ตอนที่ 99 ต้องการถอนหมั้น

ตอนที่ 99 ต้องการถอนหมั้น

หลีโม่เข้ามาในเรือนครัว แล้วก็เริ่มทำอาหาร ตลอดสองวันนี้ เซียวโธ่กับซูชิงออกไปข้างนอกตลอด แล้วพวกเขาก็เอาแต่หารือกันในห้อง ถึงแม้ว่านางจะไม่ได้ยินอะไร แต่ว่านางก็พอจะปะติดปะต่อเรื่องได้ว่า ตอนนี้ในเมืองหลวงเริ่มตึงเครียด

เมื่อวานได้ยินเซียวโธ่บอกว่า เริ่มแบ่งฝักแบ่งฝ่ายกันแล้ว หลี่โม่ไม่รู้ว่าพวกเขาจัดเตรียมอะไรบ้าง แต่ว่าต้องเกี่ยวกับอันตรายอย่างแน่นอน ตอนนี้อาการของซือถูเย้นเองก็ยังไม่หายสนิท ถ้าเขาต้องการจะกลับไปเสี่ยงนางผู้เป็นหมอคงไม่ยินยอม แต่ว่านางเองก็ไม่มีอำนาจและเหตุผลพอที่จะไปขวางเขาได้

เซียวโธ่ออกไปเอาเหล้า ซูชิงก็เข้ามาช่วยนางทำอาหาร

หลีโม่จึงถามขึ้น：“แม่ทัพซู ข้าได้ยินพวกท่านบอกว่าอ๋องหนานหวยได้กลับมาเมืองหลวงแล้ว อ๋องหนานหวยไม่ใช่น้องชายแท้ๆของท่านอ๋องหรอกหรือ？ทำไมพวกท่านทำเหมือน.....ไม่ค่อยชอบเขาเท่าไหร่เลย？“

ซูชิงที่กำลังเซาะเกล็ดปลาอยู่ ก็พูดขึ้น：“ถ้าเปรียบก็เหมือนพ่อของเจ้า เจ้าชอบเขาหรือไม่ ？“

หลี่โม่ไม่พูดอะไรออกมา ใช่บางคนมีชื่อที่แส้เป็นญาติกัน เลือดข้างในที่ไหลเวียนอยู่ก็เหมือนกัน แต่ว่าใจไม่ได้อยู่ด้วยกัน ก็ไม่ใช่ญาติกัน

ในใจของเสี้ยห้วยจุนนั้น ชื่อเสียงของเขา และตำแหน่งหน้าที่การงาน สำคัญกว่าทุกสิ่ง ดังนั้น ไม่ว่าญาติคนไหนก็ตามเขาก็สามารถหลอกใช้และยอมสละได้

เขารักเสี้ยโลว่เยว่มาก แต่ว่าก็ไม่เหมือนกัน เขาต้องการใช้นางมัดใจองค์รัชทายาทอย่างนั้นหรือ？

พอนึกถึงเสี้ยฮ่าวหราน ใจของนางก็อดที่จะเจ็บปวดขึ้นมาไม่ได้

ตอนนี้ซูชิงเองก็ไม่ได้คิดจะปิดนาง ดังนั้นเขาเลยพูดต่อ：“ตอนนี้ในเมืองหลวงทุกคนต่างคิดว่าท่านอ๋องเสียแล้ว ทุกฝ่ายต่างต้องการที่จะแย่งอำนาจเพื่อครองตำแหน่งนี้ ที่อ๋องหนานหวยกลับมาครั้งนี้ ก็เพื่อสิ่งนี้”

“ช่างเป็นมหันตภัยครั้งใหญ่จริงๆ”หลีโม่พูด

ซูชิงหยักไหล่พลันพูดขึ้น“ก็ดีเหมือนกัน ทุกคนจะได้ไม่ต้องคอยปิดบัง พ่อของเจ้าก็สนิทกันอย่างมากกับใต้เท้าเหลียงไถ้ฝู้ ดูเหมือนว่าน้องสาวของเจ้าคงจะได้เป็นพระชายาจริงๆ”

