนที่ถูกตัดสินโทษจะเป็นพระชายาได้อย่างไร？

หากงานมงคลนี้ถูกทำลาย ทางด้านกลุ่มเสี้ยห้วยจุนนั้นเริ่มคิดการกบฏแล้ว ได้ยินมาว่ากำลังไปมาหาสู่กับกุ้ยไท่เฟย

แต่หายออกหน้าไปช่วยเสี้ยโล่เยว่ ทางหูฮวนซีจะรับหน้าอย่างไร？ หายากที่นางจะชวนรัชทายาทออกไป เป็นการช่วยให้รัชทายาทมีภาพลักษณ์ที่ดีขึ้น หากจัดการได้ไม่ดี ตระกูลหูถอนตัวออกไป พวกเขาก็จะสูญเสียหนักมาก

“เสี้ยโล่เยว่คนนี้ ทำไมเรื่องเยอะขนาดนี้？สมองนางเป็นหมูรึไง？ตอนนี้รัชทายาทยังไม่ค่อยโปรดนางเท่าไหร่แล้ว นางยังออกไปสร้างปัญหาอีก？”ราชครูเหลียงพูดอย่างเบื่อหน่าย ได้เพียงแค่พูดตัดพ้อด้วยอารมณ์โกรธแค่นั้น