ตอนที่ 856 การแต่งงาน

ตอนที่ 856 การแต่งงาน

วันงานแต่งงาน

อ๋องเย่ตงกับอ๋องหลี่ชินสองสามีภรรยาฟ้าเข้าวังไปตั้งแต่ฟ้ายังไม่สางเลย

ภายใน ตำหนักอีหลัน จุดประทัดแต่เช้า สีไท่เฟยกับฮองเฮาพาซือถูจิ้งไปกราบไหว้พบรรพชนก่อน หลังจากกลับมาแล้ว ก็เริ่มทำการแต่งตัว

วันนี้นอกจากซือถูจิ้งที่เป็นตัวเด่นของงานแล้ว ยังมีหลิงหลี่ด้วย

นางตื่นแต่เช้าก็สีหน้าจริงจัง แล้วสั่งการทุกสิ่งอย่าง ไม่ว่าจะอุปกรณ์การแต่งหน้าหรืออะไรก็ตามจะต้องเป็นของที่ดีที่สุด แน่นอนว่าของพวกนี้เตรียมเอาไว้ล่วงหน้าแล้ว แต่ ช่างแต่งหน้ายังไปตรวจสอบรอบ ๆ อีกครั้งด้วย

“อือ แป้งละเอียด ที่ทาปากเนียนนุ่ม ......” นางตรวจสอบอย่างมืออาชีพ หลีโม่ยื่นมือไปเอามาดู หลิงลี่ตะคอก “ล้างมือล้างเล็บแล้วหรือยัง? นี่มันของดีทั้งนั้นนะ ไม่ใช่ของห่วย ๆ ที่ใช้ในจวนอ๋อง”

หลีโม่เอามือกลับมา ของที่ใช้ในจวนอ๋อง มันไม่ใช่ของดีอะไรก็จริง เป็นของที่นางไปเลือกซื้อที่ร้านกับเย็นเอ๋อร์ มันเป็นของที่ผู้หญิงทั่วไปใช้กัน

ซือถูจิ้งมองไปที่หลิงลี่อย่างต่อว่า “เฮ้อ เจ้าจริงจังมากไปหรือเปล่า”

หลิงลี่พูดอย่างจริงจังว่า “วันที่ผู้หญิงจะสวยที่สุดในชีวิตก็คือวันแต่งงาน จะต้องทำทุกอย่างอย่างระวัง”

หมันเอ๋อร์ยิ้มแล้วพูดว่า “ใช่ นี่มันไม่ใช่แค่หน้าของเจ้านะ แต่ยังมีหน้าของเจ้าสามด้วย เดี๋ยวเขาเข้ามาตรวจดู เห็นว่าหน้าของเจ้าไม่เป็นไปอย่างที่เขาคิด เจ้าต้องแต่งหน้าใหม่หมดเลยนะ หากต้องแต่งใหม่หลายรอบ ไม่ทรมานพวกเราที่อยู่ที่นี่ตายกันหมดหรือยังไงกัน”

ทุกคนพอนึกถึงภาพที่อาการโรคชอบบังคับของอ๋องหลี่ชิน แต่ละคนหน้าจริงจังขึ้นมาหมด ใช่ จะประมาทไม่ได้เลย

“เขาจะเข้ามาตรวจด้วยเหรอ?” หลีโม่ตาโต

“แน่นอน” หมันเอ๋อร์รู้สึกเหนื่อยใจ

หมันเอ๋อร์พูดจบ ก็ได้ยินเสียงท่าทางหงุดหงิดมาดังมาจากด้านนอก “เร็ว ๆ เข้า อย่าให้เสียฤกษ์”

ซือถูจิ้งอดไม่ได้บ่นว่า “นี่เขาแต่งงานหรือว่าข้าแต่งงานกันแน่? ทำไมดูเหมือนเขาจะตื่นเต้นกว่าข้าอีก”

หูฮวนซีท่าทางดูไม่มีความรู้สึกนางพูดว่า “ยายแก่พันปีกำลังจะขายออก จะไม่ร้อนใจได้ยังไงจริงไหม? หากทำอะไรไม่ดีนิดเดียว เกิดตระกูลเซียวขอคืนของมาจะทำยังไง”

ทุกคนถูกแหย่จนหัวเราะออกมา ยังน้อยมันก็ทำให้บรรยากาศผ่อนคลายลง

แต่หลิงลี่ก็ยังจริงจังเหมือนเดิม เขาตะโกนให้คนข้างนอกรอก่อน แล้วเหลือแค่ฉินจือกับโฉงหวาอยู่คอยช่วยเท่านั้น

พวกของหลีโม่รออยู่ด้านนอก รอกันประมาณหนึ่งชั่วยาม จะได้ยินเสียงของหลิงลี่ดังออกมาเป็นระยะ นอกนั้นก็ไม่มีเสียงอะไรอีกเลย

ในที่สุด ฉินจือก็เดินออกมาพูดว่า “ทุกท่าน องค์หญิงเชิญทุกคนเข้าไปด้านใน”

โหรวเหยาโดดขึ้นมาคนแรกเลย “รอจนจะเป็นบ้าอยู่แล้ว”

ทุกคนเปิดผ้าม่านออกแล้วเดินเข้าไปด้านใน วินาทีนั้นสายเป็นประกายกันทุกคน

ชุดสีแดงมงคลปักลายทองรูปเมฆและมังกร สายคาดเอวสีทอง ชุดแต่งงานตัวใหญ่สง่างามลากยาว

สวมมงกุฎหงส์อัญมณีแปดอย่าง ประดับด้วยลูกปัดมรกตตรงกลาง พลอยสีแดงสดตามขอบ ที่ห้อยลงมาจากหน้าผากทำด้วยทองคำบริสุทธิ์และทับทิมเม็ดเล็ก ๆ การใช้ทองคำมาให้มันเบาบางขนาดนี้ได้ ฝีมือของช่างต้องไม่ธรรมดาเลย

นางค่อย ๆ ยกกระโปรงขึ้น ให้เห็นรองเท้าประดับอัญมณี ได้ยินมาว่า รองเท้าแบบนี้มีมูลค่านับพันตำลึง

พอขึ้นมาดูที่การแต่งหน้า ผิวขาวราวกับหิมะ แป้งเนียนทำให้หน้าดูสว่าง คิ้วโก่งเหมือนคันศร โค้งราวพระจันทร์ครึ่งเสี้ยว จมูกโด่ง ริมฝีปากแดงราวกับลูกท้อ ดวงตาของนางดูมีประกาย เหมือนแสงแรงของฤดูใบไม้ผลิ การแต่งหน้าแบบนี้มันปกปิดความแข็งกร้าวของนางไว้ได้หมด ทำให้นางมีเสน่ห์อ่อนโยน สมกับการเป็นเจ้าสาว