บทที่ 1181

หลิงอี้หรานพยักหน้าในขณะที่ไป๋ทิงซินมองใบหน้าที่ซีดเล็กน้อยของหลิงอี้หรานด้วยสีหน้าครุ่นคิด

ในตอนเย็นวันนั้นไป๋ทิงซินพูดกับชินเหลียนอีว่า “คุณคิดว่าจะมีความเป็นไปได้ไหมที่อี้หรานจะท้อง?”

ชินเหลียนอีเกือบสำลักน้ำที่กำลังดื่มเมื่อได้ยินสิ่งนี้ “ไม่มีทาง!” เธอตอบโดยไม่มีท่าทีลังเล

คำยืนยันของเธอทำให้ไป๋ทิงซินสับสนเล็กน้อย “ทำไมคุณถึงมั่นใจนักล่ะ? อี้จิ่นหลีกับหลิงอี้หรานเพิ่งเลิกกันยังไม่ถึงสามเดือนดีด้วยซ้ำ คุณพูดไม่ได้หรอกนะว่าเธอท้องไม่ท้องน่ะ”

ชินเหลียนอีกัดริมฝีปาก เธอจะพูดไม่ได้ได้อย่างไร? ถึงจะเป็นเรื่องส่วนตัวของอี้หราน ความเป็นไปได้ที่อี้หรานจะตั้งท้องจึงเป็นไปได้น้อยมาก เธอได้รับบาดเจ็บในคุกอย่างหนัก และได้รับการรักษาหลังจากคบกับอี้จิ่นหลี แต่พวกเขาก็เลิกกันหลังจากนั้นไม่นาน อี้หรานจึงไม่ได้เข้ารับการรักษานั้นอีก

ชินเหลียนอีเผชิญหน้ากับสายตาของไป๋ทิงซินและพูดว่า “ให้สรุปก็คือ ไม่มีทางที่ตอนนี้อี้หรานจะท้อง แล้วก็นะทิงซิน... ฉันสัญญากับอี้หรานว่าลูกฉันก็เหมือนลูกเธอด้วย และเธอก็จะเป็นแม่ของลูกเราเหมือนกัน คุณจะไม่ว่าอะไรที่ฉันตัดสินใจแบบนี้ตามลำพังใช่ไหมคะ?”

ไป๋ทิงซินมองคนตรงหน้าและยิ้มอ่อนโยน “ไม่เลยครับ” เพราะเขารู้ดีว่าหลิงอี้หรานเป็นเพื่อนแบบไหนสำหรับเธอ

เธอน่าจะเป็นเพื่อนที่ตายแทนกันได้เลยทีเดียว!

เป็นเรื่องดีที่ได้มีเพื่อนแบบนี้สักคน

ชินเหลียนอีกอดเอวไป๋ทิงซิน “ทิงซิน ฉันโชคดีจังที่มีคุณนะคะ!”

เขาลูบผมของเธออย่างอ่อนโยน “อีกสองวันผมจะกลับไปคฤหาสน์ไป๋เพื่อจัดการเรื่องพวกนั้น รอผมอยู่ที่เมืองเฉินนะ คราวนี้ผมจะให้บอดี้การ์ดคอยปกป้องคุณไว้ลับ ๆ ผมจะไม่ยอมให้คุณเจอเรื่องอันตรายแบบนั้นอีกแล้ว”

‘นี่เราต้อง... แยกจากกันอีกแล้วเหรอ? แต่ฉันไม่อยากแยกจากเขาเลย’