บทที่ 1169

นายท่านและนายหญิงกู้มองไปยังประตูห้องผ่าตัดที่ปิดสนิทด้วยความวิตกกังวล ขณะที่เขาฟังผู้เชี่ยวชาญในโรงพยาบาลอธิบายอาการบาดเจ็บของกู้ลี่เฉินและความยากลำบากในการผ่าตัด

นายท่านและนายหญิงกู้รู้สึกเบาใจขึ้นมาเล็กน้อยเมื่อได้รู้ว่าลูกชายของพวกเขาไม่ได้บาดเจ็บสาหัสจนถึงแก่ชีวิต จากนั้นสายตาของพวกเขาก็มองไปยังหลิงอี้หรานและชินเหลียนอี

หากพูดให้เจาะจงก็คือพวกเขามองมาที่หลิงอี้หราน

“เธอคงเป็นหลิงอี้หรานสินะ!” นายหญิงกู้เดินเข้ามาหาหลิงอี้หรานและพูดอย่างเย็นชาว่า “ฉันไม่สนใจว่าเรื่องระหว่างเธอและลี่เฉินจะเป็นยังไง แต่ฉันไม่อยากเห็นลี่เฉินถูกส่งตัวเข้าห้องผ่าตัดเพราะเธอแบบนี้อีก!”

ชินเหลียนอีอยากจะช่วยปกป้องเพื่อนรัก แต่หลิงอี้หรานก็ห้ามเอาไว้และส่ายหัวให้เงียบ ๆ เพื่อบอกว่าเธอไม่ต้องทำแบบนั้น

กู้ลี่เฉินช่วยชีวิตเธอไว้และต้องถูกส่งตัวเข้าห้องผ่าตัดเพราะเหตุนั้น คุณนายกู้ยั้งตัวเองเอาไว้ด้วยการพูดถึงสิ่งที่เธอทำเท่านั้น แม้ว่านายหญิงกู้จะด่าเธออย่างรุนแรง เธอก็ควรจะยอมรับไว้!

“พอเถอะ เราค่อยคุยกันหลังจากการผ่าตัดของลี่เฉินก็แล้วกัน” นายท่านกู้กล่าวด้วยท่าทีจริงจัง

นายหญิงกู้หยุดพูด

สองชั่วโมงหลังจากนั้นกู้ลี่เฉินก็ถูกเข็นออกมาจากห้องผ่าตัด

เขาซี่โครงหักสองซี่ โดนเย็บหน้าผากเจ็ดเข็ม และเสียเลือดไปพอสมควร แต่การผ่าตัดก็ผ่านไปได้ด้วยดี เขาจะดีขึ้นหลังจากได้พักฟื้น

ในที่สุดสีหน้าของนายท่านกู้และนายหญิงกู้ก็ดีขึ้นมาเล็กน้อย และพวกเขาก็พาตัวกู้ลี่เฉินไปยังห้องพักฟื้นของผู้ป่วย

หลิงอี้หรานยืนนิ่งอยู่ที่เดิม ชินเหลียนอีถาม “เธอไม่เข้าไปรอในห้องจนกว่าเขาจะฟื้นล่ะ?”

หลิงอี้หรานยิ้มแหย ถ้าทำได้ เธอก็อยากจะไปรอในห้องพักฟื้นจนกว่ากู้ลี่เฉินจะฟื้นเหมือนกัน แต่... “พ่อแม่เขาน่าจะไม่อยากเจอฉันเท่าไหร่นะ”

อย่างไรแล้วเธอก็เป็นคนที่ทำให้ลูกชายของพวกเขาได้รับบาดเจ็บ!