บทที่ 1024

“ไปด้วยกันเถอะพี่โจว ทิ้งร้านไว้นี่แหละ!” อี้หรานพูดพร้อมคว้าแขนอีกฝ่าย อีกมือหนึ่งก็รีบกดหมายเลข 110 ในโทรศัพท์

ชิน เหลียนอีคว้าเก้าอี้ขึ้นมาแล้วโยนกลับไปทางฝั่งพวกผู้ชาย จากนั้นค่อยหันมากล่าวกับเชียนหยุน “ไปด้วยกันเถอะ พวกนั้นมันตั้งใจมาหาเรื่อง! ฉันจะบอกให้ไป๋ ทิงซินมาสั่งสอนมันทีหลัง!”

โชคร้ายที่ไป๋ ทิงซินไม่ได้อยู่ที่นี่ด้วย เหลียนอีจึงได้แต่หาวิธีป้องกันตัวไปก่อน

“สวัสดีค่ะ ตำรวจหรือเปล่าคะ? ฉันถูกก่อกวนค่ะ พวกนั้นจะทำร้ายฉันกับเพื่อน…” ทันทีที่โทรติด อี้หรานก็กรอกเสียงลงไปทันที

“แม่งเอ๊ย นังบ้านั่นมันแจ้งตำรวจ! ไปเอาโทรศัพท์มันมา!” หนึ่งในนั้นสั่งก่อนจะพุ่งมาทางอี้หราน แต่เสียงท่อที่ถูกฟาดลงบนผิวเนื้อกลับดังขึ้นมา พอดีกับที่อี้หรานกำลังจะแจ้งที่อยู่ให้ตำรวจ

ชายคนหนึ่งปรากฏกาย พร้อมทั้งใช้ท่อในมือฟาดนักเลงที่กำลังพุ่งมาทางอี้หราน

พวกนักเลงที่เหลืออีกสองคนพยายามเข้ามาช่วยเพื่อน แต่มีผู้ชายอีกคนหนึ่งปรากฏตัวขึ้นแล้วมาขวางไว้

จากนั้นก็กลายเป็นภาพสองรุมสาม ผู้ชายสองคนที่เพิ่งเข้ามาร่วมวงจัดการโจรหัวหมอทั้งสามจนลงไปร้องโอดโอยอยู่ที่พื้น

“ฉันว่า… ไม่ต้องหนีแล้วล่ะ!” ชิน เหลียนอีพึมพำ

โจว เชียนหยุนแสดงสีหน้าประหลาดใจ ยังคงตกอยู่ในสภาวะมึนงง เธอกำลังจะวิ่งหนีอยู่แล้ว แต่เหตุการณ์กลับตาลปัตร!

หลิง อี้หรานจำผู้ชายสองคนที่เข้ามาช่วยได้ทันที ทั้งคู่คือบอดี้การ์ดที่จิ่นหลีสั่งให้คอยติดตามเธอ ทั้งสองคนคือคนเดียวกับที่เคยช่วยอี้หราน ตอนที่ถูกแฟนคลับของซูซีพยายามทำร้ายที่สตูดิโอ

เธอไม่รู้เลยว่าพวกเขายังคอยตามเธออยู่!

“คุณครับ ขอสถานที่ด้วยครับ เราจะส่งตำรวจไปทันที” เสียงตำรวจจากปลายสายโทรศัพท์ดังขึ้น