บทที่ 1163

‘นี่ผู้หญิงคนนี้บอกว่าจะยอมเอาตัวของเธอเข้าแลกเพื่อแลกกับสิทธิ์การเลี้ยงดูอาหยันน้อยงั้นเหรอ? เธอสามารถทำข้อแลกเปลี่ยนเรื่องแบบนี้ได้ยังไง?’

เย่เหวินหมิงหัวเราะอย่างโกรธเคือง “ได้ ฉันจะลองคิดดู ถ้าเธอถอดเสื้อผ้าและขึ้นเตียงกับฉัน”

เขาพูดอย่างนั้นก็เพื่อทำให้เธออับอาย

ทว่าเธอกลับยิ่งสงบเสียยิ่งกว่าเดิมและกระซิบว่า “ได้สิ” จากนั้นเธอก็ยกมือขึ้นมาถอดเสื้อผ้า

เย่เหวินหมิงมองโจวเชียนหยุนราวกับไม่อยากจะเชื่อและตะคอกว่า “รู้ตัวไหมว่ากำลังทำอะไรอยู่?”

“ค่ะ” โจวเชียนหยุนตอบห้วน ๆ

เธอรู้ด้วยซ้ำว่าเย่เหวินหมิงน่าจะพูดเล่น แม้เธอจะทำสิ่งที่เขาต้องการ อย่างไรเขาก็คงสู้เรื่องสิทธิ์ในการเลี้ยงดูอาหยันน้อยอยู่ดี

แค่เพราะเธอไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว ดังนั้นในสถานการณ์นี้เธอจึงทำได้เพียงต้องวางเดิมพันเท่านั้น

เพราะว่าเธอไม่มีอะไรต้องเสียอีกแล้ว...

รูม่านตาของเย่เหวินหมิงหดลงในทันที ทันใดนั้นเขาก็จับตัวโจวเชียนหยุนไว้อีกครั้งและผลักเธอออกจากประตูไป “ออกไป ออกไปเดี๋ยวนี้! ร่างกายของเธอทำให้ฉันเวียนหัว!”

ประตูปิดลงเสียงดังหลังจากจบประโยคของเขา

โจวเชียนหยุนยิ้มเจื่อนและมองประตูที่ปิดสนิท วันนี้เธอทำให้ตัวเองต้องอับอายก็เท่านั้น เธอสูญเสียอะไรต่อมิอะไรไปมากมาย และตอนนี้เธอยังรักษาลูกชายคนเดียวของเธอไว้ไม่ได้ด้วย

เธอหวาดกลัวที่จะต้องต่อสู้ทั้งเรื่องการลงโทษที่ไม่ถูกต้อง และคดีความเรื่องสิทธิ์ในการเลี้ยงดู เธอกลัวว่าถ้าเธอทำอะไร เหล่าผู้สื่อข่าวจะเปิดเผยอาหยันน้อยต่อสาธารณชนและเขาจะได้รับความสนใจมากเป็นพิเศษตั้งแต่อายุยังน้อย