บทที่ 1136

ถึงอย่างนั้นจากอีกมุมหนึ่งแล้ว เพื่อนสนิทของเธอเพิ่งจบกับอี้จิ่นหลีมาและยังคงเจ็บปวดกับการอกหักอยู่ การที่หลิงอี้หรานมาเป็นเพื่อนเจ้าสาวจะทำให้เธอเศร้าหรือเปล่า? สิ่งนี้จะทำให้ทุกอย่างแย่ลงหรือเปล่า?

“ในอีกสามเดือนเหรอ? หลิงอี้หรานตะลึงไป เธอไม่คาดคิดเลยว่าเพื่อนสนิทของเธอจะปาระเบิดลูกใหญ่ขนาดนี้ออกมา

“ใช่ ทิงซินบอกว่า เขาจะใช้เวลาสามเดือนจัดการแก้ปัญหาเรื่องขัดแย้งในครอบครัวไป๋ แล้วหลังจากนั้นเราก็จะแต่งงานกัน” ชินเหลียนอีกล่าว

แม้ว่ามันอาจจะดูเร็วไปในทีแรก แต่เธอก็เบาใจขึ้นเมื่อได้ตัดสินใจลงไปแล้วว่าจะแต่งงานในอีกสามเดือน เธอยังตั้งหน้าตั้งตารอคอยวินาทีที่เธอจะได้เป็นภรรยาของไป๋ทิงซินด้วย!

“ถ้าเป็นอย่างนั้นฉันก็ยินดีกับเธอด้วย!” หลิงอี้หรานพูดด้วยรอยยิ้มและอวยพรให้เพื่อนสนิทด้วยความจริงใจ “ฉันต้องเป็นเพื่อนเจ้าสาวให้เธอแน่อยู่แล้ว! ฉันจะโกรธมากด้วยถ้าเธอไม่ให้ฉันเป็นนะ!”

“ถ้าเธอรู้สึกไม่โอเคก็ไม่เป็นไรนะ...”

จากนั้นหลิงอี้หรานก็ยื่นแขนออกมาและโอบกอดชินเหลียนอีไว้ “เหลียนอี ฉันไม่มีตรงไหนที่จะไม่โอเคเลย ฉันรู้นะว่าเธอเป็นห่วงฉัน เธอห่วงว่าฉันจะคิดถึงเรื่องความสัมพันธ์ของตัวเองแล้วรู้สึกเสียใจล่ะสิ ใช่ไหม? ถ้าเป็นอย่างนั้นแล้ว เธอคงคิดว่ามิตรภาพของพวกเรามันเป็นเรื่องเล็กน้อยน่ะสิ”

ชินเหลียนอีอึ้งไป อี้หรานรู้ความคิดและความกังวลของเธอทั้งหมด

“ฉันดีใจจริง ๆ นะ ที่เธอกับไป๋ทิงซินไปด้วยกันได้ดี แม้ว่าฉันอาจจะไม่ได้ใส่ชุดแต่งงาน แต่ฉันก็อยากให้เธอได้ใส่มันมากกว่าใครทั้งหมด ดังนั้น ฉันต้องได้ไปคอยอยู่ข้าง ๆ และดูเธอมีความสุขในวันแต่งงานสิ!”

เสียงของหลิงอี้หรานคืบคลานเข้ามาในหูของชินเหลียนอีทีละเล็กทีละน้อย

ชินเหลียนอีกอดหลิงอี้หรานตอบและพูดด้วยจมูกที่ระคายเคืองขึ้นมา “หมายความว่าไงที่จะไม่ได้ใส่ชุดแต่งงาน? เธอเองก็ต้องได้ใส่เหมือนกัน! ฉันมั่นใจ!”

หลิงอี้หรานไม่อยากให้ชินเหลียนอีกังวลเรื่องเธอมากนัก ดังนั้นเธอจึงตอบกลับด้วยรอยยิ้ม “โอเค ๆ ฉันจะพยายามทำให้ตัวเองได้ใส่ชุดแต่งงานในสักวันหนึ่งงนะ”