บทที่ 1081

อี้จิ่นหลียื่นมือออกไปหยิบดาบโบราณออกมา

หลิงอี้หรานถอยกรูดในทันที ดาบเล่มนี้... ให้ความรู้สึกไม่ปลอดภัย

“จำตอนที่ฉันเล่าให้เธอฟังว่าใครบางคนในตระกูลอี้เคยใช้ที่นี่กักขังผู้หญิงเอาไว้ได้ไหม? ผู้หญิงคนนั้นตกหลุมรักเขา แต่เธอก็ยังฆ่าผู้ชายคนนั้นด้วยดาบเล่มนี้” อี้จิ่นหลีกล่าวเบา ๆ ราวกับว่ากำลังเล่านิทานให้เธอฟัง

‘แต่นี่มัน... ก็เกิดขึ้นจริง ๆ!’ หลิงอี้หรานตกตะลึงไปแล้ว สิ่งที่เขาพูดออกมาตอนนี้ราวกับเป็นเรื่องหักมุมจากสิ่งที่เขาเล่าเมื่อคราวที่แล้ว

เธอคิดว่า ผู้หญิงคนนั้นจะออกไปจากที่นี่หลังจากที่ตกหลุมรักผู้ชายตระกูลอี้คนนั้นเสียอีก

เธอไม่คิดเลยว่าผู้หญิงคนนั้น... จะใช้ดาบเล่มนี้ฆ่าผู้ชายที่รัก!

‘เหตุผลคืออะไร? อับอาย? สำนึกผิด? เสียใจ?

‘เพราะว่าเธอตกหลุมรักกับผู้ชายอีกคนทั้ง ๆ ที่เธอมีคนที่รักสุดหัวใจอยู่แล้วอย่างนั้นเหรอ?

‘เพราะเหตุผลนั้นเหรอที่ทำให้เธอเลือกแบบนั้น?

‘รอยด่างบนดาบนั้น... เป็นรอยเลือดเหรอ? รอยเลือดจากตอนนั้นยังอยู่บนดาบอีกเหรอ?’

“มันถูกเรียกว่า... เลือดกระเซ็น ก็เพราะว่าเลือดที่กระเซ็นอยู่บนดาบงั้นเหรอ?” เธอถามตะกุกตะกัก

“ก็ไม่เชิง” เขาพูดและเดินไปยังผนังที่มีผ้าม่านหนาปกคลุม และกระตุกมันออก