บทที่ 1009

“อี้หราน วันนั้นตอนอยู่ที่สถานีตำรวจ ลี่เฉินบอกว่าเขาชอบเธอ แล้วเธอล่ะ? เธอคิดยังไงกับเขา? อี้ จิ่นหลีก็ดูเป็นห่วงเธอมากนะ เธอเลิกกับคุณอี้แล้วแน่เหรอ?” หวา ลี่ฟางซักไซ้

หลิง อี้หรานทำเพียงมองกลับไปนิ่ง ๆ โดยไม่ได้ตอบคำถาม

ลี่ฟางตีหน้าเศร้า “อี้หราน เธอก็รู้ว่าฉันไม่ใช่คนฉลาด ฉันเคยรักคนผิดมาก่อน ลี่เฉินเป็นคนเดียวที่ฉันพึ่งพาได้แล้วตอนนี้ แล้วก็… ยิ่งได้รู้จักเขามากขึ้น ฉันก็ชอบเขามากจริง ๆ”

ลี่ฟางมีท่าทีเขินอายไปด้วยขณะพูด “เธอเองยังมีอี้ จิ่นหลี แต่ฉันเหลือแค่ลี่เฉินแล้ว เธอจะไม่แย่งเขาไปใช่ไหม?”

หลิง อี้หรานยังคงจ้องอยู่อย่างนั้นจนลี่ฟางเริ่มร้อนรน

“อี้หราน ทำไมเธอถึงมองฉันแบบนั้น? ฉัน… ฉันรู้ว่าเมื่อก่อนฉันเคยพูดแย่ ๆ ใส่เธอ แต่ครั้งนี้ฉันพูดจากใจจริง”

“เธอกำลังหวังว่าฉันจะไม่ได้ชอบกู้ ลี่เฉิน และไม่ได้คิดอะไรกับเขา เพื่อที่ตัวเองจะได้รู้สึกดีใช่ไหม? เธอคิดจริง ๆ หรือว่าแกล้งทำตัวเป็นคนดีมาขอร้องฉันในวันนี้ แล้วถ้าหากวันหนึ่งฉันชอบเขาขึ้นมา เธอจะได้เอาคำตอบนี้ไปฟาดหน้าฉัน?” อี้หรานเอ่ยถาม

สีหน้าของหวา ลี่เฟิงฉายชัดว่าอี้หรานพูดตรงกับสิ่งที่เธอคิดทั้งหมด

อี้หรานเอ่ยต่อ “น้องสาว เธอไม่คิดว่านี่มันตลกไปหน่อยหรือ? เธอกำลังจะให้คนอื่นสัญญาเรื่องความสัมพันธ์ของเธอเอง เห็นแก่คุณป้า ฉันจะบอกให้ว่ากู้ ลี่เฉินไม่ใช่คนที่จะโดนหลอกง่าย ๆ เธอถอยออกมาตอนนี้ก็ยังไม่สายเกินไป ยิ่งถลำลึกเท่าไหร่เธอก็จะ…”

ถ้าผู้ชายแบบกู้ ลี่เฉินรู้ตัวว่ากำลังโดนหลอกใช้ คงมีแต่ชะตากรรมน่าสลดที่รอหวา ลี่ฟางอยู่

“เธอหมายความว่ายังไง?” สีหน้าของลี่ฟางเปลี่ยนไปทันที “นี่เธอขู่ฉันเหรอ? ฉันกับลี่เฉินไม่มีปัญหาอะไรแน่ตราบใดที่เธอเงียบปากไว้”

อี้หรานมองอีกฝ่าย รู้ดีว่าไม่ว่าจะพูดอะไรไปก็เปล่าประโยชน์ทั้งสิ้น “ทำตามที่เธอพอใจเถอะ ฉันจะไม่ยุ่ง แล้วเธอก็ไม่จำเป็นต้องมาคุยเรื่องกู้ ลี่เฉินกับฉันอีก”