บทที่ 104

หลิง อี้หราน รักษารอยยิ้มและพูดว่า "ป้าคนที่สาม หนูเลิกดื่มแล้วค่ะ ป้ารู้ไหมว่าหนูประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์เพราะหนูเมา หนูจะกล้าดื่มอีกได้อย่างไร?"

เมื่อได้ยินคำพูดของหลิง อี้หราน ป้าคนที่สามก็หยุดและทำได้เพียงแค่หัวเราะอย่างแห้ง ๆ

ลุงของเธอบอกว่า "อย่างไรก็ตามวันนี้เป็นวันส่งท้ายปีเก่าดื่มไม่กี่แก้วไม่เป็นไรหรอก เธอไม่ได้ขับรถแล้วนี่”

“ถูกต้อง ถ้าเธอไม่ดื่ม ถือว่าเธอไม่ให้ความเคารพต่อพวกเรา!" ลุงคนที่สองของเธอทำตามอย่างเหมาะสม

"พอที!" จู่ ๆ คุณยายก็ตะโกนขึ้นมาว่า "จิตสำนึกของพวกเธอถูกสุนัขกินไปแล้วหรือไง พวกแกจะผลักอี้หรานลงไปในกองไฟจริง ๆ อย่างนั้นหรือ?"

ทันใดนั้นไม่มีใครที่โต๊ะพูดอะไรเลย แต่หลิง อี้หราน มองไปที่ยายของเธอด้วยความประหลาดใจ

คุณยายลู่พูดกับหลิง อี้หราน ว่า "อี้หราน ลุงของเธอและคนอื่น ๆ ไม่ดี พวกเขาต้องการให้เธอแต่งงานกับคนโง่ของตระกูลเฟิงเพื่อแลกกับเงิน 300,000 หยวน พวกเขา... "

คุณตาลู่ขัดจังหวะเธอก่อนที่เธอจะพูดจบประโยค

“แล้วไงถ้าอี้หรานแต่งงานกับตระกูลเฟิง? พวกเราทำร้ายเธอหรือเปล่า? ตระกูลเฟิงยอมรับเธอแม้ว่าเธอจะเคยติดคุกมาก่อน คุณคิดว่าเธอสามารถแต่งงานกับครอบครัวที่ดีได้อย่างนั้นเหรอ?”

“ถูกต้อง 300,000 หยวน จากตระกูลเฟิงก็เพียงพอที่จะซื้อบ้านให้ลูกพี่ลูกน้องคนแรกและลูกพี่ลูกน้องคนที่สอง อี้หราน เธอเป็นหนี้พวกเขาหากเธอไม่เคยติดคุกตั้งแต่แรกพวกเขาก็คงจะได้พบสิ่งดี ๆ ไปแล้ว” ฮัว ลี่ฟ่าง พูดซ้ำเติม

“หนูจะไม่แต่งงานกับใครทั้งนั้น!” หลิง อี้หราน ยืนขึ้นและมองไปที่ญาติ ๆ รอบ ๆ ตัวเธออย่างเย็นชา “ถึงหนูจะเป็นหนี้ใคร แต่ก็ไม่ใช่พวกคุณ!”

เธอพูดกับคุณยายลู่ว่า "คุณยายคะ หนูจะมาหาคุณยายครั้งหน้าค่ะ" หลังจากนั้นเธอตั้งใจจะออกไป แต่ลุงและลุงคนที่สองของเธอหยุดไว้