บทที่ 1211

เกาฉงหมิงหยุดพูดทันที ‘นี่นายน้อยอี้ไม่สนใจหลิงอี้หรานแล้วจริง ๆ เหรอ?’ แต่สิ่งที่อี้จิ่นหลีพูดหลังจากนั้นกลับทำให้เกาฉงหมิงต้องตะลึง

“ไปหามาว่าทำไมเธอถึงอยากยืมเงินสองล้าน” อี้จิ่นหลีกล่าว

“ครับ” เกาฉงหมิงรีบตอบและออกจากห้องทำงานไป

อี้จิ่นหลีกลับมาเหลือคนเดียวในห้องทำงานขนาดใหญ่ของประธานบริษัทอีกครั้ง เขาเดินไปยังหน้าต่างสไตล์ฝรั่งเศสและก้มมองไปยังร่างนั้นที่ยืนนิ่งอยู่ตรงทางเข้าอาคาร

จากมุมนี้เขาเห็นเพียงจุดจาง ๆ เล็ก ๆ แต่เขาก็ยังบอกได้ว่าคนไหนคือเธอ

เป็นเรื่องน่าแปลกที่แม้เขาจะบอกตัวเองอยู่ตลอดว่าอย่าไปสนใจให้ค่าผู้หญิงคนนี้ แต่เขาก็ทำไม่ได้เสียที

แค่คิดถึงความซีดเซียว ใบหน้าที่ไร้สีสัน และร่างกายของเธอที่แทบจะไม่มีความมั่นคงใด ๆ แค่นั้นก็ทำให้เขาเป็นห่วงได้แล้ว!

‘ฉันเป็นห่วงอะไรเนี่ย? มีเรื่องอะไรที่ฉันต้องห่วงด้วยเหรอ?’ อี้จิ่นหลีบอกกับตัวเองในใจว่าหลิงอี้หรานมาที่นี่ก็เพราะมีเรื่องเกิดขึ้นระหว่างเธอกับกู้ลี่เฉิน เขาเลยไม่ให้เธอยืมเงินสองล้านนั่น

เพราะอย่างนั้นเขาเลยเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุดรองลงมา

เขายิ้มเยาะใส่ตัวเอง อี้จิ่นหลีกลายเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุดรองลงมาไปตั้งแต่เมื่อไหร่?

ถ้าเขาเป็นคนธรรมดาที่ไม่มีเงินสองล้าน เธอคงไม่มาหาเขา คงไม่ชายตาแลเขา! และเขาก็คงไม่ได้เป็นตัวเลือกที่ดีที่สุดด้วยซ้ำ!

‘หยุดคิดเรื่องนี้ได้แล้ว!’ เขาตะคอกด่าตัวเอง แต่ร่างกายของเธอ ใบหน้า และคำขอร้องของเธอกลับเอาแต่ปรากฏขึ้นซ้ำ ๆ ในหัวของเขา เขารู้สึกเจ็บแปลบที่หัวใจจนอดไม่ได้ที่จะยกมือขึ้นมาแตะหน้าอกตัวเอง