บทที่ 1174

นายท่านและคุณนายชินมองหน้ากัน หลังจากแต่งงานกันมานานหลายปี พวกเขาก็เข้าใจในความคิดของกันและกันได้เป็นอย่างดี

นายท่านชินกระแอมไอและสุดท้ายก็เลือกถอยหลังก้าวหนึ่งพลางพูดว่า “ถ้านายแก้ไขเรื่องวุ่นวายในครอบครัวไป๋ได้ งั้นเราก็จะยอมอนุญาตให้พวกเธอแต่งงานกัน”

อย่างไรพ่อแม่ย่อมต้องการให้ลูก ๆ ของพวกเขามีความสุข

ชินเหลียนอีดีใจมาก ‘นี่พ่อแม่ยอมแล้วเหรอ?’

ไป๋ทิงซินเองก็โล่งใจ อย่างไรพวกท่านก็เป็นพ่อแม่ของเหลียนอี และเป็นคนที่สำคัญกับเหลียนอีที่สุด เขาจึงหวังว่าพวกท่านจะอนุญาตให้เขาและเหลียนอีได้แต่งงานกัน

เขาหันไปมองรอยยิ้มบนใบหน้าของชินเหลียนอี เขาแอบตัดสินใจเงียบ ๆ ว่าจะต้องทำให้เรื่องวุ่นวายในครอบครัวไป๋จบลงโดยเร็วที่สุดเท่าที่เป็นไปได้ เพื่อให้เหลียนอีมีอนาคตที่ดีกว่าและปลอดภัยกว่า!

...

หลิงอี้หรานมาเยี่ยมอาหยันน้อยก่อนเมื่อเธอมาโรงพยาบาลเพื่อเยี่ยมกู้ลี่เฉิน อาหยันน้อยอาการดีขึ้นมากและสามารถออกจากโรงพยาบาลได้ในอีกสองวัน!

ช่างบังเอิญที่อาหยันน้อยและกู้ลี่เฉินเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลเดียวกัน

ถึงอย่างนั้น อาหยันน้อยก็อยู่ในวอร์ดเด็กธรรมดา ในขณะที่กู้ลี่เฉินอยู่ในวอร์ดวีไอพี

อาหยันน้อยดีใจมากที่ได้เจอหลิงอี้หราน เธอซื้อผลไม้มาฝากอาหยันน้อยเล็กน้อย ดังนั้นเธอจึงหั่นแก้วมังกรออกเป็นชิ้น ๆ และป้อนเจ้าตัวเล็ก

เมื่ออาหยันน้อยทานอิ่มแล้ว หลิงอี้หรานก็เช็ดปากและมือของเจ้าตัวเล็ก จากนั้นเธอก็หยิบหนังสือนิทานเล่มใหม่ที่เพิ่งซื้อมาให้เขา

เจ้าตัวน้อยอายุเพียงสี่ขวบ แต่เขาก็รู้คำเยอะแล้ว แถมเขายังสามารถอ่านหนังสือนิทานได้ด้วยตัวเองแล้วด้วย

ในขณะที่อาหยันน้อยกำลังอ่านอยู่ หลิงอี้หรานก็กระซิบถามโจวเชียนหยุน “พี่โจวคะ เกิดอะไรขึ้นหรือเปล่า? พี่ดูไม่ค่อยดีเลย” เธอเห็นว่าพี่โจวใจลอยไปถึงไหนต่อไหนตั้งแต่ตอนที่เธอเข้ามาในห้องพักฟื้น