ตอนที่ 769 แบ่งแผ่นดินออกเป็นสอง

ตอนที่ 769 แบ่งแผ่นดินออกเป็นสอง

หลังจากซือถูจิ้งออกจากวังไปแล้ว ไม่ได้ไปที่จวนอ๋อง แต่กลับจวนอ๋องหญิงก่อน

เมื่อเข้าจวนไปแล้ว นางก็เรียกองครักษ์ลับออกมา “จับตาข้างนอกเอาไว้ให้ดี หากมีคนที่ตามข้ามาไปแล้ว กลับมารายงานข้าด้วย”

“พะยะค่ะ” องครักษ์ลับหันแล้วออกไปทันที

ฉินจือเข้ามาในห้อง แล้วพูดอย่างไม่พอใจว่า “แม้แต่องค์หญิงฝ่าบาทยังทรงไม่ไว้พระทัย คิดไม่ถึงเลยจริง ๆ”

ซือถูจิ้งพูดว่า “ไม่เป็นไร เขาขี้ระแวงจนเคยตัว อีกอย่างข้าก็สนิทกับหลีโม่ด้วย เขาระแวงข้าก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร”

“ฝ่าบาททรงคิดจะทำอะไรกันแน่นะ?” ฉินจืออดขมวดคิ้วไม่ได้ เรื่องนี้ไม่จบไม่สิ้นสักที

“ไม่รู้สิ” ซือถูจิ้งถอนหายใจ ใครจะไปรู้ว่าเขากำลังคิดจะทำอะไร?

โดยเฉพาะ เขายิ่งเดินเหมือนจะยิ่งออกทะเลไปไกลแล้วด้วย

“เมื่อก่อนฝ่าบาททรงมีราชาที่ดีมาก ๆ แต่ตอนนี้ ...... ไม่รู้ว่าทำไม ชอบสงสัยคนดีอยู่ด้วย ท่านอ๋องกับพระชายาทรงเป็นคนดีมาก ๆ เลย”

ซือถูจิ้งไม่ค่อยพอใจ ฝ่าบาททำเรื่องแบบนั้นกับนาง จนตอนนี้ปมเรื่องนี้ยังไม่คลายลงไปเลย

ไม่มีใครมีวิธี หยุดเขาลงได้เลย

ผ่านไปสองวันเต็ม ๆ คนที่จับตาซือถูจิ้งถึงได้กลับไป แต่ว่า ซือถูจิ้งก็ไม่ได้รอให้พวกเขากลับไปก่อนแล้วค่อยออกจากจวน นางสั่งให้คนเตรียมของขวัญ แล้วไปที่ตระกูลเซียวก่อน แล้วเอาของขวัญไปให้หลิ่วหลิ่ว

จากนั้น ถึงไปที่จวนอ๋อง

ระหว่างนั้นมีคนตามนางอยู่ตลอดเวลา

อยู่ที่จวนอ๋องประมาณครึ่งชั่วยาม เล่าเรื่องทุกอย่างในวังให้หลีโม่ฟังแล้ว ก็กลับทันที

ฮ่องเต้จับตาดูอย่างไม่ละสายตา แต่ละคนรู้สึกอึดอัดมาก

ในที่สุด ในวันนี้ตอนบ่าย ฮ่องเต้ก็มีราชโองการ ให้หลีโม่เข้าวังไปรักษาอาการให้เขา

ซือถูเย้นไม่ให้หลีโม่ไปไหนเลย แต่ว่า ต่อให้เป็นเขา ก็ขัดราชโองการไม่ได้

อาการป่วยของฮ่องเต้ หลังจากที่ซุนฟางเอ้อร์ “ตายแล้ว” มันก็หนักมากขึ้น แต่ว่าเขาก็รอมาจนถึงตอนนี้ ถึงได้ตามหลีโม่เข้าวัง คิดว่า น่าจะมีการเตรียมการไว้แล้ว

“เจ้าวางใจได้ ข้าจะระวังให้มาก มันเป็นวิธีเดียวที่จะช่วยท่านแม่ได้ หากข้าไม่ไป ใครจะช่วยนางถอนพิษ?” หลีโม่พูด

ซือถูเย้นใบหน้าเคร่งเครียดมาก “วางใจคงทำไม่ได้หรอก ข้าจะไปกับเจ้าด้วย แล้วจะกลับมาพร้อมเจ้า ยังไงก็จะอยู่ค้างในวังไม่ได้เด็ดขาด”

“ได้” หลีโม่รู้ว่าเขาเป็นห่วงนางมาก ให้นางเข้าวังไปคนเดียวคิดว่าเป็นไปไม่ได้แน่

หลีโม่เข้าวังในเช้าวันต่อมา แต่ว่าซือถูเย้นเข้าวังไปเฝ้าฮ่องเต้ตั้งแต่ตอนกลางคืนแล้ว

มีบางคำ เขาไม่พูดเขาไม่สบายใจ

อาการป่วยของฮ่องเต้ ที่จริงไม่ได้หนักอย่างที่คิด เพราะ เขากินสูตรยาที่หลีโม่ทิ้งไว้ให้ก่อนหน้านี้

แต่ว่า สูตรยาก่อนหน้านี้มันทำได้แค่บรรเทาอาการเท่านั้น แต่ว่า ในร่างกายของเขา มันถูกพิษกู่กลืนกินไปแล้ว ดังนั้น นี่เป็นแค่การบรรเทาอาการชั่วคราวเท่านั้น เขาเองก็รู้ดี

สองพี่น้อง ไม่ได้คุยกันตามลำพังแบบนี้นานแล้ว

ซือถูเย้นนั่งอยู่ริมเตียง แล้วมองพี่ชายของเขาที่กึ่งนั่งกึ่งนอนอยู่ ในหัวนึกถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นมากมาย

ตลอดเวลาที่ผ่านมา เขารักและเคารพพี่ชายของเขามาก แล้วมันเปลี่ยนไปตอนไหนกัน?

“ทรงเป็นยังไงบ้าง?” ซือถูเย้นถาม

ฮ่องเต้สีหน้าหมดหวัง ปานแดงปรากฏชัด ไม่มีความสง่างาม ดวงตาของเขามันคมกริบ ยังพอมีบารมีความเป็นฮ่องเต้หลงเหลืออยู่