ตอนที่ 467
ตอนที่ 468 เหลียงพิงบ้าไปแล้ว
October 21, 2026
ตอนที่ 468 เหลียงพิงบ้าไปแล้ว
ซุนฟางเอ้อร์ลุกขึ้นมองหลีโม่ “เจ้าอยากแก้แค้นแทนนางใช่ไหม มาเลยสิ”
“ข้าทำแน่！” หลีโม่ตอบด้วยเสียงเย็น
ซุนฟางเอ้อร์หัวเราะ “ข้าจะรอเจ้า”
“เจ้าต้องการอะไรกันแน่?” หลีโม่ถาม
ซุนฟางเอ้อร์เงียบไป สายตาลังเล นางต้องการอะไร? นางเองก็ไม่รู้ เมื่อก่อนนางรู้ตัว ว่านางอยากจะบอกกับตระกูลซุนว่า นางเป็นลูกสาวที่เก่งกว่าใครในตระกูล นางอยากบอกซือถูเย้นว่า คิดผิดที่ไม่เลือกนาง
นางอยากให้ทุกคนรู้สึกผิด
แตตอนนี้กลับมาคิดดู ทั้งหมดนั้นมันมีความหมายหรือ?
ชีวิตนางไม่มีความสุขดั่งก่อน ทั้งยังถูกโขกสับอีก
พอนางช่วยอ๋องหนานหวยช่วงชิงแผ่นดินมาได้แล้ว แล้วอย่างไรต่อ? นางจะใช้ชีวิตที่ไหน? ถึงแม้อ๋องหนานหวยจะแต่งกับนาง พอเขาครองบัลลังก์ กลัวว่าสิ่งแรกที่เขาจะทำก็คือฆ่านาง
“ข้าไม่ต้องการอะไร แค่มีชีวิตไปแบบนี้ ไม่อยากแก้ไขอะไร ” ซุนฟางเอ้อร์พูดเบาๆ
“ข้าได้ยินว่า เมื่อก่อนฮองไทเฮาดีกับเจ้าไม่น้อย”
ซุนฟางเอ้อร์พยักหน้า “ใช่แล้ว ข้าเป็นลูกภรรยาน้อยตระกูลซุน ไม่ได้รับการยอมรับ ท่านแม่และฮองไทเฮาดีกับข้ามาก ดีจริงๆ ข้าทำร้ายพวกเขา”
ท่านแม่ที่นางกล่าว น่าจะเป็นแม่ของโหรวเหยา ฮูหยินตระกูลซุน
หลีโม่จำได้ว่าฮูหยินคนนี้ดีต่อซุนฟางเอ้อร์มาก แต่ซุงฟางเอ้อร์ก็ลงมือกับนาง
ซุนฟางเอ้อร์มองหลีโม่ แล้วพูดตรงๆ “จริงๆแล้วข้าอิจฉาเจ้ามาก เจ้าก็แหมือนกับข้า แต่ทำไมตอนท้ายเจ้ามีทุกอย่าง? ข้ารู้ว่าการตายของพ่อและย่าของเจ้า เจ้าก็มีส่วน ข้าก็เคยทำร้ายอาจารย์ข้า แม่ข้า แต่ทำไมข้าถึงตกอยู่ในชะตากรรมเช่นนี้?”
หลีโม่ไม่รู้ว่านางไม่เข้าใจจริงๆหรือประชดประชัน แต่ว่า นางก็ตอบไปตรงๆ “เพราะว่า ข้าไม่ทำร้ายคนที่ดีกับข้า เจ้านั้นไม่เหมือนกัน เจ้าเลือกที่จะทำร้ายคนที่ดีกับเจ้า”
ซุนฟางเอ้อร์ไม่พอใจเห็นได้ชัด “แต่ตอนนั้นข้าไม่รู้ว่าพวกนางดีกับข้าจริงๆหรือหลอกลวง ข้ากายข้ามีแต่คนวางแผนจะทำร้ายข้า”
นางพูดต่อ “อีกอย่าง ถึงอย่างไรฮองไทเฮาก็ต้องสิ้นพระชนม์ ถึงแม้ข้าไม่ลงมือ สุดท้ายนางก็หนีไม่พ้น กุ้ยไท่เฟยไม่ปล่อยนางไว้แน่ นางลงมือหนักกว่าข้าร้อยเท่า”
หลีโม่รู้ว่านางพูดจริง กุ้ยไท่เฟยหาทางให้อ๋องหนานหวยอยู่ในเมืองหลวงต่อได้ นางยอมทำทุกอย่าง
“รักษาคนที่ดีกับเจ้าไว้เถอะ มันมีไม่มาก” หลีโม่พูดจบก็เดินจากไป
“เสี้ยหลีโม่！” ซุนฟางเอ้อร์เรียกให้นางหยุด
หลีโม่หันไปมองนาง “ยังมีเรื่องอะไรอีก?”
ซุนฟางเอ้อร์นิ่งไปหลานวินาที พูดว่า “ข้าคือกุญแจที่จะแก้ยาพิษท่งหมิง ถ้าข้ายังอยู่ ก็แก้พิษท่งหมิงได้ ถ้าข้าตายท่งหมิงก็แก้พิษไม่ได้”
“หมายความว่าอย่างไร?” หลีโม่ยิ้มเย็น “ตอนแรกเจ้าบอกเองไม่ใช่หรือว่าท่งหมิงไม่มียาแก้”
“เจ้าฉลาดขนาดนี้ น่าจะฟังความหมายที่ข้าพูดในวันนั้น ท่งหมิงไม่มียารักษา แต่มีวิธีแก้พิษ”
นางเดินเข้าไปใกล้ มองหลีโม่พูดว่า “ดังนั้น ถึงแม้เจ้าจะเกลียดข้า ข้าก็จะตายไม่ได้ พอข้าตายคนที่ถูกพิษท่งหมิงก็ต้องตายกันหมด”
หลีโม่มองนางนิ่งๆ “เจ้ากำลังขอให้ข้าช่วยปกป้องเจ้าหรือ?”
“ใช่” ซุนฟางเอ้อร์พูด
“มีคนจะฆ่าเจ้าหรือ?”
“ตอนนี้ไม่มี แต่จากนี้ไม่แน่”
“คือใคร?”
“เจ้าคิดเองเถอะ ถึงอย่างไร ข้าก็ตายไม่ได้” ซุนฟางเอ้อร์พูดจบก็เดินไป
ครั้งนี้กลับเป็นหลีโม่ที่ต้องดูนางเดินจากไป อ๋องหนานหวยน่าจะไม่ฆ่านาง เพราะเขาเองก็ถูกพิษท่งหมิง ถ้าฆ่านางไปก็ไม่มีทางรักษา