บทที่ 112

ห่าว อี้เหมิง ถามคำถามเขาหลายข้อและแต่ละคำถามทำให้ใบหน้าของเซียว จื่อฉี เปลี่ยนเป็นสีซีด

"พอแล้ว สิ่งเหล่านี้ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องใด ๆ กัน คุณต้องหยุดถามได้แล้ว" เซียว จื่อฉี กล่าวอย่างคลุมเครือ

ห่าว อี้เหมิง ไม่เต็มใจที่จะทำตาม "จื่อฉี เราหมั้นกันแล้ว อีกไม่นานเราจะแต่งงานกันมีอะไรระหว่างเราที่เราไม่สามารถพูดคุยกันได้อย่างนั้นเหรอ?"

เซียว จื่อฉี ลังเล แน่นอนว่าเขาอยากจะสารภาพ ท้ายที่สุดแล้ว เรื่องของอี้ จิ่นหลีและหลิง อี้หราน ที่ทำให้เขาหนักใจ

โดยเฉพาะอย่างยิ่งในวันนี้ พ่อแม่ของเขากังวลว่าเขายังรักหลิง อี้หราน อยู่ ดังนั้นพวกเขาจึงจู้จี้ไม่ให้เขาไปพบเธออีก

แต่เขาเลิกมีความรู้สึกกับเธอไปนานแล้ว!

เขาต้องบังคับตัวเองที่จะไม่พูดอะไร แต่ในขณะเดียวกันเขาก็กังวลเช่นกันว่าอี้เหมิงจะคิดผิด

“อี้เหมิง มันมีบางสิ่งที่ผมไม่สามารถพูดได้” เซียว จื่อฉีหายใจเข้าลึก ๆ

ห่าว อี้เหมิง จ้องมองเขาและพูดว่า "ที่จื่ออี้บาดเจ็บ มันเกี่ยวข้องกับหลิง อี้หราน ใช่ไหม?"

เซียว จื่อฉี มองไปที่คู่หมั้นของเขาด้วยความประหลาดใจและไม่สามารถพูดได้ การแสดงออกของเขาทำให้เธอมั่นใจว่าเธอพูดถูก

“มันมีอะไรเกี่ยวข้องกับเธอจริง ๆ ด้วยสินะ อย่าบอกนะว่า หลิง อี้หราน ได้รู้จักกับคนบางคนที่มีเบื้องหลังอยู่ในคุก?” ห่าง อี้เหมิง คาดเดาต่อไป

อย่างไรก็ตาม ก่อนที่เซียว จื่อฉี จะได้ตอบ ทันใดนั้นก็มีเสียงดังขึ้น “ดีงาม นั้นมันไม่ยอดเยี่ยมไปเลยหรอ ที่ปรากฎว่าฉันได้รับบาดเจ็บเพราะหลิง อี้หราน ด้วย!”

เซียว จื่ออี้ เดินกะเผลก เดิมทีเธอแค่ต้องการเรียกพี่ชายของเธอและอี้เหมิงให้กลับไปที่ห้องโถงใหญ่และเธอไม่คาดคิดว่าจะได้ยินเรื่องนี้

เมื่อพูดถึงการได้รับบาดเจ็บ เธอรู้สึกหดหู่ใจมาก ขาของเธอหัก และเธอได้รับความทุกข์ทรมานอย่างมากในโรงพยาบาล เธอกลายเป็นเรื่องตลกในหมู่เพื่อนของเธอ