ตอนที่ 777 ยากที่จะแยกแยะ

ตอนที่ 777 ยากที่จะแยกแยะ

หลิงลี่เห็นนางรู้สึกผิด ก็เลยอดบอกไม่ได้ว่า “พระชายา ท่านอย่าเข้าใจผิดอีกเลย ท่านคิดว่าฮ่องเต้อยากให้ท่านเข้าไปรักษาหรือ? เขาต้องการจะบีบบังคับท่านอ๋อง”

“หมายความว่าอย่างไร?” หลีโม่รีบเงยหน้าขึ้นมองนาง

“ที่ท่านอ๋องเข้าวังวันนั้น ฮ่องเต้พูดอะไรกับเขารู้ไหม?”

“เจ้ารู้หรือ? แล้วทำไมเจ้าไม่บอกข้า?” หลีโม่โกรธมาก ไม่นึกว่า หลิงลี่เองก็จะปิดบังนาง

หลิงลี่ก็ตอบตามตรง “เพราะว่า ถ้าบอกท่านไปแล้ว ก็ทำอะไรไม่ได้ เดี๋ยวจะทำให้ท่านกังวลเสียมากกว่า”

“เจ้าว่ามา บอกมา ว่าฮ่องเต้พูดอะไรกับไอ้เจ็ด?” หลีโม่พูดอย่างโมโห

หลิงลี่ตอบ “จริงๆ แล้วที่ท่านให้หม่อมฉันไปหานายท่าน แล้วถามเรื่องในวัง และตอนนั้นท่านอ๋องก็อยู่ที่นั่นพอดี แล้วท่านอ๋องก็รู้ว่าท่านจะสืบเรื่องนี้ ก็เลยเล่าเรื่องทั้งหมดให้หม่อมฉันฟัง แล้วก็ให้ซ้อนแผนว่าจะพาท่านไปหาอ๋องอานชิน แต่จริงๆ แล้วจะพาท่านหนี”

นางก็นั่งลง แล้วก็มองสายตาที่เต็มไปด้วยความโกรธของหลีโม่ แล้วเล่าต่อ “วันนั้น ท่านอ๋องเข้าวัง ฮ่องเต้อยากให้ท่านอ๋องทำลายลูกในท้องท่านเสีย แล้วก็หย่ากับท่าน จากนั้นก็กินยาให้เป็นหมัน หลังจากนั้น อ๋องอานชินก็เข้าวังไปหาฮ่องเต้ ฮ่องเต้ให้ทางเลือกเขา2ทาง ทางแรก ฆ่าอ๋องซื่อเจิ้ง ทางที่สอง ฆ่าท่าน แล้วให้ท่านอ๋องกินยาให้เป็นหมัน”

หลีโม่นึกไม่ถึง ว่าฮ่องเต้จะทำแบบนี้ เขาใจร้อนเกินไปหรือเปล่า? ไอ้เจ็ดเพิ่งสร้างผลงานกลับมาเอง จะให้เขาอยู่อย่างสงบๆ สักหลายวันหน่อยไม่ได้เชียวหรือ?

แต่ว่า..........

“ข้าไม่เข้าใจ ทำไมฮ่องเต้ต้องฆ่าข้าด้วย เขาจะให้ข้ารักษาให้ไม่ใช่หรือ?” หลีโม่ไม่เข้าใจ ถ้าไม่ใช่เพราะอยากให้นางช่วยรักษาให้ ก็ไม่ต้องมาปกป้องนางแต่แรก ให้ผู้คนคิดว่านางเป็นนางจิ้งจอกไปเสียตอนแรกก็ได้

หลิงลี่พูดช้าๆ “ถ้าเขาไม่ให้โอกาสท่าน แล้วจะตกลงกับท่านอ๋องอย่างไร? ไม่ได้พูดกับอ๋องซื่อเจิ้ง แต่ตกลงกับอ๋องอานชิน อ๋องอานชินก็ยังคิดอยู่ตลอดว่าท่านเป็นลูกสาวของเจ้าเมือง ก็เลยรู้สึกเป็นห่วงเป็นพิเศษ”

