ตอนที่ 464
ตอนที่ 465 หูฮวนซีทำตัวเหมือนไม่รู้เรื่อง
October 21, 2026
ตอนที่ 465 หูฮวนซีทำตัวเหมือนไม่รู้เรื่อง
หลีโม่กลับจากหูฮวนซีมายังจวนตัวเอง แล้วก็ระเบิดอารมณ์ออกมา
หยางมามาถาม “พระชายาโมโหอะไรมาหรือ? ตอนออกไปยังอารมณ์ดีอยู่เลย”
หลีโม่นั่งลง แล้วดึงหน้า “เมื่อก่อนหูฮวนซีบอกจริงใจกับข้า วันนี้ข้าเพิ่งรู้ว่านางนั้นปลอม”
“อย่างนั้นหรือ?” หยางมามานิ่งไป “เฒ่าแก่เนี๊ยะตระกูลหูก็ดีกับท่านอยู่นะ”
“ดีบ้าบออะไรกัน?” หลีโม่ดึงหน้าไปใหญ่ “วันนี้ข้าเพิ่งรู้ ที่แท้นางเอากวนอิมหยกไปให้กับนาง แล้วเอากำไลทองมาให้ข้า ”
“กวนอิมหยกนั่นมันมีค่ามากเลยหรือ? เทียบกับกำไลทองได้หรือ?” หยางมามาพูดยิ้มปลอบใจ
“ทำไมจะไม่มีราคา เจ้ารู้ไหม กวนอิมหยกนั้นทำด้วยช่างชื่อว่าเฮอหยานจึ ปีหนึ่งจะทำออกมาแค่อันเดียว หูฮวนซีควักไปจ่ายหนึ่งหมื่นตำลึงเพื่อซื้อมา ก็นั่นแหละ องค์หญิงใหญ่ทำธุรกิจกับนาง นางก็เลยให้องค์หญิงใหญ่เป็นเรื่องธรรมดา”
“ใครส่งของให้ข้า?” พูดถึงโจโฉโจโฉก็มา เห็นซือถูจิ้งพาฉินจือและโฉงหวาเข้ามา
หลีโม่รีบลุกขึ้น แล้วพูดว่า “เปล่า ข้าพูดไปมั่ว”
“เมื่อครู่ข้าได้ยินว่าเจ้าพูดถึงเฮอหยานจึอะไรสักอย่าง เกี่ยวกับกวนอิมหยก แล้วบอกว่าหูฮวนซีเอามาให้ข้า เป็นเรื่องสมมุติทั้งเพ ข้าก็ได้แค่กำไลทอง สร้อยคอ แล้วก็ผ้าไหม”
หลีโม่ตกใจ “ไม่ได้ส่งให้เจ้าหรือ? แล้วไปส่งให้ใคร?”
“หยกขาวของเฮอหยานจึไม่ได้จะหาซื้อได้ง่ายๆ เจ้ารู้ได้อย่างไรว่าหูฮวนซีเป็นคนซื้อ?” ซือถูจิ้งถาม
“ก็นี่ไง วันนี้ข้าไปติ่งเฟิงมา ข้าได้ยินกับหูว่าคนรับใช้ของนางบอกว่าปีนี้เฮอหยานจึจะทำกวนอิมออกมา เป็นงานแกะสลักขั้นสูง งานดี”
“อาจจะเอาไปให้เหลาไท่ไท่ก็ได้” ซือถูจิ้งพูดอย่างไม่คิดอะไร
หลีโม่ก็ใจเย็นลง “อาจจะเป็นไปได้ กวนอิมหยกแพงขนาดนั้น นางคงไม่ให้ใครง่ายๆ”
ซือถูจิ้งพูดยิ้มๆ “ดูเจ้าสิ เรื่องมันผ่านไปตั้งนานแล้ว ยังจะพูดถึงมันอีก เจ้าต้องการมันหรือ? ถ้าต้องการ เดี๋ยวข้าจะให้คนเอามาให้”
หลีโม่พูดว่า “ก็ไม่ได้อยากได้ แต่คิดว่านางลำเอียงเท่านั้น”
“ช่างเถอะเรื่องเล็กนิดเดียว วันนี้ข้ามีเรื่องจะคุยกับเจ้า เจ้าออกไปกับข้าหน่อย ” ซือถูจิ้งกล่าว
“เรื่องอะไร?” หลีโม่ถาม
“เดี๋ยวจะบอก ข้าจะพาเจ้าไปที่แห่งหนึ่ง ” ซือถูจิ้งลากมือนางไป
ทางฝั่งชิงหนิงเก๋อ
“เจ้าได้ยินนางพูเช่นนั้นจริงหรือ?” ซุนฟางเอ้อร์จับสร้อยกวนอิมที่คอ แล้วใช้มือลูบๆ ดูใจลอยๆ
“ใช่แล้ว พระชายาบอกว่า กวนอิมหยกนี้ราคาสูงมาก” เสี่ยวหงกล่าว
“แพงมากแค่ไหน?”
“บอกว่าซื้อมาจากคนที่ชื่อเฮอหยานจึอะไรสักอย่าง”
“เฮอหยานจึหรือ?” ซุนฟางเอ้อร์นิ่งไป “เขาเป็นคนแกะสลักหรือ? ผลงานของเขามีราคามาก อย่างน้อยก็ราคาพันตำลึง”
“ไม่ใช่พันตำลึง พระชายาบอกว่าเป็นหมื่นตำลึง ถ้าราคาแค่นั้น นางคงไม่กลับโวยวายหรอก”
“หมื่นตำลึง?” ซุนฟางเอ้อร์ลุกขึ้น “แพงขนาดนั้นเชียวหรือ?”
“ใช่แล้ว” เสี่ยวหงก้าวเข้ามา “ท่านว่า ทำไมเฒ่าแก่ตระกูลต้องให้ของท่านราคาแพงเช่นนี้”
ซุนฟางเอ้อร์มองนาง สีหน้านิ่งขึ้น มุมปากมีรอยยิ้มผุดขึ้นมา “เสี่ยวหง ถึงแม้เจ้าจะเป็นคนของท่านป้า แต่ตอนนี้เจ้ามาดูแลข้า ข้าคือเจ้านายของเจ้า รู้ไหม?”