บทที่ 1021

โจว เชียนหยุนกล่อมลูกชายอย่างอ่อนโยน เด็กน้อยผล็อยหลับไปในไม่ช้า ผู้เป็นแม่อดพึมพำออกมาไม่ได้ว่า “ฉันหวังว่าเขาจะไม่โดนรังแกที่โรงเรียนนะ”

“ใครกล้าทำแบบนั้นกับเขา? ฉันจะไปจัดการให้ถึงที่โรงเรียนเลยคอยดู!” ชิน เหลียนอีพูดขึ้นทันที มั่นใจว่าเด็กอนุบาลไม่คณามือตัวเองแน่

โจว เชียนหยุนยิ้มออกมา บางครั้งเธอก็นึกอิจฉาเหลียนอี เชียนหยุนเองก็เคยเป็นคนใจกล้าแบบนั้น แต่เธอไม่สามารถกลับไปเป็นคนเดิมได้แล้วอีกหลังจากเรื่องราวทั้งหมดที่ประสบมา

“อี้หราน เรื่องสิทธิ์เลี้ยงดู ขอบคุณมากเลยนะ” เชียนหยุนเอ่ย

“ฉันคุยกับบริษัทให้แล้ว แล้วทนายกู้ก็ตกลงจะช่วยด้วย พี่โจวอย่าคิดมากเลย” อี้หรานตอบกลับ

เชียนหยุนพยักหน้า พลางนึกประหลาดใจขึ้นมาที่เย่ เหวินหมิงเลือกฟังผลตัดสินที่ศาลในเมืองเฉิน เธอนึกว่าเขาจะเลือกศาลที่เมืองเอสเสียอีก

เมืองเอสคือถิ่นของเหวินหมิง

นับตั้งแต่เหวินหมิงเลือกศาลที่เมืองเฉิน เชียนหยุนก็ไม่ต้องเดินทางไป ๆ มา ๆ ข้ามเมืองอีก ซึ่งนั่นช่วยประหยัดเวลาของเธอได้เยอะทีเดียว

“ว่าแต่พี่โจวขายร้านอาหารไปแล้ว ตอนนี้จะต้องหางานทำไหม?” อี้หรานเอ่ยถาม

“ฉันว่าจะลองเปิดเป็นพวกร้านก๋วยเตี๋ยวดูก่อน แล้วที่เหลือค่อยมาจัดการหลังจบคดีความ” โจว เชียนหยุนตอบกลับ

“ร้านก๋วยเตี๋ยว? แบบร้านข้างทางเหรอ?” เหลียนอีถามอย่างประหลาดใจ

“ใช่แล้ว ฉันเปิดร้านตอนเย็น ๆ แล้วปิดตอนตีสาม ฉันลองทำมาอาทิตย์กว่าแล้วนะ มันก็พอได้อยู่ รายรับมันพอใช้สำหรับฉัน แล้วก็พอเลี้ยงแม่กับหยันน้อยด้วย” คนถูกซักตอบคำถาม

“แต่มันจะไม่เหนื่อยไปเหรอ?” เหลียนอีถามอีก

“เหนื่อยสิ แต่ฉันไม่มีทางเลือกมากหรอก ก็แค่ต้องมาตั้งร้านกับเตรียมของไว้ขายก๋วยเตี๋ยวเอง เงินที่หาได้ก็เป็นเงินสุจริต อีกอย่างฉันเองพอมีประสบการณ์อยู่บ้าง เพราะฉันเคยเปิดร้านแบบนี้มาก่อนจะทำเป็นร้านอาหาร” เซียนหยุนเล่าให้เพื่อนทั้งสองฟัง