หลี่โม่ไม่ได้พูดแย้ง

ถ้าตามสถานการณ์ที่นางรู้นั้น เรื่องงานแต่งขององค์รัชทายาทกับเสี้ยโลว่เยว่คงต้องถูกเสนอขึ้นมาในไม่ช้า ถึงแม้ว่าฮองเฮาจะไม่ยินยอม แต่ก็ไม่สามารถที่จะตัดขาดจากเฉิงเสี้ยงได้ในเวลานี้

ซูชิงพูดต่อ：“สถานการณ์ในวังตอนนี้ เจ้าที่เป็นหญิงนั้นไม่เข้าใจหรอก แต่ว่าถ้าหากว่าเจ้าต้องแต่งงานเข้ามาในตำหนักอ๋อง ข้าก็จะบอกเรื่องราวในตำหนักอ๋องให้เจ้าฟัง เจ้าอยากฟังหรือไม่？ถ้าหากว่าเจ้าอยากฟังละก็ เจ้าต้องเก็บเหล้ากุ้ยฮวาไว้ให้ข้า”

หลีโม่ที่กำลังหั่นเนี้อปลาอยู่ก็พลันพูดขึ้นโดยไม่เงยหน้า“ตกลง”

ซูชิงข่มเสียงต่ำแล้วพูดขึ้น：“เรื่องส่วนตัวของเราห้ามให้เซียวโธ่รู้เข้า ไม่อย่างนั้นเขาจะแอบดื่ม”

“ตกลง”หลี่โม่รีบสับเนี้อปลาอย่างรวดเร็ว ตอนนี้ที่ต้องทำคือ หั่นปลาดิบ แต่ว่าถ้าซูชิงพูดเรื่อยเปื่อยต่อไปอีก นางก็จะหันมาสับเขาแทน

พอเขาได้ยินนางรับปากแล้ว ก็พูดขึ้นมาทันที“ท่านอ๋องยังไม่มีชายา เรื่องนี้เจ้าก็น่าจะรู้ดี แต่ว่ามีรองสนมอยู่คนนึง ก็คือรองสนมซุน นางมีคนอยู่เบื้องหลัง นางเป็นหลานของใต้เท้าเหลียงไถ้ฝู้ เหลียงไถ้ฝู้คอยระวังท่านอ๋องไม่ใช่แค่วันสองวันนี้ ดังนั้นหน้าที่ของนางในตำหนักนั้น ถึงเจ้าจะมีสมงอที่ไม่ฉลาดก็น่าจะเดาได้ นางมาเพื่อเป็นหน่วยสอดแนมของเขา ท่านอ๋องของเราไม่เคยมองนางอยู่ในสายตาเลยสักครั้ง”

“ถ้าไม่ชอบทำไมถึงไม่ไล่นางไปละ？”ที่หลี่โม่พูดแบบนี้ไม่ใช่เพราะว่านางไม่ชอบนาง แต่ว่าถ้าดูจากนิสัยของซือถูเย้นแล้ว ถ้าหากว่าเขาไม่ชอบใครแล้วละก็ คนนั้นก็จะไม่สามารถทนอยู่ในตำหนักอ๋องได้

“งั้นแค่นี้เจ้าก็ไม่เข้าใจแล้ว？นางมาเพื่อสอดส่องเรื่องภายใน ถ้าไล่นางไปก็ไม่สนุกสิ ไม่สู้ให้นางคาบข่าวไปบ้างก็ดี”

หลี่โม่ฟังถึงตรงนี้ก็พอเข้าใจขึ้นบ้าง เก็บนางเอาไว้ข้างกาย ก็เพื่อป้องกันไว้สักวันหนึ่งอาจจะใช้นางเป็นเครื่องมือได้

ซือถูเย้นช่างเป็นคนที่เย็นชาอย่างมาก แถมยังเป็นอันตรายมากด้วย

“แล้วความสัมพันธ์ของท่านอ๋องกับกุ้ยไท้เฟยเป็นอย่างไรบ้าง？”สิ่งที่หลี่โม่สงสัยมากที่สุดก็คือเรื่องนี้ เพราะว่านางรู้สึกสงสัยอย่างมาก

ท่าทางของกุ้ยไท้เฟยที่แสดงออกมาในตำหนักกับตอนที่นางมาแสดงอารมณ์ที่จวนแม่ทัพนั้นอย่างกับคนละคน จนทำให้นางรู้สึกว่า กุ้ยไท้เฟยไม่อยากให้ซือถูเย้นหายดี