ตอนที่ 6
บทที่ 6
November 4, 2026
ไนต์คิงส์
“พวกมึงสองคนกะไม่ให้กูพักตับเลยรึไง วันก่อนก็ไอ้รามิลชวน วันนี้ก็มึงเคียนติ” คิระพูดอย่างเอือมระอา
อาทิตย์นึงมีเจ็ดวัน โดนรามิลลากมาดื่มเหล้าเป็นเพื่อนด้วยแล้วเกือบทั้งอาทิตย์ เริ่มต้นอาทิตย์ใหม่ก็ถูกเคียนติเจิมซะแล้ว
เมื่อก่อนแค่รามิลคนเดียว คราวนี้มีเคียนติมาเพิ่มเท่ากับความบรรลัย อย่าหวังว่าจะได้พักเพราะสองคนนี้…นั่งดื่มตัวยง
ทางเดียวที่จะหยุดพวกมันได้คือต้องมีเมีย คงยากเพราะสองคนนี้เป็นเสือผู้หญิง ไม่คิดจะหยุดที่ใครแบบจริงๆจังๆ นึกภาพไม่ออกเลยว่าผู้หญิงแบบไหนจะสยบเสือสองตัวนี้ได้อยู่หมัด
“เอาน่านานๆที”
“รีบกลับอังกฤษไปเร็วๆ”
“กูเพิ่งมาถึงไล่กูกลับซะแล้ว”
“วันนี้กูไม่ดื่มเยอะนะ”
“ครับผมคุณคิระ” เคียนติพูด
“ธรรมดาของคนมีเมียมีลูกให้กลับไปหา” รามิลพูดขึ้นมาเสียงเรียบ พลางยกแก้วน้ำสีเหลืองอำพันขึ้นดื่มหนึ่งอึก
“กูไม่ได้โสดแบบพวกมึงสองคน”
“ชีวิตโสดอย่างพวกกูมีความสุขจะตาย”
“รีบมีเมียได้แล้ว จะสามสิบแล้ว”
“ไม่รีบ”
“กูรีบ จะได้เลิกชวนกูมาแดกเหล้า”
“รอไปก่อน กูยังไม่พร้อมมีใคร”
“แต่มีเด็กไปเรื่อย” เคียนติพูดกระแนะกระแหนรามิล
“มึงไม่มีเลย?”
“ส่วนใหญ่เป็นสาวผมทองอยู่นู้น แต่อยู่ไทยยังไม่มี อยากลองสาวไทยดูเหมือนกัน มีแนะนำกูบ้างไหม?”
คิระนั่งถอนหายใจแล้วส่ายหน้าไปมากับบทสนทนาของรามิลและเคียนติ ก่อนจะยกน้ำสีเหลืองอำพันขึ้นดื่ม
“กลับไทยคราวนี้มึงอยู่ยาวเลยไหม” รามิลถามเคียนติ
“ยังไม่มีแพลนกลับ กูมาไทยเพื่อเจรจาเรื่องซื้อที่ดิน พ่อกูอยากได้ที่ดินตรงนั้นมาก ตอนแรกเหมือนเจ้าของอยากขาย ไปๆมาๆเหมือนเปลี่ยนใจ เลยลองให้กูมาเจรจาดูเผื่อสำเร็จ”
เพราะเคียนติเก่งเรื่องโน้มน้าวใจคน…
“ดีแล้ว รามิลจะได้มีเพื่อนแดกเหล้า” คิระพูด
“คิดถึงเพื่อนกูเมื่อก่อนจังเลย ตอนที่ยังไม่มีเมียไม่มีลูก” รามิลพูด
“ถึงคิวมึงแล้ว”
“เหอะ! กูอะอีกนาน”
“กูจะรอดู”
ลูกศรของคิวปิดจะแผงศรรามิลใส่ผู้หญิงคนไหนกันนะ วาสนาใครจะได้คนแบบรามิลไปเป็นสามี ใครที่สามารถถอดเขี้ยวเล็บเสือตัวนี้ได้ถือว่าไม่ธรรมดาเลยทีเดียว
เสือตัวนี้ค่อนข้างร้ายกาจและเจ้าเล่ห์ นอกจากนี้ยังคาดเดาอะไรไม่ได้อีกด้วย ใครที่สยบรามิลได้อยู่หมัดถือว่าเก่งมากๆ
“กูไปสูบบุหรี่ก่อนนะ” เขาบอกเพื่อนสนิท ก่อนจะหยัดกายขึ้นเต็มความสูงแล้วเดินออกไปสูบบุหรี่ข้างนอก
ริมฝีปากหยักได้รูปพ่นควันบุหรี่ออกมาจนโขมง หวังให้นิโคตินช่วยระงับภาพของผู้หญิงคนนั้นไม่ให้ฉายเข้ามาในหัว รู้สึกหงุดหงิดและหัวเสียในเวลาเดียวกันที่ถูกเธอเอาแต่ปฏิเสธ
บอกตัวเองว่าไม่ต้องรีบร้อน แต่บางทีก็อดรู้สึกหัวเสียไม่ได้ ไม่เคยอดทนรออะไรนานขนาดนี้มาก่อน ปกติอยากได้ผู้หญิงคนไหนไม่เคยพลาด อันดาทำให้เขาเสียเซลฟ์ในเรื่องนี้
นั่นจึงทำให้เขาอยากเอาชนะเธอ…
“ขอโทษนะคะ”
เขาหันไปมองเจ้าของเสียงหวานที่ดังขึ้นเมื่อครู่ ภาพสาวสวยในชุดเดรสสีดำรัดรูปสุดเซ็กซี่สะท้อนเข้ามาในนัยน์ตา มองแวบแรกเธอสวยตรงสเปกเขาเลยละ
“ครับ?”
“มาคนเดียวเหรอคะ”
“มากับเพื่อนครับ”
“อ่อ… เห็นออกมาสูบบุหรี่คนเดียว เบื่อเหรอคะ”
“แค่อยากออกมาสูบน่ะครับ”
“เหลือสักมวนไหมคะ”
“จะสูบ?”