ตอนที่ 7 ไม่เมาเเต่ก็ชอบ NC+

----

"ฮ่าๆ เเล้วก็นะคะหมาตัวนั้นน่ะมันก็วิ่งเเจ้นตามฉันเลยล่ะค่ะ ดีนะที่จักรยานคันเก่าของฉันมันไม่งอเเงโซ่ตก ไม่งั้นนะฉันโม่งเท่งไปเเล้วล่ะ ฮ่าๆ!"

"ฮ่าๆ ขนาดนั้นเลยหรือครับ"

คู่ธุรกิจเเละข้าวที่ตอนนี้เริ่มที่จะพูดลิ้นพันกันเอาเเต่พูดคุยถึงเรื่องอดีตที่สนุกกันไม่หยุด มีเพียงเเม็กที่ยังจิบไวน์เเละมองดูเธอเล่าเรื่องไม่วางตา

"เอาเป็นว่าวันนี้พอเเค่นี้เถอะ นี้ก็ดึกมากเเล้ว"

เเม็กวางเเก้วไวน์เเละเเย่งทั้งสองคนขึ้นมา

"อะไรกันนายปากหมา ฉันกำลังสนุกเลยนะ!"

"อุ๊ป!"

ได้ยินเธอเรียกยากูซ่าที่ใครๆ ต่างก็เกรงกลัวเเบบนั้นเเล้ว คู่ธุรกิจถึงกับต้องรีบปิดปากก่อนที่จะหลุดหัวเราะ

"พูดมากยัยซุ่มซ่าม เห้ย เอายัยนี่ไปนอน"

"ครับ"

เขาหันไปสั่งการ์ด เพียงไม่กี่วิตัวของเธอก็ถูกร่างใหญ่ของการ์ดทั้งสองคนพยุงหิ้วปีกขึ้นชั้นบนไปเสียเเล้ว

"โอ๊ย!! ไอ้บ้า! เป็นหมาบ้าหรือไงวะ!!"

"ฮ่าๆ คุณข้าวสวยนี้ครบเครื่องจริงๆ เลยนะครับ ทั้งคุยสนุก ทั้งสวย"

"..."

อยู่ๆ บรรยากาศโดยรอบก็เงียบสนิทมีเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศ จนคู่ธุรกิจถึงกับหน้าจ๋อย

"เชิญพักผ่อนได้ตามสบายครับ เดี๋ยวพรุ่งนี้จะให้ลูกน้องไปส่งที่ฝั่งเเล้วกัน"

"คะ...ครับคุณเเม็ก"

ตึกตึกตึก

ร่างหนาเดินหนีออกมาทันที โดยไม่สนใจคู่ธุรกิจเเม้เเต่น้อย

"อะไรของเขาวะ?"

ห้องนอนข้าวสวย

ฟลุ๊บบบ!

"อ่าาา ไปเปลี่ยนชุดอาบน้ำมาค่อยสดชื่นขึ้นหน่อย"

ข้าวที่ตอนนี้เตรียมตัวเข้านอนเสร็จเรียบร้อยนอนอยู่บนเตียงขนาดใหญ่อย่างหมดสภาพ

"อืออ มึนๆ ไม่หายเลยแฮะไวท์นั้นทั้งอร่อยทั้งเมาขนาดนี้....เชียว~"

เธอบ่นไปตาก็ค่อยๆ ปิดลงไปเรื่อยๆ ด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์เเต่เเล้วอยู่เธอก็รู้สึกเหมือนมีอะไรบางอย่างจับเข้าที่ต้นขา ใจเธออยากจะลืมตาขึ้นมามองว่าเป็นใคร เเต่สมองมันสั่งเปลือกตาให้เลิกขึ้นไม่ได้เลย รู้เเค่ว่าร้อน ร้อนไปทั้งตัว...

เเม็ก

ผมกำลังจะเข้านอนเเล้วแหละ เเต่อยู่ๆ ภาพของยัยนั้นมันก็ลอยเข้ามาในหัว บอกตามตรงว่าเธอสวยมากจริงๆ ส่วนเว้าส่วนโค้งของผู้หญิงที่ควรมีเธอมีครบเเล้วยังพอดีไปซะหมด พอคิดไปคิดมาตัวผมก็มานั่งมองเธออยู่บนเตียงซะเเล้ว

หมับบ

เรียวขาของเธอมันนุ่มเเละเนียนซะจนผมอยากจะลูบมันไปมาทั้งคืน เต้ากลมกองใหญ่ของเธอที่ตั้งชี้ขึ้นฟ้าเเหลมทะลุชุดนอนผ้าบาง เธอนอนงายทำให้ชายกระโปรงมันเลิกขึ้นมาแทบจะถึงโคก ผมได้เเต่ลูบไปมาเท่านั้นของผมมันก็ปวดขึ้นเป็นลำเเล้ว

"อืออ"

ข้าวร้องครางออกมา เอาจริงๆ นะเธอถือว่าเป็นคนสวยคนหนึ่งเลย สวยกว่าเเม่ของเคนที่เป็นนางแบบเสียด้วยซ้ำ

"เดี๋ยวนะ...เเล้วจะคิดถึงยัยนั้นทำไม"

ผมนี่ท่าจะบ้าไปแล้วยัยนั้นทำกับผมเเละเคนไว้เจ็บเเสบขนาดนั้นไม่สมควรนึกถึงด้วยซ้ำ

ผลึ่บ!!

"เห้ย!!"

"มั่วเเต่นั่งคิดอะไรอยู่คะ ทำไมไม่ทำต่อล่ะ คิคิ ^^ "

อยู่ๆ ยัยซุ่มซ่ามก็ดึงผมจนล้มลงไปนอนทับตัวเธอ อย่าบอกนะ....

ผลึ่บ

"ลงไปนะยัยบ้า!!"

"อะไรกัน มาทำให้ฉันรู้สึกเเล้วก็จะจากไปนี้นะ"

บอกตามตรงพอยัยนี้ขึ้นคร่อมตัวผมเเล้ว ไม่พอยังยื่นหน้ามาใกล้แบบนี้อีกผมก็แทบจะหมดเเรง ไม่สามารถผลักเธอออกไปไกลตัวได้เลย

"ออก....ไป"