“เช่นนั้นก็แปลก ถ้าเขาอยากจะให้โอกาสแก่อ๋องอานชิน แล้วทำไมต้องให้ทางเลือกแก่เขาสองทาง เพื่อให้เขามาฆ่าข้า”

เพราะว่า เขารู้ว่าอ๋องอานชินจะไม่ฆ่าท่านแน่ๆ หลิงลี่ตอบ

“หรือว่าฮ่องเต้คิดว่า อ๋องอานชินจะไม่ยอมฆ่าน้องชายตนเองแน่นอน และยังจะปกป้องข้าด้วย” หลีโม่คิดว่าเป็นไปไม่ได้ ฮ่องเต้ไม่คิดเช่นนั้นแน่

หลิงลี่นิ่งไป “เรื่องนี้ หม่อมฉันก็คิดไม่ตก”

หลีโม่สับสนในหัว ความคิดต่างๆ พุ่งอยู่ในหัวนาง เรื่องนี้ ต้องมีอะไรแน่ๆ มันต้องไม่ธรรมดา

ฮ่องเต้อยากบีบให้พวกเขากบฏ เรื่องนี้มันแน่นอน

แต่ว่า ฮ่องเต้ก็ต้องรู้ว่าพวกเขาไม่ได้มีแค่ทางเดียว ยังสามารถหนีได้

แต่ถ้าหนีไป ก็ต้องมาช่วยแม่ของหลีโม่ก่อน

ฮ่องเต้คิดถึงจุดนี้ได้ ดังนั้น ทหารยามที่ตำหนักซีเวยก็จะแน่นหนากว่าปกติ

ไม่แน่ว่า อาจจะมีกับดัก เพื่อรอให้ไอ้เจ็ดไปตาย

ฮ่องเต้บีบให้ไอ้เจ็ดกบฏ ก็เพื่อที่จะได้ฆ่าไอ้เจ็ดได้อย่างเต็มปาก

แต่ว่า เข้าไม่ต้องทำแบบนี้ก็ได้ ถึงอย่างไรตอนนี้เข้าก็เป็นคนไม่มีหน้าตาอะไรให้อายแล้ว ยังจะหาข้ออ้างอีกหรือ?

ถ้าเทียบกับการวางแผนใหญ่โต้นี้ ทั้งยังเสียทหารด้วย เพื่อแค่จะบีบให้ไอ้เจ็ดกบฏ จุดประสงค์จริงๆ คืออะไรกันแน่?

หลีโม่คิดจนหัวจะระเบิด ก็คิดไม่ออก

นอกเสียจาก จุดประสงค์ของเขาไม่ได้อยากฆ่าไอ้เจ็ด แต่อยากจับตัวไอ้เจ็ดมาบีบบังคับอีกคน แล้วจะบังคับใคร นางหรือ?

คงจะไม่ใช่ นางไม่มีค่าให้ฮ่องเต้วางแผนมากมายเช่นนี้ แล้วอีกอย่าง นางเคยบอกฮ่องเต้ว่า ตนเองไม่สามารถรักษาฮ่องเต้ได้แล้ว ดังนั้น นางก็เลยไม่มีประโยชน์แล้ว

ใช่แล้ว แล้วใครช่วยชีวิตเขาไว้ คนนั้นก็คงกลัวไอ้เจ็ด แล้วเขาจะบังคับใคร

เรื่องตอนนี้ คนที่จะช่วยชีวิตเขา ก็มีหมอเวินยี่และอ๋องอานหราน แล้วยังมีใครอีกหรือ?

แล้วหัวหลีโม่ก็นึกขึ้นได้หนึ่งคน ไท่ฮองไท่เฮาหลงจ่านเย๋น

ตอนที่หลีโม่กำลังคิด ก็มีคนหนึ่งเดินขึ้นมา

นางเงยหน้าขึ้น แล้วรีบลุกขึ้นทำความเคารพ “ท่านอ๋อง”

“อืม กำลังคิดอะไรอยู่?” ท่านอ๋องที่หัวหงอกขาวเดินเข้ามา หลังจากนั่งลง ก็ถามนาง