บทที่ 1119

“เรา... เราควรจะแต่งงานกัน แต่ว่า... คุณไม่คิดว่ามันเร็วไปเหรอคะ?” ชินเหลียนอีกล่าวตะกุกตะกัก อย่างไรมันก็แค่สามเดือน ที่เธอจะเปลี่ยนจากหญิงโสดไปเป็น... ผู้หญิงที่แต่งงานแล้ว

ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก!

“เหรอครับ?” เขาพึมพำ ดวงตาของเขาลุ่มลึกยิ่งขึ้น “แต่มันช้าไปสำหรับผมนะ ตั้งแต่ที่คุณกดผมในคืนนั้น ผมก็คิดไว้ว่าจะทำให้คุณกลายเป็นภรรยาในสักวัน”

เขาเป็นคนจริงจัง และถ้าเขาไม่ต้องการจะอยู่กับผู้หญิงคนนี้ไปตลอดชีวิต เขาคงไม่ยอมให้เธอทำแบบนั้นกับเขาแล้วมีคืนอันเร่าร้อนกับเธอแน่

ดังนั้นสำหรับเขาแล้ว มันไม่ได้เร็วเลย และออกจะช้าไปด้วยซ้ำที่เขารอจนถึงวันนี้ถึงได้ขอเธอแต่งงาน!

ใบหน้าของชินเหลียนอีเปลี่ยนเป็นสีแดง และเธอก็มองไปยังไป๋ทิงซิน เธอสูดลมหายใจเข้าลึกและกุมหน้าไว้ราวกับกำลังตัดสินใจแล้วพูดอย่างจริงจังว่า “ตกลงค่ะ เราจะแต่งงานกันในอีกสามเดือน!”

พูดจบเธอก็จูบปากเขา!

ไม่ว่าในอนาคตอะไรจะเกิดขึ้น แต่พวกเขาก็จะกุมมือกันและกันไว้จนแก่เฒ่าไปด้วยกัน

…

ค่ำคืนอันมืดมิด เกาฉงหมิงยืนอยู่หน้าประตูห้องเลือดกระเซ็นพลางมองไปยังประตูห้องที่ปิดอยู่ด้วยความกังวลเล็ก ๆ

นายน้อยอี้อยู่ในห้องนี้มาตลอดตั้งแต่หลังจากมื้อเย็นและยังไม่ออกมาเลย นับเวลารวม ๆ แล้วก็เกือบหกชั่วโมงแล้ว!

หรือว่า... นายน้อยอี้เป็นอะไรไปแล้ว?

ทันใดนั้น เกาฉงหมิงก็นึกถึงดาบยาวที่อยู่ในตู้โชว์กระจกภายในห้อง

แม้ว่าดาบยาวนั้นจะสูญเสียความคมไปหลังจากที่ผ่านไปนานหลายปี แต่... ถ้าใครจะลงมือทำอะไรจริง ๆ ก็ไม่ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้เลย