บทที่ 1199

ดังนั้นนี่จึงเกิดเป็นภาพอันแปลกประหลาดตรงหน้าทางเข้าของบริษัทอี้กรุ๊ป หลิงอี้หรานกำลังอาเจียนใส่ถังขยะโดยมีพนักงานรักษาความปลอดภัยยืนอยู่ข้าง ๆ เธอ ห่างออกมาไม่ไกล อี้จิ่นหลีก็ยืนนิ่งอยู่กับที่และมองมายังหลิงอี้หรานโดยไม่ได้มีสีหน้าสุขใจหรือโกรธเคืองใด ๆ ส่วนเกาฉงหมิง คนขับรถ เหล่าผู้บริหารระดับสูง และบอดี้การ์ดจำนวนหลายคนก็มายืนกระจัดกระจายล้อมรอบอี้จิ่นหลีอยู่

เมื่อหลิงอี้หรานอาเจียนจนหมดไส้หมดพุงแล้ว เธอก็เงยหน้าขึ้นอย่างเหนื่อยอ่อน และพบว่า... เธอกำลังโดนมองอยู่!

นี่เป็นครั้งแรกเลยที่เธอถูกคนเยอะขนาดนี้มองตอนกำลังอาเจียน

ขนาดอี้จิ่นหลีเองก็ยังมองเธอเลย!

วันนี้เขาดูเคร่งขรึมและไม่ค่อยเป็นมิตรในชุดสูทสีดำเข้าชุดกับเสื้อไหมพรมคอเต่า

หลิงอี้หรานเลิ่กลั่กและอยากจะหนีไป แต่เธอต้องไปยังทางที่เขายืนอยู่เพื่อขึ้นรถเมล์กลับบ้าน ดังนั้นหลิงอี้หรานจึงทำได้เพียงก้มหน้าอย่างเก้ ๆ กัง ๆ และหยิบทิชชู่ในกระเป๋าออกมาเช็ดมุมปากของตัวเอง เธอรีบเดินเพื่อออกไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุด

อี้จิ่นหลีไม่ได้ขยับและยังคงยืนอยู่ที่เดิม ยิ่งเธอเดินเข้าไปใกล้เขา หลิงอี้หรานก็รู้สึกได้ว่าเธอกำลังโดนจับตามองหนักขึ้นเรื่อย ๆ

ในตอนที่หลิงอี้หรานกำลังจะเดินผ่านเขาไป ความรู้สึกคลื่นไส้ที่ยังหลงเหลืออยู่ก็กลับมาและเธอก็รู้สึกอยากอาเจียนออกมาอีกครั้ง

“อ้วกก!” หลิงอี้หรานอดไม่ได้ที่จะโก่งคออ้วกออกมา

จู่ ๆ สีหน้าของคนรอบตัวพวกเขาก็เปลี่ยนไป เหล่าคนที่ไม่ได้รู้จักหลิงอี้หรานต่างก็มองเธอด้วยสีหน้า ‘เธอจบแล้ว’ ผู้หญิงคนนี้กล้าอ้วกต่อหน้านายน้อยอี้เลยเหรอ?! นี่เธอพยายามจะหาเรื่องตายหรือไง?

ยิ่งไปกว่านั้นยังมีเศษอ้วกกระเด็นไปโดนรองเท้านายน้อยอี้ด้วย!

มีแค่เกาฉงหมิงที่ไม่ได้คิดแบบนั้น