บทที่ 1159

โจวเชียนหยุนขบฟันแน่นขณะที่เดินเข้าไปในห้องสวีทและปิดประตู

เย่เหวินหมิงเดินไปที่โซฟาและนั่งลง เขาหยิบถ้วยชาบนโต๊ะกาแฟมาและยกขึ้นจิบเบา ๆ “เธออยากคุยเรื่องอะไร? คงไม่ได้มาบอกให้ฉันยอมแพ้เรื่องสิทธิ์การเลี้ยงลูกหรอกใช่ไหม”

ดวงตาของโจวเชียนหยุนแวววาว “ถ้าใช่ล่ะคะ? คุณจะยอมแพ้ไหม? ถ้าคุณยอมแพ้เรื่องสิทธิ์การเลี้ยงหยันน้อย ฉันยอมทำทุกอย่าง!”

“ทำได้ทุกอย่างเลยเหรอ?” เย่เหวินหมิงเงยหน้ามองเธอ

“ค่ะ!” เธอตอบ

“คิดว่าตอนนี้ฉันจะต้องการอะไรจากเธอล่ะ?” เย่เหวินหมิงพูดราวกับว่านี่เป็นเรื่องตลก “คลอดเด็กมาสักคนเพื่อชดเชยให้จื่ออินเหรอ? แต่เราก็มีหยันน้อยแล้ว หรือเธอยากจะทำอะไรล่ะ? มีอะไรที่เจ้าของร้านข้างทางอย่างเธอจะทำให้ฉันได้ด้วยอย่างนั้นเหรอ?”

ใบหน้าของโจวเชียนหยุนเปลี่ยนเป็นสีซีด เธอไม่มีอะไรไปขอร้องอ้อนวอนเขาได้เลย!

ไม่มีอะไรที่เธอจะมอบให้เขาได้เลย!

หลังจากเงียบไปพักใหญ่เธอก็พูดว่า “คุณ... เกลียดฉันหรือเปล่า? คุณเกลียดที่พ่อของฉันสร้างปัญหาให้กับตระกูลเย่และเกือบจะทำลายตระกูลเย่ เพราะอย่างนั้นคุณเลยจงใจเข้าหาฉันเพื่อแก้แค้น ถ้าคุณคิดว่ามันยังไม่พอ คุณจะแก้แค้นต่อไปก็ได้นะ คุณทำร้ายฉันได้เท่าที่คุณอยากทำได้เลย ไม่เป็นไร!”

เธอต้องการเพียงให้เขายอมให้อาหยันน้อยอยู่กับเธอ!

อาหยันน้อยเป็นทุกอย่างและเป็นคนที่ประคับประคองจิตวิญญาณของเธอให้คงอยู่ ถ้าอาหยันน้อยถูกพรากไปจากเธอ อย่างนั้นแล้ว ชีวิตของเธอคงดับสูญไปแล้วจริง ๆ