บทที่ 1030

ชิน เหลียนอีรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นเด็กที่ถูกเอาใจ ‘มาลองคิด ๆ ดูแล้ว นอกจากพ่อแม่ ก็มีแค่ไป๋ ทิงซินที่เอาใจฉันขนาดนี้’

หญิงสาวร้องครางออกมาขณะนอนเอนกายอยู่บนโซฟา ไป๋ ทิงซินสังเกตเห็นสีหน้าบูดเบี้ยวของอีกคนจึงรีบถาม “ปวดมากเลยเหรอ?”

“ใช่” เหลียนอีพยักหน้าหงอย ๆ “ผู้ชายแบบนายโชคดีแค่ไหนที่ไม่ต้องปวดท้องทุกเดือน”

ชายหนุ่มยกมือขึ้นมาลูบท้องของคนที่นอนอยู่อย่างอ่อนโยน “แบบนี้พอช่วยได้ไหม?”

“อืม ก็ได้อยู่ ลูบต่อให้ที กำลังเพลินเลย” เธอว่า

ชายหนุ่มที่มีฐานะเป็นถึงหัวหน้าตระกูลไป๋จึงต้องมานั่งก้มหัวลูบท้องให้ผู้หญิงอย่างช่วยไม่ได้

เหลียนอีที่เพลินจนเริ่มเคลิ้มจะหลับ จู่ ๆ ก็หรี่ตาแล้วร้องออกมา “อย่าหยุดสิ ทำต่อ…คุณนี่มีฝีมือจริง ๆ เลยนะคะ”

อีกครั้งที่ไป๋ ทิงซินพูดอะไรไม่ออก ‘นี่เธอคิดบ้างไหมเนี่ย ว่ากำลังพูดจาสองแง่สองง่ามอยู่?’

เหลียนอีไม่คิดมาก่อนว่าแฟนหนุ่มของตัวเองจะมีทักษะในการ ‘นวด’ ขนาดนี้ ถ้าเธอรู้ว่าการให้เขาลูบท้องให้มันจะสบายขนาดนี้ เธอคงขอให้เขาลูบให้ทุกครั้งที่ประจำเดือนมาไปแล้ว แล้วเธอก็จะได้ไม่ต้องคอยบอกว่าจะนอนอยู่บ้านทุกครั้งที่เป็นประจำเดือนด้วย!

ตอนนั้นเอง เสียงของสาวรับใช้ก็ดังขึ้นใกล้หู “คุณไป๋ ชาขิงได้แล้วค่ะ”

ชิน เหลียนอีลืมตาขึ้นทันทีก่อนเอ่ยออกมา “ขอให้ฉันที”

ชาที่ใส่มาในถ้วยเคลือบอย่างดีถูกส่งให้แก่หญิงสาว