ตอนที่ 382
ตอนที่ 383 ดาบตะแคงข้าง
October 21, 2026
ตอนที่ 383 ดาบตะแคงข้าง
ทางด้านห้องที่หารือกัน ทุกคนมาพร้อมหน้ากันหมดแล้ว
พระราชตระกูลมากันสิบสามคน มีรองหัวหน้าอ๋องเป่าอันอยู่หนึ่งในนั้นด้วย ส่วนอ๋องเยว่ตง ก็ถูกเชิญเข้าวังมาอย่างกะทันหัน
ซือถูเย้นเชิญทุกคนนั่งลง ที่นี่เป็นห้องสำหรับปรึกษาหารือกัน ปกติพวกเหล่าขุนนางชั้นสูงจะใช้ที่นี่เป็นที่หารือเรื่องราชการต่างๆ ดังนั้นที่นี่จึงมีเก้าอี้และโต๊ะมากมาย
หลังจากที่ทุกคนนั่งลงกันแล้ว ซือถูเย้นกวาดสายตามองดูทุกคน แล้วค่อยๆพูดขึ้นว่า “วันนี้ที่เชิญทุกท่านมายังท้องพระโรง เพราะมีเรื่องหนึ่งที่ข้าต้องการหารือกับทุกท่าน พระราชตระกูลและขุนนางทุกท่านต่างก็รู้ว่า ฮ่องเต้เคยให้อำนาจแก่ข้า หากองค์รัชทายาทกระทำการผิดกฎมณเฑียรบาล ทรยศเนรคุณ ข้ามีอำนาจปลดองค์รัชทายาท”
เหลียงไถ้ฝู้รีบลุกขึ้นยืนแล้วพูดว่า “ท่านอ๋อง เรื่องนี้มีราชโองการของฮ่องเต้ไหม?”
แววตาซือถูเย้นเพ่งมองดูใบหน้าของเหลี่ยงไถ้ฝู้ “ไถ้ฝู้ไม่เชื่อคำพูดของข้าหรือ?”
เหลียงไถ้ฝู้ส่ายหัวแล้วหัวเราะพร้อมกับพูดว่า “ไม่ ท่านอ๋องอย่าได้เข้าใจผิด ข้าเพียงรู้สึกว่า การปลดองค์รัชทายาทถือเป็นเรื่องใหญ่ของบ้านเมือง จะกระทำอย่างสะเพร่าไม่ได้ หากฮ่องเต้ไม่มีราชโองการ พวกข้าก็ไม่กล้าที่จะเข้าร่วมหารือเรื่องนี้”
ซือถูเย้นพูดขึ้นว่า “หากไถ้ฝู้ไม่กล้าที่จะเข้าร่วมหารือเรื่องนี้ สามารถออกไปได้”
ไถ้ฝู้พูดอย่างกะทันหันว่า “ท่านอ๋อง เรื่องนี้เป็นเรื่องใหญ่ ขออภัยที่ข้าต้องพูดตรงๆ ตั้งแต่ที่มีการแต่งตั้งองค์รัชทายาท ก็เพื่อความมั่นคงของต้าโจวเรา กระทำการเปลี่ยนแปลงสั่นคลอนตำแหน่งองค์รัชทายาท ถือเป็นการสั่นคลอนรากฐานของต้าโจวด้วย หากฮ่องเต้มีราชโองการ ข้าก็คิดว่า วันนี้ก็ไม่จำเป็นต้องหยิบยกขึ้นมาพูด”
ซือถูเย้นหัวเราะเยือกเย็น “ไถ้ฝู้จะใจร้อนถึงขนาดนี้ทำไม? ข้าได้พูดว่าจะปลดองค์รัชทายาทแล้วหรือ?”
เหลียงไถ้ฝู้สะดุ้ง สีหน้าโกรธเคือง “ท่านอ๋องพูดจาวกไปวนมา เมื่อกี้ท่านพูดแล้วว่าที่เรียกเหล่าขุนนางกับพระราชตระกูลมา ก็เพื่อหารือปลดองค์รัชทายาท ตอนนี้กลับบอกว่าไม่ได้พูด”
ซ่างซูลิ่งใต้เท้าชุยพูดขึ้นว่า “ไถ้ฝู้จะโกรธทำไหม? เมื่อกี้ท่านอ๋องแค่พูดกับทุกคนว่า เขามีอำนาจปลดองค์รัชทายาท ไม่ได้พูดว่าจะปลดองค์รัชทายาท แต่ไถ้ฝู้เพียงได้ยินแค่นี้ก็รีบร้อนรนขึ้นมา ทั้งจะเอาราชโองการ ทั้งอ้างถึงรากฐานความมั่นคงของต้าโจว กระทำให้คนอื่นน่าคิด”
เหลียงไถ้ฝู้พูดอย่างกริ้วโกรธว่า “หากในใจไม่คิดถึงการที่จะปลดองค์รัชทายาท แล้วจะเรียกผู้คนมาทำไมเยอะแยะ?”
ทุกคนต่างก็ประหลาดใจ ปกติเหลี่ยงไถ้ฝู้จะเป็นคนที่มีความอดทนสูงมาก ทำไมวันนี้ ท่านอ๋องยังไม่ทันได้พูดอะไร เขาก็ร้อนรนจนจะคลั่งอยู่แล้ว? ช่างผิดปกติยิ่งนัก
ซือถูเย้นรู้อยู่แล้ว เขาตั้งใจถ่วงเวลา สร้างเรื่อง ไม่ให้เขาได้พูดหัวข้อหารือในวันนี้ออกมา กำลังรอฮองเฮากับฮองไทเฮาเสด็จมาถึง
และแล้ว ก็ได้ยินองครักษ์ข้างนอกตะโกนบอกว่า “ไทเฮาเหนียงเหนียงเสด็จ ฮองเฮาเหนียงเหนียงเสด็จ”
ซือถูเย้นเหลือบเห็น เหลียงไถ้ฝู้ดูโล่งอก และก็นั่งลงแล้ว
ฮองไทเฮามีซุนกงกงตามเดินมาอย่างรวกเร็ว ฮองเฮาก็เดินตามหลังมา
บรรดาพระราชตระกูลกับเหล่าขุนนางลุกขึ้น “ถวายบังคมฮองไทเฮา ถวายบังคมฮองเฮาเหนียงเหนียง”
ซือถูเย้นก็ลุกขึ้น เดินไปประคองฮองไทเฮา “ท่านแม่ทำไมถึงได้เสด็จมา?”
ฮองไทเฮาพูดขึ้นว่า “ได้ยินว่าท่านอ๋องเรียกบรรดาพระราชตระกูลกับเหล่าขุนนางมาหารือ คิดว่าคงจะเป็นเรื่องสำคัญ ข้าว่างอยู่พอดี ก็เลยมาร่วมฟัง ท่านอ๋องไม่ว่าอะไรใช่ไหม?”
ท่าทางและน้ำเสียงของนางเย็นชาอย่างมาก กับซือถูเย้นก็ไม่เป็นมิตรเหมือนทุกครั้ง แสดงให้เห็นว่านางไม่ชอบการกระทำของเขาในวันนี้