ตอนที่ 425 อาการป่วยของฮ่องเต้

ตอนที่ 425 อาการป่วยของฮ่องเต้

หลีโม่อิงกายอยู่ในอ้อมแขนเขา เอาหัวซุกตรงแผ่นอกเขา ฟังเสียงหัวใจของเขา แล้วก็พูดว่า “มีเรื่องบางเรื่องให้คิด”

“เจ้าพูดมา พูดมาให้ข้าฟัง ว่ามีเรื่องอะไร เรามารับมือด้วยกัน” ซือถูเย้นกอดแน่นขึ้น ความผิดปกติของนางทำให้เขาไม่สบายใจ

หลีโม่เงียบไปพักหนึ่ง แล้วก็พูดอย่างเศร้าสร้อยว่า “ข้าพบว่า ข้ายิ่งอยู่ก็ยิ่งขาดเจ้าไม่ได้แล้ว ซือถูเย้น ข้าคิดว่าข้าน่าจะหลงรักเจ้าแล้ว”

ซือถูเย้นอึ้ง นี่เป็นปัญหาเรื่องที่เขาทั้งสองต่างก็ไม่ยอมพูดออกมา ถึงแม้ที่จริงทุกคนต่างก็รู้ดีถึงความรู้สึกของกันและกัน แต่ก็ไม่ยอมพูดออกมาง่ายๆ เขายังคิดว่า ชั่วชีวิตนี้นางก็คงจะไม่ยอมพูดออกมา

“เกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่?” ซือถูเย้นเข้าใจนิสัยของนางดี นางไม่ใช่คนที่มีความรู้สึกอ่อนไหวแบบนั้น จะต้องมีเรื่องอะไรแน่นอน

หลีโม่เงยหัวขึ้น “ข้าสารภาพรักแล้ว นี่คือปฏิกิริยาของเจ้า?”

ซือถูเย้นส่ายหัว “ไม่ ในใจเจ้ามีเรื่องซ่อนไว้ เมื่อก่อนข้าไม่เคยถามเจ้า เหมือนกับที่เจ้าพูดถึงอาชีพหมอทหาร ข้ากำลังเมื่อเจ้าอยากที่จะเล่าให้ข้าฟัง แต่คืนวันนี้เจ้าทำให้ข้าไม่สบายใจ เกิดเรื่องอะไรขึ้นแล้วใช่ไหม?”

หลีโม่มองดูแววตาเขาที่เพ่งมองมา จับมือเขาไว้ “เราไปนั่งที่ในศาลา เจ้ามีคำถามอะไร ข้าก็จะบอกเจ้าทุกอย่าง รวมถึงอาชีพหมอทหารของข้าด้วย”

ทั้งสองคนเดินมานั่งลงในศาลา ซือถูเย้นดูตื่นเต้นเล็กน้อย มองดูนางอยู่ตลอด

หลีโม่พูดขึ้นก่อนว่า “เรามาตกลงกันก่อน ข้าจะเล่าทุกอย่างให้เจ้าฟัง แต่เจ้าก็ต้องบอกอาการป่วยของฮ่องเต้ให้กับข้า”

ถึงแม้นางจะไม่รู้ว่าฮ่องเต้จะป่วยด้วยโรคอะไร ตนเองจะรักษาได้หรือไม่ แต่ฮ่องเต้จะมาสวรรคตตอนนี้ และเขาก็ถูกพิษท่งหมิง ซึ่งอันตรายรอบด้าน

ดังนั้น รู้ถึงอาการป่วยของฮ่องเต้ นางจะได้คิดหาทาง ลองให้ถึงที่สุดสักครั้ง

ซือถูเย้นส่ายหัว “อาการป่วยของฮ่องเต้ เจ้าไม่จำเป็นต้องรู้ โรคนี้ ไม่มีทางรักษา”

“ตอนนี้เราควรที่จะมาคุยกันตรงๆ ฮ่องเต้จะสวรรคตไม่ได้ อย่างน้อยตอนนี้จะสวรรคตไม่ได้ รู้ไหม?” หลีโม่ค่อนข้างร้อนรน

“เกิดอะไรขึ้นกันแน่?” ซือถูเย้นถาม

หลีโม่ถอนหายใจอีก “วันนี้ กุ้ยไท่เฟยเรียกข้าไปคุย นางบอกข้าว่าฮ่องเต้กำลังจะสวรรคตแล้ว เจ้ารู้อาการป่ายของฮ่องเต้ เพราะฉะนั้นเรื่องนี้เจ้าคงรู้ดีแก่ใจ ใช่ไหม?”

“ถึงแม้ข้าจะเป็นห่วงฮ่องเต้มาก แต่เรื่องบางเรื่องเราทำอะไรไม่ได้” ซือถูเย้นพูดอย่างเรียบเฉย

“แต่เมื่อฮ่องเต้สวรรคตแล้ว ทุกอย่างในราชสำนักก็จะวุ่นวาย.......”

ซือถูเย้นหัวเราะ “เจ้าเป็นห่วงเรื่องนี้? ไม่ต้องเป็นห่วง ก่อนที่ฮ่องเต้จะสวรรคต องค์รัชทายาทจะโดนปลดแน่”

“งั้นผู้สับทอดบัลลังก์ล่ะ? อ๋องเหลียง? อ๋องเย่? องค์ชายสาม? หรือว่าอ๋องหนานหวย?”

แววตาซือถูเย้นฉายแววเยือกเย็น “นางพูดอะไรกับเจ้ากันแน่?”

หลีโม่ไม่ได้ตอบตรงๆ พูดต่อว่า “จะให้การสนับสนุนอ๋องเหลียงหรือองค์ชายสาม ก็ต้องกำจัดอ๋องหนานหวยใช่ไหม?”

แววตาหลีโม่ดูเศร้าหมอง “แต่เจ้าจะฆ่าเขาไม่ได้ หากฆ่าเขา เจ้าก็ต้องตาย”

ซือถูเย้นอึ้ง “หมายความว่าอะไร?”

ดวงตาหลีโม่เริ่มแดง “เจ้ารู้จักพิษท่งหมิงไหม? เจ้าถูกพิษพิษท่งหมิง เจ้าเป็นพิษลูก อ๋องหนานหวยน่าจะเป็นพิษแม่ หากพิษแม่ตาย พิษลูกก็จะตายทันที”