ตอนที่ 521 เจ้าตกอยู่ในมือข้าแล้ว

ตอนที่ 521 เจ้าตกอยู่ในมือข้าแล้ว

หมุยเฟยกล่าว “แต่ว่า คนนั้นจะออกมาปรากฏกายได้อย่างไร?”

อ๋องเย่กล่าว “หมุยเฟย เจ้าพาหลานสามออกไปเดินเล่นเสียหน่อย ให้คนอื่นๆเห็นว่าหลานสามไม่มีร่องรอยถูกวางยาพิษ เดี๋ยวคนคนนั้นก็ออกมาถามสถานการณ์เอง”

หมุยเฟยกล่าว “แต่ว่า ถึงแม้คนนั้นจะออกมาถาม ก็คงไปถามกับเสี่ยวชิง แต่เสี่ยวชิงได้ตายไปแล้ว”

อ๋องเย่มองหลิงลี่ ครั้งนี้ไม่ต้องให้อ๋องเย่สั่งการ หลิงลี่เดินออกไปเองเลย

องค์ชายสามก็สงสัย เลยตามออกไป ครู่เดียว ก็มีเสียงอาเจียนดังขึ้น องค์ชายสามก็รีบเดินกลับมา ตกใจจนหน้าขาวซีด “พระเจ้าช่วย ถลกหนังเลยหรือ?”

หมุยเฟยได้ยินดังนั้นก็กอดองค์ชายสามไว้ แล้วมองอ๋องเย่อย่างตกใจ “ถลก....ถลกหนังจริงๆเลยหรือ?”

อ๋ฮงเย่นั่งลงนิ่งๆ แล้วเรียกองค์ชายสามเข้าไปหา “หลานสาม คนนี้มันตายแล้วถึงถูกถลกหนัง แบบนี้มันไม่สนุก เดี๋ยวรอพวกเราหาตัวกุ้ยไท่เฟยแล้วถลกหนังเป็นๆเลย แล้วเอาหนังของนางมาทำเป็นรองเท้าให้เจ้า เจ้ากล้าใส่ไหม?”

องค์ชายสามนึกถึงความร้ายกาจของกุ้ยไท่เฟย ก็บังเกิดความกล้าขึ้น รีบตอบว่า “ท่านอากล้าทำ หลานก็กล้าใส่”

อ๋องเย่หัวเราะร่าตอบว่า “ดีมาก กล้าหาญ แต่ว่า อาจจะบอกเจ้าให้นะ ถลกหนังคนเป็นๆนั้นมันเป็นการลงโทษที่ทารุณมาก ต้องเป็นคนที่มีโทษหนักจึงจะใช้ได้ จำไว้นะ”

“ข้าจะจำไว้” องค์ชายสามพยักหน้า

อ๋องเย่ตบไหล่ของเขาเบาๆ “ดีมาก ไม่ผิดหวังที่ท่านอาเจ็ดรักเจ้า”

องค์ชายสามได้ยินเขาพูดถึงท่านอาเจ็ด ก็เลยถามว่า “ท่านอาเจ็ดจะกลับมาตอนไหน? หลานคิดถึงเขามาก”

“ท่านอาเจ็ดของเจ้าใกล้จะกลับมาแล้ว” อ๋องเย่ตอบอย่างมั่นใจ

องค์ชายสามยิ้มออกมา “รอหลานโตขึ้นแล้ว หลานจะเป็นเหมือนท่านอาเจ็ด รบทัพจับศึกสร้างผลงานให้บ้านเมือง ปกป้องดูแลราษฎรแคว้นต้าโจวของเรา”

“เจ้าเด็กคนนี้ มีอุดมการณ์！” อ๋องเย่กล่าวชมเชย แล้วก็เงยหน้ามองหมุยเฟย สีหน้าจริงจัง “หมุยเฟย อย่าปล่อยปละละเลยเด็กคนนี้ อนาคตเขาจะได้ดี เจ้าเป็นแม่ของเขาจะต้องหนักแน่นมั่นคง มีเรื่องอะไรก็คุยกับข้า ปัญหาต้องมีทางแก้”

หมุยเฟยรู้สึกผิดมาก “ทราบแล้ว ข้าจะจดจำไว้”

พอถลกหนังออกมาก็ต้องรีบทำความสะอาด หลิงลี่ก็รีบไปยังพระราชวังฮุยชิง ไม่นานก็กลับมา

นางเปลี่ยนเสื้อผ้าของเสี่ยวชิง แต่งตัวในห้องแล้วเดินออกมา หมุยเฟยก็ตกใจ “นี่เจ้า..........”

เป็นรูปร่างของเสี่ยวชิงแท้ๆเลย

หลิงลี่ยิ้มพูดว่า “หมุยเฟยอย่าได้ตกใจไป ข้าน้อยไม่ใช่เสี่ยวชิง”

หมุยเฟยก็รู้ว่านางไม่ใช่ แต่เห็นคนที่ตายไปแล้วมายืนตรงหน้าก็ต้องมีตกใจกันบ้าง

หมุยเฟยทำตามที่อ๋องเย่บอก เดินจูงองค์ชายสามออกไปเดินเล่น

ไม่นาน ทหารที่ซ่อนตัวอยู่ก็เห็นว่ามีคนโผล่หัวเข้ามาจากนอกตำหนัก แล้วก็โขกหัวเข้าไปที่กำแพงสามครั้ง

หลิงลี่เดินออกไปดู คนคนนั้นก็ไปเสียแล้ว หลิงลี่ตามเขาไป พอถึงใต้ต้นห้วย คนคนนั้นเห็นว่าไม่มีใครรอบๆ ก็โมโหพูดขึ้นมาว่า “ใครกันมาแก้พิษให้องค์ชายสาม? กุ้ยไท่เฟยบอกแล้วว่าให้รอคำสั่ง ค่อยไปแก้พิษ”

หลิงลี่ตกใจ “แต่ว่า กุ้ยไท่เฟยบอกว่าพอจับตัวพระชายาอ๋องซื่อเจิ้งแล้วค่อยแก้พิษ”

“แต่ว่าจับตัวพระชายาอ๋องซ่อเจิ้งได้แล้วจะมีประโยชน์อะไร? เรื่องที่หมุยเฟยต้องทำมีตั้งมากมาย ใครพูดกับเจ้าแบบนี้ ตอนที่ข้าถ่ายทอดคำสั่ง เน้นย้ำว่าให้รอคำสั่งกุ้ยไท่เฟยแล้วค่อยแก้พิษ”

หลิงลี่ไปไม่ถูก “แล้วทำเช่นไรดี? ตอนนี้แก้พิษไปแล้ว อีกอย่าง ทางฝั่งหมุยเฟยก็คงไม่ปล่อยข้าไว้ เพราะกังวลว่าข้าจะเป็นของกุ้ยไท่เฟย ภายในสองวันนี้ต้องฆ่าข้าแน่”