บทที่ 1075

หลิงอี้หรานหลุบตาลงเล็กน้อยและมองชุดสีม่วงในมือของเธอเงียบ ๆ เธอจัดการซ่อมมันโดยไม่พูดอะไรออกมาสักคำ

รอยยิ้มบาง ๆ บนมุมปากของเขาค่อย ๆ จางไป “หยุด” เขาพูด

อย่างไรก็ตาม ดูเหมือนเธอจะไม่ได้ยินและทำสิ่งที่เธอทำต่อไป!

ดวงตาของเขาขุ่นขึ้น และความอิจฉาในตัวเขาก็พุ่งทะยานขึ้นเรื่อย ๆ ราวกับว่าสิ่งที่เธอมองเห็นมีเพียงชุดนั่น... หรือหมายถึง สิ่งเดียวที่เธอมองเห็นมีเพียงกู้ลี่เฉิน!

“ฉันบอกให้เธอหยุดไง!” เขาตะคอก และในเวลาต่อมา เขาก็แย่งชุดสีม่วงนั้นออกจากมือของเธอ

“โอ๊ย!” หลิงอี้หรานร้องออกมาเบา ๆ เข็มในมือของเธอทิ่มลงบนนิ้วชี้อีกข้าง เลือดสีแดงไหลออกมาจากจุดที่เธอโดยทิ่มในทันที

เธอทิ่มตัวเองเข้าอย่างแรง ทำให้เลือดไหลออกมาอย่างรวดเร็ว

ไม่นานนัก เลือดก็อาบไปทั้งนิ้วเรียวของเธอ และเลือดก็หยดออกจากมือของเธอตกลงบนพื้นสีเข้ม

เมื่อเห็นสิ่งที่เกิดขึ้น อี้จิ่นหลีก็โยนชุดนั้นทิ้งและย่อตัวลงจับมือของหลิงอี้หรานไว้ เขาเอานิ้วเปื้อนเลือดของเธอเข้าปากและดูดเลือดออกจากปลายนิ้วของเธอ

หลิงอี้หรานตัวแข็งทื่อ เธอไม่รู้สึกอะไรนอกจากความอุ่นชุ่มบริเวณปลายนิ้วของเธอ กระแสความร้อนที่ปกคลุมนิ้วของเธอทำให้มันดูร้อนรุ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ

เธอจ้องมองไปยังชายหนุ่มที่อยู่ตรงหน้าด้วยความประหลาดใจ เขากำลังคุกเข่าอยู่ต่อหน้าเธอด้วยดวงตาที่หลุบต่ำ ครึ่งหนึ่งของดวงตาเขาถูกบดบังจากขนตาหนาเป็นแพ และมีความกังวลปรากฏชัดบนใบหน้าของเขา

เขาเป็นห่วงเธอ!