ตอนที่ 463 ความวุ่นวายจากการมอบของ

ตอนที่ 463 ความวุ่นวายจากการมอบของ

เป็นดั่งที่ซือถูเย้นคิดไว้ หลังจากประชุมเรื่ององค์รัชทายาท คนในราชสำนักก็เริ่มเลือกฝั่งเลือกฝ่าย

เริ่มแรกแบ่งเป็น3ฝ่าย ฝั่งอ๋องเหลียง แต่อ๋องเหลียงไม่ได้มีใจอยากจะเป็นฮ่องเต้ ก็แกล้งโง่กับขุนนางที่มาภักดี แต่กลับทำให้ได้รับการสนับสนุนมากขึ้น เพราะเขานั้นยากแท้หยั่งถึง

คนที่จะประสบความสำเร็จ ต้องเป็นคนที่ยากจะหยั่งถึง ถ้าคิดอะไรแล้วเปิดเผยมาหมด คนแบบนี้ไม่ควรติดตาม เพราะคิดไม่ลึก

อีกอย่าง คนที่เลือกฝั่งอ๋องเหลียง ก็ต้องคิดมาแล้ว เพราะว่า เรื่องของอ๋องเหลียงและอี้เอ๋อร์ ทุกคนล้วนรู้ดี อนาคตอ๋องเหลียงก็จะเป็นเขยของแคว้นเหลียง มีความสัมพันธ์ทางสายเลือด ถ้าลูกเขนมีเรื่องอะไร พ่อตาก็ต้องมาช่วยอย่างไรเล่า

ฝั่งที่2 คือลูกชายของอี๋เฟย องค์ชายเจ็ด

แทบจะไม่ต้องสงสัยว่าทำไมถึงเลือกองค์ชายเจ็ด เพราะคนที่สนับสนุนเป็นคนของอ๋องหนานหวย เดิมทีอ๋องหนานหวยก็มีอำนาจ เขาก้อยากจะเข้าร่วมด้วย เพราะวางแผนมานาน มีเปอร์เซ็นต์ชนะมาก แถมเบื้องหลังยังมีกุ้ยไท่เฟยอีก ตอนนี้ฮองไทเฮาสิ้นพระชนม์ กุ้ยไท่เฟยก็เลยมีตำแหน่งสูงสุด แค่นางยินยอม ก็สามารถควบคุมวังหลังได้

เลือกองค์ชายเจ็ด ก็เหมือนเลือกอ๋องหนานหวย

น้อยที่สุดก็คือองค์ชายสาม หนึ่งเพาะว่าตระกูลของหมุยเฟยไม่ได้มีอำนาจมาก อีกอย่าง ถึงแม้หมุยเฟยหลายปีมานี้จะวิ่งเต้นเพื่อลูกชายมากมาย แต่ครั้งมีเสี้ยห้วยจุน เขาก็ไม่ได้ช่วยอะไรนางมาก ไม่ได้ให้ความสำคัญกับนาง มีใครเล่าจะเห็นนางสำคัญ?

อีกอย่าง แม้ราชครูเองก็มององค์ชายสามว่าดื้อรั้น ไม่เอาถ่าน

แต่ว่า ก็มีคนที่คิดแปลกๆมองว่า ที่ซือถูเย้นสนับสนุนเขาก็เป็นแผนตบตา จริงๆแล้วก็อยากจะควบคุมราชสำนักเอาไว้เอง วันหน้าก็ไม่แน่ว่าซือถูเย้นจะขึ้นตำแหน่งเอง ดังนั้น องค์ชายสามก็มีคนติดตามด้วยเหมือนกัน

ถ้าเลือกองค์รัชทายาท ก็เท่ากับเลือกฮองเฮาด้วย ตอนนี้อี๋เฟยและหมุยเฟยร่วมกันดูแลวังหลัง ในวังหลังรัชกาลนี้ไม่มียศกุ้ยเฟย มีแน่นางสนม ถ้าเลือกองค์รัชทายาทแล้ว ก็คงจะต้องเลือกคนที่จะเป็นฮองเฮาไปด้วยเลย

เพื่อที่จะรับรู้การเปลี่ยนแปลงของสถานการณ์ ก็มีภรรยาขุนนางมากมายมาหลอกถามหลีโม่ เพราะอยากรู้ความคิดของฮ่องเต้ เพราะถึงอย่างไร หลีโม่ก็เป็นหมอข้างกายของฮ่องเต้

ดังนั้น กว่าหลีโม่จะออกวังกลับจวนมาก ก็ได้รับของขวัญจาคนมากมาย กองเป็นภูเขาเลากาอยู่ในห้องโถง นางเบื่อมาก

ได้ของขวัญไม่น่าเบื่อหรอก แต่คนให้นี่สิ จิตใจไม่บริสุทธิ์ นางไม่อยากจะตอบไปเลย

นี่ไง เพิ่งกลับมาวันนี้ ก็ได้รับของและเทียบเชิญจากฮูหยินของหลี่ชางชูอีก บอกว่าวันรุ่งขึ้นจะมาเยี่ยมเยียน

เย็นเอ๋อร์เปิดกล่องออกทีละกล่อง เห็นเครื่องประดับมากมาย แล้วพูดว่า “พระชายาหลี่ ท่านนี้ลงทุนไม่น้อยเลย ดูกำไลทองคำนี่สิ ว้าว นี่เหมือนกำไลที่หูฮวนซีส่งมาให้ตอนปีใหม่เลย แสดงว่าเป็นของร้านติ่งเฟิง”

หลีโม่หันไปมอง เป็นกำไลแบบเดียวกับที่หูฮวนซีให้ตอนปีใหม่จริงๆ นางพูดว่า “เก็บไว้เถอะ วันพรุ่งนี้ตอนนางมานี่ ก็เอาไปคืนนาง”

นางเดินออกไป ก็เห็นซุนฟางเอ้อร์ยืนมองอยู่หน้าประตู พอเห็นหลีโม่เดินมา นางไม่หลบเหมือนคราวก่อน แต่ถามว่า “ตอนปีใหม่ หูฮวนซีได้ให้กำไลข้อมือเจ้าหรือเปล่า?”

“ใช่ ก็ให้เจ้าด้วยไม่ใช่หรือ? ข้าได้ยินมาว่าเจ้าเองก็มี ” หลีโม่ถามกลับ

“อืม” ซุนฟางเอ้อร์เดินเข้าไป แล้วหยิบกำไลดู “ข้าไม่ชอบเครื่องทอง”

“นั่นก็เป็นน้ำใจของหูฮวนซี บ้านนางทำร้านทอง ของที่ให้ก็เป็นทอง ”หลีโม่นึกว่านางไม่ชอบของที่หูฮวนซีให้ ก็เลยแก้ต่างให้หูฮวนซี ถึงอย่างไร นางก็คิดว่าของที่หูฮวนซีให้นาง ก็ไม่ได้มีความหมายอะไรพิเศษ