บทที่ 1161

เขาเคยบอกไว้ว่าดวงตาของเธอสดใส และเมื่อเธอมองไปยังผู้คนด้วยดวงตาเสี้ยวพระจันทร์ที่โค้งขึ้นยามยิ้ม ผู้คนเหล่านั้นต่างก็รู้สึกเปี่ยมสุข

เขายังบอกด้วยว่า ดวงตาของเธอมีเสน่ห์ที่สุดเท่าที่เขาเคยเห็นมา

ปลายนิ้วของเขามักจะลูบไล้ดวงตาของเธอเมื่อพวกเขาใกล้ชิดกัน

ครั้งหนึ่งเธอเคยภาคภูมิใจในดวงตาของตัวเองแค่เพราะ... เขาชอบมัน

ตอนนี้เขาต้องการให้เธอเป็นคนทำลายมัน ตลกสิ้นดี!

โจวเชียนหยุนลืมตาและมองไปยังเย่เหวินหมิง

ตอนนี้เขากำลังยืนอยู่ตรงหน้าเธอ และพวกเขาก็อยู่ใกล้กัน เธอเงยหน้า และรู้สึกราวกับว่าได้ย้อนกลับไปอยู่ในช่วงเวลาที่พวกเขาเคยใกล้ชิดสนิทสนมกัน เพียงแค่ตอนนี้เขาไม่ได้วางแขนลงบนเอวของเธอ และเธอก็ไม่ได้โอบรอบคอของเขา หรือมีความรักใคร่ในตัวเขาเลย

โจวเชียนหยุนจ้องผู้ชายตรงหน้าเงียบ ๆ ครั้งหนึ่งเธอเคยรักเขา เกลียดเขา และในท้ายที่สุดอารมณ์ความรู้สึกของเธอก็สงบลง เขาหน้าตาดี และมีเสน่ห์ดึงดูด ไม่อย่างนั้นเธอจะตกหลุมรักเขาได้ง่ายดายขนาดนั้นได้อย่างไร?

บางทีนี่อาจจะเป็นครั้งสุดท้ายที่เธอจะได้เห็นเขา!

จู่ ๆ เธอก็รู้สึกเสียดายขึ้นมา เธอน่าจะมองอ่หยันน้อยให้นานกว่านี้ก่อนที่เธอจะออกมาคืนนี้ แต่ตราบใดที่อาหยันน้อยยังอยู่กับเธอ นั่นก็ดีเสียยิ่งกว่าอะไรแล้ว

“ค่ะ” เธอกระซิบคำนั้นออกมา

เย่หวินหมิงผงะไปเล็กน้อย เมื่อเขาเห็นว่าโจวเชียนหยุนยกมือขวาของเธอและเหยียดนิ้วชี้กับนิ้วนางของเธอก่อนจะจิ้มมันลงไปในตาของเธอ...